IUMS IUMS http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn 108 journal108 fa jalali 1388 7 1 gregorian 2009 10 1 22 60 online 1 fulltext

fa اختلالات عضلاني و استخواني شغلي در كادر پرستاري بيمارستان‌هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي ايران علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>اختلالات عضلاني استخواني شغلي به عنوان يكي از مشكلات اصلي سلامتي در بين پرسنل خدمات بهداشتي و درماني و يكي از عوامل مهم ناتواني در حرفه پرستاري است. هدف اين مطالعه تعيين فراواني اختلالات عضلاني و استخواني در كادر پرستاري بيمارستان‌هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي ايران مي‌باشد. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي </strong>: اين مطالعه توصيفي مقطعي، جامعه پژوهش شامل كليه گروه پرستاري بوده است كه حداقل به مدت يك سال قبل از انجام تحقيق در بخش فعلي به طور رسمي و يا طرحي در بيمارستان‌هاي آموزشي علوم پزشكي ايران مشغول به كار بودند. روش نمونه گيري به صورت چند مرحله اي و حجم نمونه 615 نفر بود. داده ها از طريق پرسشنامه خود ايفا جمع آوري شد. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>نتايج به دست آمده نشان داد كه بيشترين درصد اختلال عضلاني و استخواني پرستاران مربوط به يك يا هر دو زانو <br>(2/64 درصد) ، 6 /55 درصد گردن، 7/53 درصد در قسمت فوقاني پشت، 1/54 درصد در قسمت تحتاني پشت، 6/44 درصد در يك يا هر دو مچ و انگشتان پا، 5/40 درصد در يك يا هر دو مفصل ران بوده است. </p><p align="right">  نتايج آناليز رگرسيون لجستيك در خصوص اختلالات عضلاني و استخواني در كادر پرستاري كه داراي اختلال بودند در مقايسه با گروهي كه دچار اختلال نبودند نشان داد شاخص توده بدني، سابقه اختلالات عضلاني استخواني قبل از يك سال گذشته ، كمك به بلند شدن بيمار در هر شيفت رابطه معني دار آماري با اختلالات عضلاني و استخواني دارند (05/0 &gt; PV ). </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري: </strong>نتايج نشان داد كه پرستاران به دليل موقعيت شغلي خود در معرض اختلالات گوناگوني قرار مي گيرند. نكته مهم در مورد اختلالات شغلي اين است كه با اقدامات مفيد و مؤثر قابل پيشگيري و تعديل مي باشند و با شناسائي اين اختلالات در هر رده شغلي از كادر پرستاري مي توان آموزش هاي مناسب با آن گروه را ارائه داد. متخصصين بهداشتي مي توانند با انجام برنامه هاي آموزشي در مورد سه سطح پيشگيري اقدامات لازم را انجام دهند تا پرستاران بتوانند از حداكثر توانائي هاي خود به بهترين نحو استفاده كنند. </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Musculoskeletal disorders have been considered as one of the most important causes of occupational injury and disability in the nursing profession. The purpose of this study was to investigate the prevalence of, and risk factors for musculoskeletal disorders among hospital nurses. </p><p> <strong> Material and Method </strong>: A cross-sectional design was used to conduct the study on 615 nursing staff (Nurse-Assistant nurse-Orderly) in four teaching hospitals affiliated to Iran University of Medical Sciences and Health Services in Tehran. The samples were selected based on multistage sampling method. Personal and occupational risk factors were assessed. Data was gathered with a self-reporting questionnaire based on the internationally accepted “Standardized Nordic Questionnaire”. The self reported incidence of symptoms regarding musculoskeletal disorders was collected during one year. </p><p> <strong> Results: </strong>The prevalence of musculoskeletal disorders according to the involved area were as the following: knee (64.2 %), neck (55.6%), upper back (53.7 %), lower back (54.1 %), ankle (44.6 %), hip (40.5 %). Regression analysis showed that “previous history of the symptom before the last year”, “BMI”, and “lifting patients” were respectively related to the musculoskeletal disorders. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>Overall, our study showed that musculoskeletal disorders are common among nursing professionals and represent an important occupational issue for the population under study. </p> اختلالات عضلاني استخواني شغلي - پرستاران شاغل - مطالعه توصيفی مقطعي Musculoskeletal disorders - Nursing staff - Descriptive analytic desighn 8 18 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-51-11&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Soghra Nikpour صغري نيكپور nikiniki_s@yahoo.com 1080031947532846000 Yes Center for Nursing Care Research, School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences and Health Services, Tehran مرکز تحقيقات مراقبت هاي پرستاري و عضوهيئت علمي دانشکده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي ـ درماني ايران، تهران Maryam Nooritajer مريم نوري تاجر 1080031947532846001 No Department of Community Health Nursing, School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences and Health Services, Tehran عضو هيئت علمي دانشکده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي ـ درماني ايران Hamid Haghani حميد حقاني 1080031947532846002 No School of Management and Medical Informatics, Iran University of Medical Sciences and Health Services, Tehran, Iran دانشكده مديريت دانشگاه علوم پزشكي ايران Arash Ravandi آرش راوندي 1080031947532846003 No

fa وضعيت سلامت پرستاران بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي شاهرود علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>سلامتي يكي از حقوق اساسي هر انسان است. در هر سازمان بهداشتي عمده ارائه كنندگان خدمات سلامت پرستاران مي‌باشند. از اين رو پرستاران نقش ويژه اي در ارتقاء سلامت جامعه دارند. اما پرستاران خود به دليل مواجهه با عوامل مختلف تنش زاي شغلي، در معرض كاهش سطح سلامتي مي باشند. مطالعه حاضر با هدف بررسي وضعيت سلامت پرستاران و ارتباط آن با عوامل شغلي و فردي آن ها صورت گرفته است. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>پژوهش حاضر يك مطالعه توصيفي است كه بر روي كليه پرستاران واجد شرايط بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي شاهرود، اجرا شده است. در اين مطالعه از پرسشنامه مشخصات فردي و شغلي و ترجمه فارسي ابزار بررسي وضعيت سلامت فرم كوتاه 36 براي جمع آوري اطلاعات استفاده شده است. پس از انتخاب نمونه ها، شركت كنندگان با استفاده از روش خود اجرا به پرسشنامه‌ها پاسخ دادند. به منظور تجزيه و تحليل اطلاعات استخراج از روش هاي آماري توصيفي و استنباطي استفاده شد. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>از 158 پرستار شركت كننده در اين مطالعه، 8/75 درصد مونث و 2/24 درصد مذكر با ميانگين سني 31/8 ± 48/32 سال بودند. دامنه نمرات كسب شده براي ابعاد مختلف وضعيت سلامت از 26/25 ± 20/38 براي دردهاي بدني تا 38/24 ± 94/71 براي عملكرد جسمي متغير بوده است. بين سن، وضعيت استخدامي، شيفت كاري، بخش باليني و سنوات خدمت در حرفه پرستاي با ابعاد مختلف وضعيت سلامت رابطه معني دار آماري بدست آمد. از نظر جنس، وضعيت تاهل و ميزان تحصيلات با ابعاد مختلف وضعيت سلامت رابطه معني دار آماري وجود نداشت. </p><p align="right"><strong>نتيجه گيري: </strong>نتايج اين مطالعه نشان داد كه پرستاران بيش از آنچه انتظار مي رود از مشكل دردهاي بدني در مقايسه با ساير ابعاد وضعيت سلامت شكايت دارند. بنابراين توجه به وضعيت سلامت پرستاران به ويژه دردهاي بدني كه از شيوع بالايي برخوردار است با در نظر گرفتن ارتباطي كه بين متغيرهاي شغلي و فردي با وضعيت سلامت پرستاران وجود دارد براي ارتقاء سلامت آنان ضروري است </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Health is a right for humans. The most health service givers at health organization are nurses. Hence, they have important role at improve health status of community. But, they are exposed with different stressors that decrease health status. Hence, this study has been conducted to examine health status and evaluate correlation between health status and occupaitonal and demographic variables of them. </p>Materials and Methods: This study is a descriptive research that conducted on nurses of hospitals dependent to shahroud medical university. Demographic and occupaitonal characteristics questionnaire and also short form health survey (SF-36) were used to data collection. Nurses respond by s elf-administered method to questionnaires. Data were analyzed by descriptive and inferential statistic with SPSS software, windows version. <p> <strong> Results: </strong>158 nurses participated in this study. Upon to result, 75.8% of subjects were female, 24.2% male and average age were 32.48±8.31 year. The range of mean of health status scores in different domains was variants from 38.20±25.26 for bodily pain to 71.94±24.38 for physical functioning. There were significant relations between health status different dimensions and variables of age, recuritment status, work shift, clinial ward and years in profession. The statistical tests didn’t reveal significant relations between sex, marital status and educational level with health status different dimensions. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>The findings of this study showed that nurses suffer critically of bodily pains problem in comparison with other health status dimensions . Therefore attntion to health status of nurses especially bodily pains problem and its relations with demographic and occupaitonal variables to improvement health status of nurses is necessary. </p><p>  </p><p>  </p> وضعیت بهداشتي - فرسودگی شغلی – بیمارستان - پرستار Health Status – Burnout professional– Hospital - Nurse 19 27 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-530-8&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Ali Darvishpoor Kakhki علي درويش پور كاخكي darvishpur@yahoo.com 1080031947532846000 Yes Department of Postgraduate Student, Nursing & Midwifery School, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran ، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، تهران Hossen Ebrahim حسين ابراهيمي 1080031947532846001 No Department of Nursing, Shahroud University of Medical Sciences, Semnan عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، سمنان Hamid Alavi Majd حميد علوي مجد 1080031947532846002 No Paramedical School, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتي، تهران

fa نگاهي چند سويه به پديده حقوق بيمار: تجربيات زيسته بيمار و همراه، پزشك و پرستار علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>بيماران يكي از آسيب پذيرترين گروه هاي اجتماعي هستند كه به دليل شرايط خاص بيماري، توانايي‌هاي معمول خود را از دست داده و خود را با اعتماد كامل به سيستم ارائه دهنده خدمات بهداشتي مي سپارند. به همين دليل وجود ابزارهايي براي تضمين رعايت حقوق آنان در اين سيستم، ضروري به نظر مي رسد. طبق نظر سازمان جهاني بهداشت يكي از معيارهاي مقبوليت و پذيرفته بودن چنين ابزارهايي، مشاركت كليه افراد ذينفع در طراحي و تدوين آن ها، به طوري كه امكان لحاظ كردن ديدگاه و نظرات آنان را فراهم سازد مي باشد. </p><p align="right">  با توجه به اين كه روند تدوين منشور حقوق بيماران در ايران بدون طي كردن اين مسير و از منظري يك سويه توسط مسئولين بهداشت و درمان كشور صورت گرفته است، تبيين ديدگاه افرادي كه به نحوي با اين موضوع مرتبط و مواجهند مي تواند اقدامي اساسي در جهت شكل گيري معيارهاي قابل اجرا و واقع گرايانه ارتقاء حقوق بيماران باشد. هدف از انجام اين مطالعه كيفي، تبيين پديدارشناسي رعايت حقوق بيماران بر اساس تجربيات بيمار/همراه، پرستار و پزشك و از ديدگاه آنان بوده است. </p><p align="right"> <strong> روش مطالعه: </strong>اين مطالعه با استفاده از رويكرد پديدارشناسي انجام شده است. براي گردآوري داده ها، مصاحبه هاي نيمه ساختاري با نه بيمار، سه همراه بيمار، هشت پرستار و پنج پزشك صورت گرفته است. متن پياده شده مصاحبه ها با استفاده از روش Van Mannen مورد تجزيه و تحليل درونمايه اي قرار گرفته و مضامين و ارتباطات موجود آن ها به تدريج پديدار گشتند. </p><p align="right"> <strong> نتايج: </strong>يافته هاي اين مطالعه<strong>&nbsp;</strong>حاكي از آن است كه بيماران و همراه آنان، پزشكان و پرستاران مورد مطالعه درك مشتركي از حقوق بيماران داشتند و بر اساس تجربيات خود معنايي خاص براي آن قائل بودند. <strong></strong></p><p align="right">  از تجزيه و تحليل داده ها پنج درونمايه اصلي استخراج شد كه عبارت بودند از: مراقبت كل نگر، آگاهي از حقوق، كفايت منابع، پاسخ گويي مسئولانه و هم پيوندي حقوق ارائه دهندگان و دريافت كنندگان مراقبت. </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري: </strong>با توجه به اين كه طراحي معيارهاي رعايت حقوق بيمار بدون در نظر گرفتن ديدگاه هاي كليه افراد ذينفع كاربردي بودن اين معيارها را زير سوال مي برد، يافته هاي اين مطالعه مي تواند تصويري اوليه از تجربيات و ديدگاه هاي اين گروه ها را كه همگي به نوعي در مواجه با رعايت حقوق بيمار به عنوان دريافت كننده و يا ارائه دهنده مراقبت بودند ارائه دهد. </p> <p> <strong> Background and Aim </strong>: Patients are among the most vulnerable social groups whose particular situation makes their rights more sensitive in health care system. They relegate themselves totally to the health care system and trust to the health professionals. In such a context, it seems necessary to provide tools and strategies for assuring patients rights advocacy. To designe and establish these tools, participation of all stakeholders is important and crucial according to WHO recommendations. The first step in this direction is entering to the world of the particular groups involving in patients’ rights practice in their daily activities and hearing their voices. The aim of this study was to explore lived experiences of patients, patients’ companions, nurses and physicians about patient’s rights practice. </p><p> <strong> Material and Method </strong>: This is a phenomenological study based on Van Mannen’s approach to investigate a shared experience from different perspectives. Data was gathered via semi-structured interviews with 9 patients, 3 patient’s companions, 8 nurses and 5 physicians in a central teaching hospital in Tehran, Iran. The transcribed interviews were analyzed through Van Mannen’s thematic analysis. </p><p> <strong> Results: </strong>Holistic care, awareness of rights, adequacy of resources, accountability and integrated rights of patients and health care providers were the main themes emerging in this study. </p><strong>Conclusion: </strong>The findings of this study can reflect the meaning of patients’ rights practice from the lived experiences of patients, patients’ companions, nurses and physicians. This can be in use for the policy makers interested in considering their main partners perspectives when revising patients’ rights monitoring tools پديدارشناسي - تجربه زيسته - حقوق بيمار Lived experiences - Patient’s rights – Phenomenology - Van Mannen 28 41 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-415-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Soodabeh Joolaee سودابه جولايي sjoolaee@yahoo.com 1080031947532846000 Yes Education and Management Department, School of Nursing and Midwifery, Center for Nursing Care Research, Iran University of Medical Sciences and Health Services, Tehran گروه مديريت و آموزش، دانشکده پرستاری و مامايي دانشگاه علوم پزشکی ايران و عضو مركز تحقيقات مراقبت هاي پرستاري، تهران، ايران Alireza Nikbakht-Nasrabadi عليرضا نيكبخت نصر آبادي 1080031947532846001 No Medical Surgical Department, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences and Health Services, Tehran گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامايي دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ايران Zohreh Parsa-Yekta زهره پارسا يكتا 1080031947532846002 No Medical Surgical Department, Nursing and Midwifery Faculty, Tehran University of Medical Sciences and Health Services, Tehran گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامايي دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ايران

fa بررسي مقايسه اي تاثير كارآموزي باليني اصول و فنون به روش ايفاي نقش و روش سنتي بر رفتارهاي مراقبتي دانشجويان پرستاري علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> مقدمه: </strong>مراقبت در پرستاري يك مفهوم چند بعدي است كه مي تواند از طريق آموزش هدف دار و دانشجو محور و با استفاده از روش هاي مختلف در طول دوره كارشناسي گسترش يابد. هر چند اعتقاد بر اين است كه مراقبت قابل يادگيري است، اما هنوز شواهد تحقيقي كافي در مورد آن وجود ندارد. </p><p align="right"> <strong> هدف: </strong>پژوهش حاضر با هدف تعيين اثر بخشي كارآموزي باليني اصول و فنون به روش ايفاي نقش و روش سنتي بر رفتارهاي مراقبتي دانشجويان سال اول دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي ايران انجام شد. </p><p align="right"> <strong> روش كار: </strong>اين مطالعه آزمايشي يك پژوهش نيمه تجربي با استفاده از گروه كنترل معادل و طرح پس آزمون است. پنجاه و يك نفر دانشجويان اصول و فنون پرستاري بطور تصادفي به دو گروه تجربي و كنترل تقسيم شدند. گروه تجربي كارآموزي اصول و فنون را به روش ايفاي نقش در مركز مهارت هاي باليني و گروه كنترل، كارآموزي خود را بطور معمول در مراكز آموزشي دانشگاه طي كردند. سپس رفتارهاي مراقبتي هر دو گروه با استفاده از ابزار رفتارهاي مراقبتي( CBI ) در اولين كارآموزي داخلي و جراحي مشاهده و مقايسه شد. </p><p align="right"> <strong> نتايج: </strong>نتايج نشان داد كه رفتارهاي مراقبتي در بعد &quot; قائل شدن احترام براي ديگري&quot; بيشترين فراواني و رفتارهاي مراقبتي در بعد &quot; دانش و مهارت حرفه اي&quot; كمترين فراواني را در هر دو گروه به خود اختصاص داده است. آزمون آماري من ويتني نشان داد كه اختلاف معني داري بين ميانگين بعد &quot; اطمينان از حضور انساني&quot; در دو گروه وجود داشته است(038/.= P ). استفاده از همين آزمون نشان داد كه بين ميانگين كل رفتارهاي مراقبتي دو گروه تفاوت معني داري وجود نداشته است. </p><p align="right"> <strong> بحث و نتيجه گيري: </strong>با توجه به عدم تفاوت ميانگين كل رفتارهاي مراقبتي در دو گروه، لازم است طرح هاي پژوهشي مشابه با استفاه از حجم نمونه بزرگ تر همراه با تغييراتي در طرح پژوهش صورت گيرد. اهميت دانشجويان به قائل شدن احترام براي بيماران، كاربرد رويكردهايي جهت حفظ و تداوم جنبه هاي بين فردي مراقبت در برنامه هاي آموزشي پرستاري را مطرح مي كند. عدم برخورداري دانشجويان از دانش و مهارت كافي، تغيير شيوه هاي آموزش جنبه هاي عملي كار پرستاري را مطرح مي سازد. </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Caring is a multidimensional nursing concept that can be actualized within the baccalaureate nursing curriculum through the purposeful teaching and student centered learning of core values. Although, the learning of caring is widely accepted, it has not been proved through research. </p><p>  The aim of this study was to assess and compare the effectiveness of clinical practice of fundamental nursing through role-play and traditional methods on the caring behaviors of sophomore-level students in the Faculty of Nursing and Midwifery- Iran University of Medical Sicences (IUMS). </p><p> <strong> Method: </strong>This is a quasi-experimental pilot study using an equivalent control group and post-test design. Fifty one nursing students were randomly assigned in either experimental or control groups. The clinical experience of the experimental group occurred in nursing skill lab and the control group experienced their clinical practice in hospitals affiliated to IUMS on a routine basis. Then, caring behaviors of the two groups were observed in their first clinical practice of medical-surgical nursing using Caring Behaviour Inventory, CBI. This article has been allotted to the comparison of caring behaviors of the sample following clinical practice through these methods. </p><p> <strong> Results: </strong>Findings indicated that behaviors related to the subscale of &quot;Respectful difference to other&quot; and &quot;Professional knowledge and skill&quot; were, respectively, the most and least frequent behaviors in both groups. Man-Whitney test indicated a statistically significant difference between the two groups in the subscale of &quot;Assurance of human presence&quot;(P= 0.038). The same test indicated no statistical significant difference between the mean of the total scale of caring behaviors of the two groups. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>Regarding the absence of any difference between caring behaviors of the two groups, making changes in the future research designs and testing new approaches to approve the probability of learning of caring is needed. Moreover, using approaches for maintaining interpersonal aspects of caring in nursing curricula, increasing the time of clinical experience, changing the teaching styles of practical aspects of nursing, and integrating theory and practice, appropriately, is recommended. </p><p> <strong>&nbsp;</strong></p> رفتارهاي مراقبتي- مراقبت- دانشجويان پرستاري- بيمار استاندارد- ايفاي نقش Caring behaviors – Caring - Nursing students - Standardized patient (Role-play) 42 52 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-25-208&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Forough Rafii فروغ رفيعي frafii@iums.ac.ir 1080031947532846000 Yes Nursing Center for Nursing Care Research, School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences and Health Services, Tehran گروه پرستاري داخلي و جراحي، دانشكده پرستاري و مامايي، عضو مركز تحقيقات مراقبت هاي پرستاري دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران، تهران Seyedeh-Fatemeh Haghdoost-Oskouie سيده فاطمه حق دوست اسكويي 1080031947532846001 No Center for Nursing Care Research, School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences and Health Services, Tehran گروه بهداشت جامعه مادران و نوزادان، دانشكده پرستاري و مامايي، عضو مركز تحقيقات مراقبت هاي پرستاري، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران، تهران Hamid Peyrovi حميد پيروي 1080031947532846002 No , School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences and Health Services, Tehran گروه پرستاري داخلي و جراحي، دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران، تهران Hamid Haghani حميد حقاني 1080031947532846003 No School of Management and Medical Informatics, Iran University of Medical Sciences and Health, Tehran گروه آمار، دانشكده مديريت و اطلاع رساني پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران، تهران

fa تأثير برنامه آموزش خودمراقبتي مبتني بر الگوي اورم بر ابعاد روحي كيفيت زندگي بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>بيماري مولتيپل اسكلروزيس يك بيماري مزمن و تحليل برنده سلول‌هاي عصبي مركزي است. غالباً در افراد جوان بروز كرده و كيفيت زندگي آن‌ها را تحت تأثير قرار مي­دهد. اين مطالعه با هدف تعيين تأثير برنامه آموزش خود مراقبتي مبتني بر الگوي اورم بر ابعاد روحي كيفيت زندگي بيماران مولتيپل اسكلروزيس انجام گرفت. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>اين مطالعه با طراحي كارآزمايي باليني و با انتخاب و مشاركت 70 بيمار مولتيپل اسكلروزيس عضو انجمن مولتيپل اسكلروزيس ايران در دو گروه آزمون و شاهد (هر گروه 35 نفر) انجام شد. 8 جلسه برنامه آموزشي بر اساس نيازهاي آموزشي بيماران و مبتني بر الگوي اورم طراحي شده بود كه در طول دو هفته اجرا گرديد و با استفاده از چك­ليست‌هاي خود گزارش­دهي ميزان به كارگيري برنامه­ها پيگيري و اندازه­گيري گرديد؛ سپس سه ماه بعد از اجراي برنامه پست تست انجام شد. داده­ها با استفاده از آزمون­هاي آماري كاي دو و تي زوجي و تي مستقل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. </p><p align="right"> <strong> يافته­ها: </strong>آزمون تي مستقل اختلاف معناداري در ابعاد روحي كيفيت زندگي بيماران گروه آزمون و شاهد قبل از مداخله نشان نداد. همين آزمون اختلاف معني داري در دو گروه بعد از اجراي مداخله نشان داد (001/0 P= ). آزمون تي زوجي تفاوت معني داري در جهت افزايش در ابعاد روحي كيفيت زندگي بيماران گروه آزمون بعد از مداخله نشان داد (001/0 P= )، در حالي كه همين آزمون تفاوت معني داري در ابعاد روحي كيفيت زندگي بيماران گروه شاهد نشان نداد. </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري: </strong>طراحي و به كارگيري برنامه خود مراقبتي مبتني بر الگوي اورم بر اساس نيازهاي آموزشي و با توجه به اصول آموزش به بيمار بر ابعاد روحي كيفيت زندگي بيماران مولتيپل اسكلروزيس مي­تواند موثر باشد. </p><p align="right">  </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Multiple sclerosis is a chronic and degenerative disease of the central nervous system, frequently occurs in young people, affecting their quality of life. The aim of the study was to examine the effect of self- care program education based on Orem’s theory on mental aspect of quality of life in multiple sclerosis patients. </p><p> <strong> Material and Method: </strong>This quasi-experimental study was done on 70 multiple sclerosis patients. The experimental group was treated with 8 educational sessions about self-care based on Orem’s theory and was compared with the control group. </p><p> <strong> Results: </strong>The findings showed that before intervention, the quality of life score in mental aspect was not statistically different between the two groups (P= 0.33), while after intervention a statistically significant difference was seen between the two groups (P= 0.001). Pair t test showed a statistically significant difference in experimental group between before and after self care performance (P= 0.001), whereas, the same test showed no statistically significant difference in control groups (P= 0.86). </p><p> <strong> Conclusion: </strong>Designing and utilizing a self care program based on Orem’s theory could be effective on mental aspect of quality of life in multiple sclerosis patients. Therefore, if a program is designed on the basis of educational needs and with respect to training the patient and the “Orem self- care model” approach, it might be effective for enhancing the quality of life in mental aspect among multiple sclerosis patients. </p><p> <strong>&nbsp;</strong></p> تصلب متعدد – كيفيت زندگي – آموزش به بيمار – مراقبت از خود Education - Orem’s self care program - Quality of life - Multiple sclerosis - patients 53 64 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-42-15&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Reza Masoudi رضا مسعودي 1080031947532846000 No Faculty of Nursing and Midwifery, Shahr-e-Kord University of Medical Sciences and Health Services, Chaharmahal Bakhteyari, Iran دانشکده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد، چهارمحال بخ Iesa Mohammadi عيسي محمدي emohamadus@yahoo.com 1080031947532846001 Yes Nursing Department, Medical Sciences School, Tarbiat Modares University. Tehran گروه آموزش پرستاري دانشگاه تربيت مدرس، تهران Fazlollah Ahmadi فضل الله احمدي 1080031947532846002 No Nursing Department, Medical Sciences School, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه آموزش پرستاري دانشگاه تربيت مدرس، تهران، Ali Hasanpour-Dehkordi علي حسن پور دهكردي 1080031947532846003 No Faculty of Nursing and Midwifery, Shahr-e-Kord University of Medical Sciences and Health Services, Chahrmahal Bakhteyari, Iran دانشکده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد، چهارمحال بختياري

fa آيا مصرف قرص‌هاي پيشگيري از بارداري، بر وضعيت خلقي و ميزان تنيدگي زنان تاثير مي گذارد؟ علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>نوسانات خلقي و تنيدگي به عنوان عارضه جانبي مصرف قرص هاي پيشگيري از بارداري ، عامل مهمي در خودداري از ادامه مصرف قرص ها و بروز حاملگي هاي ناخواسته بوده كه هزينه هاي مادي و معنوي بسياري را بر جامعه تحميل مي نمايد. لذا اين پژوهش با هدف تعيين تاثير مصرف قرص هاي پيشگيري از بارداري بر &quot;خلق&quot; و &quot;تنيدگي&quot; زنان مراجعه كننده به درمانگاه هاي تنظيم خانواده در سال 1385-1386انجام گرفت.<strong>&nbsp;</strong></p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>مطالعه حاضر يك تحقيق تجربي پيش آزمون- پس آزمون يك گروهي بوده كه بر روي 46 زن متاهل ( كانديد مناسب مصرف قرص هاي پيشگيري از بارداري) كه حداقل به مدت يك سال از هيچ روش هورموني پيشگيري از بارداري استفاده نكرده بودند و داراي معيارهاي ورود به تحقيق بودند، به روش نمونه گيري مستمر انجام شد. در اين پژوهش وضعيت خلقي افراد در دو مرحله ( قبل و سه ماه پس از شروع مصرف قرص هاي پيشگيري از بارداري) با استفاده از ابزار سنجش خلق مثبت و منفي ( PANAS ) و پرسشنامه تنيدگي يا استرس درك شده ( (PSS بررسي شد و نتايج در دو مرحله قبل و بعد از مداخله با استفاده از آمار استنباطي، انجام آزمون تي زوجي، مورد مقايسه قرار گرفت.<strong></strong> </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>يافته هاي پژوهش با به كارگيري آزمون تي زوجي در ارتباط با مقايسه ميانگين نمرات خلق مثبت، خلق منفي و استرس درك شده (به ترتيب 133/0 P= ، 756/0 P= ، 693/0 P= ) قبل و بعد از مداخله (مصرف قرص هاي پيشگيري از بارداري) اختلاف آماري معني‌داري را نشان نداد.<strong></strong> </p><p align="right"><strong>نتيجه گيري: </strong>بر اساس نتايج بر گرفته از پژوهش حاضر، قرص هاي پيشگيري از بارداري هيچ گونه تاثيري بر خلق زنان (با عدم سابقه اختلالات خلقي و رواني شناخته شده) و تنيدگي آنان نداشته و اگر چنانچه زنان مصرف كننده كنتراسپتيوهاي خوراكي به دلايلي دچار تغييرات خلقي و تنيدگي قابل ملاحظه شدند، مي توان با ايجاد برنامه هاي آموزشي - مشاوره اي در مراكز تنظيم خانواده، آگاهي زنان از نحوه كنترل تنيدگي يا مديريت استرس را افزايش داد. با اين راهكار احتمال پيشگيري از قطع بي مورد قرص هاي پيشگيري از بارداري و مهار بروز حاملگي هاي ناخواسته (به علت اختلالات خلقي) فراهم مي گردد. در اين راستا، مديريت استرس به عنوان يك شيوه زندگي سالم در زنان، كه محور خانواده مي باشند بيش از پيش نهادينه مي گردد. </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Mood changes and high perceived stress, as the main controversial side effects of oral contraceptive pills (OCPs) may weaken women’s desire for using these pills, thereby, increasing the occurrence of unwanted pregnancies which imposes financial and emotional costs to the families and society. The aim of this study was to investigate the effect of oral contraceptive pill on mood and perceived stress in women referred to family planning clinics. </p><p> <strong> Method and Material: </strong>This study with an experimental one group pretest-posttest design was conducted on forty six married women who were recruited with continuous sampling method. They were eligible candidates to use OCP with no previous experiences of hormonal contraceptive use for at least one year. Mood state and perceived stress were measured by the validated instruments of positive affect negative affect scale (PANAS) and perceived stress scale (PSS). The level of mood and perceived stress scores were compared before the intervention and within 3 month follow. </p><p> <strong> Results: </strong>There was no statistically significant differences between positive and negative mood and perceived stress pretest-posttest scores (P=0.133, P=0.756, P= 0.693). </p><p> <strong> Conclusion: </strong>The study findings suggest that consuming OCP(s) has no effects on the women’s mood (with no previous positive history of psychological and mood disorder). In the case of sever mood changes in women using OCP regularly, providing educational and counseling programs regarding stress management as a healthy lifestyle could be beneficial. Furthermore, these strategies would be foundation in preventing unnecessary discontinuation of OCP and subsequent unwanted pregnancies as well as establishing stress management in women as the individuals with key roles in family and community. </p><p> <strong>&nbsp;</strong></p> خلق - تنيدگي – قرص هاي خوراكي پيشگيري از بارداري - بهداشت زنان Mood – Stress - Oral contraceptive pills - Women’s health 65 74 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-256-3&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Farideh Bastani فريده باستاني faridehbastani@yahoo.com 1080031947532846000 Yes School of Nursing and Midwifery, Iran university of Medical Science and Health Services, Tehran, Iran بهداشت دانشکده پرستاری و مامايي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران، تهران، ايران Ladan Mohammadi-Yeganeh لادن محمدي يگانه 1080031947532846001 No School of Nursing and Midwifery, Iran university of Medical Science and Health Services, Tehran, Iran دانشکده پرستاری و مامايي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران،تهران، ايران

fa بررسي تاثير كپسول زنجبيل بر تهوع بارداري بانوان مراجعه كننده به مراكز بهداشتي درماني منتخب شهر تهران علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> مقدمه: </strong>تهوع و استفراغ ناشي از بارداري به طور قابل توجهي بر كيفيت زندگي زنان باردار تأثير گذارده و باعث ايجاد مشكلاتي در آن ها مي شود. زنجبيل به عنوان يك ماده گياهي در طب سنتي بعضي از كشورها جهت مداواي تهوع و استفراغ و تعديل بيماري صبحگاهي به كار مي رود. اين تحقيق با هدف تعيين تأثير زنجبيل خوراكي بر ميزان تهوع و استفراغ ناشي از بارداري انجام گرفته است. </p><p align="right"> <strong> مواد و روشها: </strong>اين پژوهش كارآزمايي باليني شاهد دار دو سوكور بوده و 121 مادر مبتلا به تهوع و استفراغ سه ماهه اول بارداري از بيمارستان هاي شهيد مصطفي خميني (ره) و بيمارستان حضرت زينب شهر تهران انتخاب شدند. نمونه گيري با توجه به مشخصات مورد نظر براي انتخاب نمونه صورت گرفت و با استفاده از روش طبقه بندي تصادفي نمونه ها در سه گروه شاهد 39 نفر، و دارونما 40 نفر، و مورد (زنجبيل) 42 نفر قرار داده شدند. ابزار جمع آوري داده ها در اين پژوهش پرسشنامه (مشتمل بر دو قسمت سوالات دموگرافيك و تارخچه تهوع و استفراغ) و ابزار استاندارد (معيار بصري مقايسه اي ( VAS ) براي سنجش شدت تهوع بود. بعد از تعيين اعتبار و اعتماد پرسشنامه مربوطه سه گروه از نظر شدت تهوع و تعداد استفراغ با آزمون كاي دو، من ويتني، كروسكال واليس و فريدمن با هم مقايسه شدند. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>نتايج بررسي نشان داد اختلاف ميانگين شدت تهوع مادران باردار در گروه زنجبيل قبل از مداخله با ميانگين شدت تهوع روز اول، دوم، سوم و چهارم بعد از مداخله اختلاف معني دار داشت (001/0 P&lt; ). </p><p align="right">  اختلاف ميانگين شدت تهوع مادران باردار در گروه دارونما قبل از مداخله با ميانگين شدت تهوع روز اول، دوم، سوم و چهارم بعد از مداخله با 05/0 P&lt; اختلاف معني داري نشان داد. اين بررسي همچنين نشان داد اختلاف ميانگين شدت تهوع مادران باردار در گروه شاهد قبل از پيگيري با ميانگين شدت تهوع روز اول، دوم، سوم و چهارم پيگيري اختلاف معني داري ندارد. </p><p align="right">  در مورد شدت تهوع مقايسه درون گروهي سه گروه مورد مطالعه با آماره فريدمن نشان داد كه زنجبيل تاثير بيشتري (آماره فريدمن =936/63 و درجه آزادي =4 و 05/0 P&lt; ) نسبت به دارونما (آماره فريدمن =022/51 و درجه آزادي =4 و 05/0 P&lt; ) بر كاهش شدت تهوع مادران باردار داشته است و اين آزمون در مورد گروه شاهد معني دار نبود. </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري و توصيه ها: </strong>استفاده از زنجيبل خوراكي بر شدت تهوع سه ماهه اول بارداري موثر مي باشد و استفاده از دارونما نيز از نظر رواني موثر واقع شده و باعث كاهش شدت تهوع مي شود. </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Pregnancy-induced nausea significantly reduces women's quality of life; making considerable distress. Ginger is already being used in traditional folk medicine to treat nausea and vomiting in populations. The aim of the study was to determine the effect of ginger on pregnancy-induced nausea during the first trimester of the pregnancy. </p><p> <strong> Material and method: </strong>This was a double blind randomized placebo trial with control group in which 121 pregnant women referred to antenatal clinic at or before 17 weeks gestation and suffered from nausea was randomly allocated to either experimental, placebo, or control group. The severity of nausea was recorded by visual analog scale 24 hours before intervention and during 4 consecutive days after intervention. Data were analyzed by nonparametric and parametric tests. <strong></strong></p><p> <strong> Results </strong>: The findings showed that the nausea severity was statistically different in ginger group before and after treatment (at first, second third and fourth days) (P≤0.001). The same was true for placebo group (P&lt;0.05), but, not for control group. </p><p>  The findings also showed that ginger was more effective on decreasing the severity of nausea (P&lt;0/05) than the placebo and control groups. </p><p> <strong> Conclusion </strong>: Oral ginger is effective on decreasing the severity of nausea during the first trimester of pregnancy and the drug have a positive mental effect on pregnant mothers, leading to decrease the severity of nausea. </p> زنجبيل – بارداري – تهوع بارداري- گياهان شفابخش Ginger- Pregnancy – Nausea - Morning sickness - Herbal medicine 75 83 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-530-9&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Navabeh Hosseinkhani سيده نوابه حسينخاني hosseinkhani@shadeh.ac.ir 1080031947532846000 Yes School of Nursing and Midwifery, Shahed University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشگاه پرستاری و مامايي شاهد آدرس : تهران خيابان وليعصر, چهارراه طالقانی, دانشکده پرستاری مامائی شاهد، تهران Tahereh Sadeghi طاهره صادقي 1080031947532846001 No School of Nursing and Midwifery, Ghazvin University of Medical Sciences and Health Services, Ghazvin, Iran علمی دانشکده پرستاری و مامائی، دانشگاه علوم پزشکی قزوين، قزوين، ايران

fa مقايسه عوارض انفوزيون زيرجلدي و وريدي در بيماران بستري در بخش نورولوژي علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>هيپودرموكلايزيس روش تجويز مايعات است كه از سال 1980 به طور فزاينده اي در كنار انفوزيون وريدي به خصوص در سالمندان و طب تسكيني مورد توجه قرار گرفته است. با وجود آن كه استفاده از انفوزيون زيرجلدي در حال افزايش است، هنوز نياز به اطلاعات مهمي در مورد ايمن بودن و عوارض ناشي از آن وجود دارد. هدف از اين مطالعه، مقايسه عوارض دو روش انفوزيون زيرجلدي و وريدي در بيماران سالمند بود. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>اين پژوهش، يك مطالعه از نوع كارآزمايي باليني بود. اين تحقيق در بخش نورولوژي بيمارستان گلستان اهواز انجام گرديد. 80 بيمار با سن 65 سال به بالا و با تشخيص استروك به طور تصادفي در دو گروه انفوزيون زيرجلدي و وريدي محلول نرمال سالين قرار گرفتند. براي ثبت اطلاعات نمونه ها و عوارض جانبي مشاهده شده از چك ليست، و براي تعيين شدت درد محل انفوزيون از مقياس ديداري درد ( VAS ) استفاده گرديد. عوارض جانبي موضعي برحسب وسعت به دو گروه مينور (تا10 سانتي متر) و ماژور (بيشتر از 10 سانتي متر) طبقه بندي شدند. جهت تجزيه و تحليل اطلاعات از آمار استنباطي، نظير تي تست و كاي اسكور استفاده گرديد. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>تعدادي از بيماران عوارض جانبي موضعي را تجربه كردند (45 درصد گروه زيرجلدي، 40درصد گروه وريدي). عوارض موضعي ماژور در گروه زير جلدي (ادم و هماتوم شديد) 16درصد و در گروه وريدي (فلبيت و هماتوم شديد) 19درصد اتفاق افتاد. شايع‌ترين عارضه در گروه زيرجلدي، ادم موضعي (45 درصد) و در گروه وريدي، فلبيت (38 درصد) بود. دو روش از نظر فراواني بروز عوارض جانبي موضعي تفاوت آماري معني دار نداشتند. </p><p align="right"><strong>نتيجه گيري: </strong>يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد كه جايگزيني مايعات با هيپودرموكلايزيس به اندازه روش انفوزيون وريدي در سالمندان ايمن و قابل استفاده است. بنابراين، در بيماراني كه قادر به دريافت مايعات از طريق خوراكي نبوده و يا دسترسي به وريدهاي آن ها كار دشواري است، مي توان به راحتي از روش هيپودرموكلايزيس استفاده نمود </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Hypodermoclysis is a method of administration of fluids subcutaneously that has been increasingly rediscovered as an alternative therapy to intravenous infusions, especially in the field of geriatrics and palliative medicine. Though it is increasingly used, its safety and adverse effect are still controversial. The aim of this study was to compare the adverse effects of subcutaneous and intravenous infusions in geriatric patients. </p><p> <strong> Material and Method: </strong>The study was designed as a randomized clinical trial. It was performed at the neurology ward of Golestan hospital in Ahwaz. Eighty patients aged 65 and older with medical diagnosis of stroke were randomly allocated to receive subcutaneous or intravenous infusion of normal saline. A check list and visual analog scale (VAS) were used to record the observed adverse effects and determine the severity of pain, respectively. Localized adverse effects were categorized into minor and major groups based on diameter of involved area. </p><p> <strong> Results: </strong>Some patients experienced local side effects (40% of patient in subcutaneous group vs. 45% of patients in intravenous group). Major local side effects occurred in 16% of patients in subcutaneous group (large edema, Hhematoma) and 19% of patients in intravenous group (phlebitis, hematoma). The most frequent side effect was local edema in subcutaneous group (45%) and phlebitis (38%) in intravenous group. Both methods of rehydration were not statistically different in terms of local side effects. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>This study demonstrated that rehydration by hypodermoclysis is, in general, as safe as intravenous therapy in geriatric patients. Therefore, when it is not possible to administer oral fluids or establish an intravenous access, hypodermoclysis can be recommended as an alternative and effective method of infusion. </p><p>  </p> هیپودرموکلایزیس - انفوزیون زیرجلدی - انفوزیون وریدی Hypodermoclysis – Infusions, Subcutaneous – Infusions, Intravenous 84 91 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-530-10&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Simin Jahani سيمين جهاني jahanisimin@yahoo.com 1080031947532846000 Yes School of Nursing and Midwifery, Jondishapur University of Medical Sciences and Health Services, Khuzestan, Iran دانشکده پرستاری و مامايي، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، خوزستان، ايران Sedigheh Fayazi صديقه فياضي 1080031947532846001 No School of Nursing and Midwifery, Jondishapur University of Medical Sciences and Health Services, Khuzestan, Iran دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، خوزستان، ايران Naser Sharafoddinzadeh ناصر شرف الدين زاده 1080031947532846002 No Jondishapur University of Medical Sciences and Health Services, Khuzestan, Iran گروه مغز و اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، خوزستان، ايران