دکتر سعید کاظمی آشتیانی، دانشمند پرتلاش و بنیان‌گذار پژوهشکده رویان، با نقش‌آفرینی در عرصه پزشکی و علوم زیستی، منشأ تحولات چشمگیری در درمان بیماران و توسعه فناوری‌های زیستی در ایران شد.

علی جعفر نیک‌پی، کارشناس هوشبری بیمارستان فیروزگر و از فرزندان شهر بیجار کردستان، از کودکی با علاقه به درمان و کمک به دیگران رشد کرد و سال‌ها صادقانه در مسیر خدمت به بیماران گام برداشت. او در سال ۱۴۰۰ در همه گیری کرونا در حالی که در خط مقدم حفظ سلامت جامعه فعالیت می‌کرد، جان خود را در این راه فدا کرد و نامش در زمره شهدای مدافع سلامت ثبت شد.

شهید محمد رضایی کرمانجی، کارشناس بیهوشی و از کارکنان پرتلاش مجتمع حضرت رسول (ص)، با وجود جوانی و در اوج شور زندگی، عاشقانه و بی‌دریغ در میدان مبارزه با کرونا خدمت کرد. نام او در شمار شهدای نام‌آشنای مدافع سلامت، برای همیشه جاودان خواهد ماند.

سید مصطفی قریشی مدیسه، متولد ۱۳۴۳ در کربلا، پس از سال‌ها خدمت بی‌ادعا در جبهه‌های دفاع مقدس و نظام سلامت کشور، سرانجام در سال ۱۳۹۹ در خط مقدم مقابله با بیماری و برای نجات جان هم‌وطنانش به فیض شهادت رسید؛ امدادگری که زندگی‌اش سراسر ایثار و خدمت بود.

دکتر ولی‌الله حسنی، متخصص برجسته بیهوشی و عضو هیئت علمی مجتمع بیمارستانی حضرت رسول(ص)، پس از سال‌ها خدمت در درمان بیماران و تربیت صدها متخصص بیهوشی، در جریان خدمت‌رسانی به بیماران مبتلا به کرونا در سال ۱۳۹۹ به این ویروس مبتلا شد و در ۱۷ مهر همان سال به مقام شهادت نائل آمد.

شهید دکتر محمود پویانی‌راد، متخصص بیهوشی و پزشک فداکار بیمارستان فیروزگر، پس از سال‌ها خدمت در جبهه‌های دفاع مقدس و مراکز درمانی کشور، سرانجام در اوج تلاش برای درمان بیماران مبتلا به کرونا در دهم شهریور ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به این بیماری آسمانی شد و به جمع شهدای مدافع سلامت پیوست.

شهید دکتر منوچهر حاجی آقایی شهرستانی، جراح عمومی و پزشک بااخلاص تهرانی و نخستین شهید مدافع سلامت بیمارستان شهدای هفتم تیر، پس از سال‌ها خدمت صادقانه در مناطق کم‌برخوردار و دوران اپیدمی کرونا، در تاریخ ۱۸ مرداد ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به این بیماری، دعوت حق را لبیک گفت و به یاران شهیدش پیوست.

شهید حسن برادری سنجانی، نوجوان مؤمن و بسیجی ۱۸ ساله‌ای بود که از همان سال‌های آغازین دفاع مقدس لباس جهاد بر تن کرد و در عملیات فتح‌المبین و بیت‌المقدس شجاعانه جنگید. او در چهارم خرداد ۱۳۶۱ در شلمچه به شهادت رسید و سال‌ها بعد، به عنوان شهید گمنام در دانشگاه علوم پزشکی ایران آرام گرفت؛ همان‌گونه که در وصیتش آرزو کرده بود.

شهید محسن فتوحی، دانشجوی رشته اندام مصنوعی دانشگاه علوم پزشکی ایران و رزمنده‌ای ۱۹ ساله، در حالی به میدان‌های نبرد رفت که عشق به شهادت و اشتیاق خدمت به اسلام سراسر وجودش را فرا گرفته بود. او که سال‌های نوجوانی خود را در جبهه‌های مختلف گذرانده بود، سرانجام در عملیات کربلای ۴ در شلمچه به آرزوی دیرین خود یعنی شهادت نائل آمد؛ آرزویی که در سطرسطر زندگی، مناجات‌ها و وصیت‌نامه‌اش آشکار است.

شهید محسن غلامی مهرآبادی، دانشجوی رشته اندام مصنوعی و رزمنده‌ای ۲۰ ساله، از نوجوانی خود را وقف جهاد و خدمت به اسلام کرد. او که بارها در جبهه مجروح شد و باز به میدان نبرد بازگشت، سرانجام در عملیات کربلای ۴ در شلمچه و در حالی که غواص رزمی بود، بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. پیکر مطهرش پس از ۲۸ روز به اراک بازگشت و در گلزار شهدای این شهر آرام گرفت.