دکتر ولی‌الله حسنی، پزشک متعهد و متخصص برجسته بیهوشی، در سال ۱۳۳۴ در شهرستان نراق از توابع استان مرکزی چشم به جهان گشود. هنوز بیش از دو ماه از تولد او نگذشته بود که خانواده‌اش برای فراهم کردن شرایط تحصیلی بهتر برای فرزندان به تهران مهاجرت کردند. او از همان دوران کودکی دانش‌آموزی سخت‌کوش و پرتلاش بود و در کنار تحصیل، بخشی از اوقات فراغت خود را در کارگاه کفش‌دوزی پدر و سپس در چاپخانه نشر کتاب به عنوان صحاف سپری می‌کرد.

وی تحصیلات متوسطه خود را با دریافت دیپلم طبیعی از دبیرستان ادیب به پایان رساند و پس از آن در دانشگاه مشهد در رشته علوم تغذیه پذیرفته شد. علاقه فراوان او به علم باعث شد پس از پایان این دوره، تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد رشته بیوشیمی ادامه دهد. با وجود این، عشق به پزشکی مسیر زندگی‌اش را تغییر داد و سرانجام در سال ۱۳۵۷ وارد رشته پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی ایران شد. دکتر حسنی در دوران دانشجویی علاوه بر تحصیل، به تدریس دروس شیمی، فیزیک و زیست‌شناسی در دبیرستان‌های تهران می‌پرداخت و در دانشگاه نیز با نظر استادان از ترم دوم به تدریس آناتومی عملی برای دانشجویان مشغول شد.

پس از پایان دوره پزشکی عمومی، او رشته تخصصی بیهوشی را برگزید و در سال‌های دفاع مقدس با تلاش فراوان این تخصص را به پایان رساند و در آن دوران خدمات ارزشمندی به مجروحان و رزمندگان ارائه داد. دکتر حسنی بعدها به عنوان نخستین عضو هیئت علمی گروه بیهوشی در مجتمع بیمارستانی حضرت رسول(ص) فعالیت خود را آغاز کرد و سال‌ها به آموزش و تربیت دستیاران این رشته پرداخت؛ به‌گونه‌ای که بیش از ۷۰۰ متخصص بیهوشی زیر نظر مستقیم او آموزش دیدند و وارد عرصه خدمت شدند.

این پزشک فرهیخته در طول سال‌های فعالیت حرفه‌ای خود مسئولیت‌ها و سمت‌های علمی متعددی را برعهده داشت؛ از جمله عضویت در هیئت‌مدیره انجمن آنستزیولوژی، عضویت در هیئت ممتحنه دانشنامه تخصصی بیهوشی، کارشناسی سازمان نظام پزشکی و پزشکی قانونی، دبیر تأسیس شورای پزشکی عمومی و عضویت در کمیسیون‌های برنامه‌ریزی رشته‌های تخصصی بیهوشی، بیهوشی قلب و طب اورژانس.

دکتر ولی‌الله حسنی در دوران همه‌گیری کرونا همچنان در خط مقدم درمان بیماران حضور داشت و با وجود خطرات فراوان، خدمت به بیماران را ادامه داد. سرانجام پس از ماه‌ها تلاش خستگی‌ناپذیر در مسیر درمان بیماران مبتلا به کرونا، خود به این بیماری مبتلا شد و در هفدهم مهرماه سال ۱۳۹۹ دار فانی را وداع گفت و به جمع شهدای مدافع سلامت پیوست.

پیکر این پزشک فداکار در گلزار شهدای بهشت زهرا(س) تهران، قطعه ۵۳ آرام گرفته است؛ یاد و نامش به عنوان پزشکی متعهد، معلمی دلسوز و خادمی صادق برای همیشه در حافظه جامعه پزشکی و مردم باقی خواهد ماند.