IUMS IUMS http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn 108 journal108 fa jalali 1388 5 1 gregorian 2009 8 1 22 59 online 1 fulltext

fa بررسي شيوع سوء تغذيه در كودكان 36-1 ماهه بستري در بخش كودكان بيمارستان امام علي (ع) زاهدان در سال 1388 علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>سوء تغذيه كودكان يكي از مشكلات مهم بهداشتي در جهان، به ويژه كشورهاي در حال توسعه مي‌باشد كه اثرات نامطلوبي بر سلامت جسمي و ذهني كودكان به جا مي گذارد، به طوري كه ارتباط قوي بين سوء تغذيه و مرگ و مير كودكان در اين كشورها وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف تعيين شيوع سوء تغذيه در كودكان 36-1 ماهه و ارتباط آن با برخي عوامل انجام شد. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>اين مطالعه توصيفي - تحليلي و مقطعي از اول مهر ماه تا پايان اسفند 85 بر روي 360 كودك 36-1 ماهه بستري در بخش كودكان بيمارستان امام علي (ع) زاهدان انجام شد. اطلاعات از طريق اندازه گيري وزن، قد و پرسشنامه ساختاري با روش مصاحبه از والدين جمع آوري گرديد. جهت تشخيص سوء تغذيه از سه معيار وزن به سن، قد به سن و وزن به قد طبق معيار واترلو استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون آماري مجذور كاي تجزيه و تحليل شد. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>شيوع سوء تغذيه در جامعه مورد پژوهش بر اساس سه شاخص وزن به سن، قد به سن و وزن به قد به ترتيب 6 / 68 درصد، 1/60 درصد، 4/38 درصد تعيين شد. بين سوء تغذيه با وزن تولد، شغل مادر، ميزان تحصيلات مادر و پدر و مدت تغذيه انحصاري با شير مادر، ارتباط معني داري وجود داشت (05/0 P&lt; ). </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري كلي: </strong>با توجه به شيوع سوء تغذيه در كودكان بستري و ارتباط آن با متغيرهاي فوق اقداماتي مانند افزايش آگاهي و سواد والدين مادران، تداوم تغذيه با شير مادر تا 2 سالگي، شروع به موقع تغذيه تكميلي و ارتقاء وضع اقتصادي- اجتماعي و بهداشتي خانواده ها و پيشگيري و كنترل بيماري هاي عفوني به خصوص گاستروآ نتريت در كودكان توصيه مي‌شود. </p> <p> <strong> Background and Aim </strong>: Malnutrition is one of the important health problems throughout the world, particularly in developing countries, having undesirable effects on mental and physical health of children. It is an underlying factor for infection and an important cause of children mortality in these countries. The aim of this study was to determine the prevalence of malnutrition among hospitalized children aged 1-36 months at Imam Ali Hospital in Zahedan. </p><p> <strong> Material and Method </strong>: This descriptive analytical study was conducted on 360 hospitalized children aged 1-36 months, between June and November 2005. Data were collected through measurement of weight and height, and questionnaire was completed by interviewing children’s parents. The authors declare that they have no conflict of interests. </p><p> <strong> Results: </strong>Nutritional status of the subjects was evaluated according to the weight- for age, weight- for height, and height- for age (Waterlow’s classification) based on which.height, based on which the prevalence of malnutrition were 68.6%, 60.1%, and 38.4%, respectively. Malnutrition in children had statistically significant association with birth weight, mother job, and duration of breast feeding (P&lt;0.05). Malnutrition increased among children in rural areas, low birth weight ones, those whose mothers were housewives, with short duration of breast feeding, and late beginning of complementary nutrition.<strong></strong> </p><strong>Conclusion </strong>: regarding high prevalence of malnutrition among hospitalized children and its association with the above mentioned variables, measures such as increasing parents’ awareness and literacy, constancy of breast feeding until the age of 2, starting complementary nutrition in due course, promoting complementary nutrition in due course, promoting economic, social, and health status of families, and preventing infections diseases- particularly gastroenteritis are recommended. سوء تغذيه – كودك بستري - شيوع Malnutrition - Child, Hospitalized - Prevalance 0 0 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-530-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Fereshteh Ghaljaei فرشته قلجايي ghaljaei_f@yahoo.com 1080031947532846000 Yes Pediatric Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Zahedan University of Medical Sciences دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني زاهدان Mahin Nadrifar مهين نادريفر 1080031947532846001 No Pediatric Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Zahedan University of Medical Sciences دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني زاهدان Mahnaz Ghaljeh مهناز قلجه 1080031947532846002 No Pediatric Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Zahedan University of Medical Sciences دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني زاهدان

fa دانش و عملكرد پرستاران در زمينه اصول گزارش نويسي پرستاري علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>گزارش نويسي يكي از مهم ترين عملكردهاي پرستار است كه در حدود 28 – 13 درصد وقت آنان را به خود اختصاص مي دهد. هيچ چيز به اندازه يك ثبت كامل و استاندارد نمي تواند بيانگر تمام مراقبت هاي داده شده به بيماران باشد. </p><p align="right">  هدف از اين پژوهش تعيين دانش و عملكرد پرستاران شاغل در بيمارستان هاي دانشگاهي شهر كرمان در مورد اصول گزارش نويسي پرستاري بود. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>مطالعه توصيفي و تحليلي بوده و 226 پرستار شاغل در اين مطالعه شركت نمودند. روش نمونه گيري به صورت سرشماري و ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه بود كه شامل سه بخش مشخصات فردي، سئوالات دانش و چك ليست عملكرد بود. جهت تجزيه و تحليل داده ها از شاخص هاي مركزي و پراكندگي و نيز از آزمون‌هاي كروسكال واليس و من ويتني يو و ضريب همبستگي اسپرمن استفاده شد. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>نتايج پژوهش نشان داد 9/46 درصد پرستاران در گروه سني 26-22 سال با ميانگين و انحراف معيار 45/6 ± 1/30 و 7/86 درصد زن بودند، 3/55 درصد پرستاران سابقه گذراندن دوره گزارش نويسي پرستاري را نداشتند. يافته ها همچنين نشان داد كه 5/46 درصد پرستاران از دانش متوسط در زمينه اصول گزارش نويسي برخوردار بودند و عملكرد 85 درصد پرستاران بد بود و همچنين بين آگاهي و عملكرد پرستاران در زمينه اصول گزارش نويسي ارتباط معني‌دار (001/0 &gt; P 24/0 = r ) مشاهده گرديد. بين گذراندن دوره گزارش نويسي پرستاري و دانش پرستاران نيز تفاوت معني دار مشاهده شد (001/0 &gt; P ). به طوري كه ميانگين رتبه دانش پرستاراني كه دوره ديده بودند بيش از پرستاراني بود كه اين دوره را نگذرانده بودند. </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري: </strong>با توجه به نتايج بدست آمده بايستي در جهت ارتقاء آگاهي پرستاران نسبت به اصول گزارش نويسي با برگزاري دوره هاي آموزشي گزارش نويسي اقدامات لازم انجام داد و جهت عملكرد مؤثر بر ضمانت اجرايي آموزش هاي داده شده تأكيد ورزيد </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Documentation is among the most important practices in nursing, as studies indicate that this activity takes about 13% to 28% of total shift time. The aim of this study was determination of nurses’ knowledge and practice of the principles of nursing documentation at hospitals affiliated to Kerman University of Medical Sciences, 2006. </p><p> <strong> Material and Method: </strong>In this descriptive analytical study, 226 staff nurses were selected based on census sampling method. Data were collected by a self-made instrument consisting of three sections. Instrument was used after obtaining validity and reliability. Descriptive and inferential statistics were used for data analysis using SPSS. The authors declare that they have no conflict of interests. </p><p> <strong> Results </strong>: The finding showed that the majority of nurses (37.8%) working in Shafa hospital and majority of nurses had no history of spending the course of nursing documentation. also , the findings of this study revealed that majority of nurses had moderate knowledge (46.5%) and bad practice of documentation (85%) and there was statistically significant relationship between the type of hospital and knowledge and practice (P&lt;0.0001) and spending course of nursing documentation and knowledge (P&lt;0.0001). Results also revealed that there was a positive relationship between knowledge and practice (P&lt;0.0001), but this relationship was not strong (r=0.24). </p><p> <strong> Conclusion </strong>: The results of this study suggest that spending course of nursing documentation may promote knowledge of nurses about the principles of documentation. The application of this knowledge in practice needs to be emphasized. </p><p>  </p> دانش – عملكرد – گزارش نويسي – مستند سازي - پرستاري Knowledge - Nursing - Documantation 0 0 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-530-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Zahra Ghazanfari زهرا غضنفري ghazanfari5@yahoo.com 1080031947532846000 Yes Medical-Surgical Nursing, Razi’s School of Nursing and Midwifery, Kerman University of Medical Sciences, Kerman دانشکده پرستاري و مامايي رازي، دانشگاه علوم بزشکي و خدمات بهداشتي درماني کرمان، مرکز تحقيقات فيزيولوژي دانشگاه علوم پزشکي کرمان Maryam Sheykhpour-khani مريم شيخ پورخاني 1080031947532846001 No Razi’s School of Nursing and Midwifery, Kerman University of Medical Sciences, Kerman Ali-Akbar Haghdoost علي اكبر حق دوست 1080031947532846002 No Department of Social Medicine, School of Medicine, Physiology Research Center, Kerman University of Medical Sciences دانشيارگروه پزشکي اجتماعي دانشکده پزشکي، مرکز تحقيقات فيزيولوژي دانشگاه علوم پزشکي کرمان،

fa ارتباط بين كيفيت زندگي و حمايت اجتماعي در بيماران سكته مغزي علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>بيماران مبتلا به سكته مغزي با مشكلات متعدد جسمي، حسي ادراكي، ذهني، رواني و اجتماعي درگير هستند، كه اين امر منجر به كاهش كيفيت زندگي در اين بيماران مي­شود. اين مطالعه با هدف تعيين ارتباط كيفيت زندگي و حمايت اجتماعي در بيماران سكته مغزي انجام شده است. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>مطالعه حاضر يك مطالعه همبستگي بود؛ جامعه پژوهش كليه بيماران مبتلا به سكته مغزي در شهر مراغه بودند. نمونه­گيري به روش آسان و با توجه به معيارهاي ورودي انجام شد. مجموعاً 106 بيمار واجد شرايط انتخاب شدند و داده­ها به وسيله ابزار كيفيت زندگي و حمايت اجتماعي تهيه شده توسط پژوهشگر و با روش مصاحبه جمع آوري گرديد. سپس داده­ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي (ضريب پيرسون، آناليز رگرسيون چندگانه) توسط نرم افزار<br>SPSS (ver. 15) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>نتايج نشان داد كيفيت زندگي در 8/70‌درصد و حمايت اجتماعي در 1/82‌درصد بيماران مطلوب مي­باشد و بين اين دو متغير رابطه مستقيم و معني­داري وجود دارد (3/0= r و 002/0 = P ) . در زير شاخه هاي كيفيت زندگي بعد اجتماعي در 2/97 درصد و بعد جسمي در 2/63 درصد بيماران مطلوب بود در حالي كه بعد رواني در نيمي از بيماران نامطلوب بود. در زير شاخه­هاي حمايت اجتماعي بيشترين حمايت مطلوب مربوط به بعد حمايت عاطفي بود (2/96 درصد)، تأثير حمايت ابزاري و حمايت اطلاعاتي بر كيفيت زندگي از نظر آماري معني­دار نبود. </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري: </strong>نزديك به يك سوم از بيماران مورد مطالعه از كيفيت زندگي و حمايت اجتماعي مطلوبي برخودار نبودند و با توجه به رابطه­ي مثبت بين اين دو، به خصوص تأثير بارز حمايت در بعد عاطفي بر كيفيت زندگي توصيه مي شود برنامه‌ريزان مراقبتي و مسئولين ترتيبي اتخاذ نمايند تا علاوه بر تقويت حمايت ابزاري و اطلاعاتي حمايت عاطفي در اين گروه تقويت و بدين طريق موجب بهبود كيفيت زندگي بيماران گردد. </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Stroke patients face to various physical, sensory, mental, psychological and social problems that have a negative effect on quality of life. The aim of this study was to determine relationship between quality of life and social support in stroke patients. </p><p> <strong> Material and Method: </strong>This was a correlational study in which the study population consisted of the stroke patients in Marageh, the city in werstern Iran. Convenience sampling was used through which 106 patients who had entrance criteria were selected; and data were collected through interviewing based on quality of life and social support instruments. Then, data were analyzed by descriptive and inferential statistics using the SPSS software (Version 15). The authors declare that they have no conflict of interests . </p><p> <strong> Results: </strong>The results indicated that quality of life and social support were optimal in 70.8% and 82.1% of stroke patients, respectively and there was a statistically significant positive relationship between these two variables (P&lt;0.002, r=0.3). Regarding quality of life subsections; quality in social and physical dimensions was desirable in respectively 97.2% and 63.2% of patients, while quality in psychological dimension was undesirable in half of them. In social support subsections, optimal emotional support was found in 96.2% of samples; and the impact of instrumental and informational support on quality of life were not found to be statistically significant. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>Nearly, one third of the patients didn’t have optimal quality of life and social support, and regarding to positive relationship between these two concepts, specially the relationship between emotional support and quality of life, it is suggested that health care policy makers and managers consider emotional support in in order to improve quality of life in stroke patients and also pay attention to increasing instrumental and informational support. </p><p>  </p><p>  </p> سکته مغزی - کیفیت زندگی - حمایت اجتماعی Stroke - Quality of life - Social support 0 0 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-530-3&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mehdi Heidarzadeh مهدي حيدرزاده mehdiheidarzadeha@gmail.com 1080031947532846000 Yes Nursing in Islamic Azad University of Bonab پرستاري داخلي و جراحي، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بناب Akram Ghahremanian اكرم قهرمانيان 1080031947532846001 No Nursing in Islamic Azad University of Bonab پرستاري داخلي و جراحي، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بناب Ali Hagigat علي حقيقت 1080031947532846002 No Brain and nervous disorders specialist in Amiralmomenin hospital of Maragheh بورد تخصصی بیماری‌های مغز و اعصاب- بیمارستان امیرالمؤمنین مراغه Elnaz Yoosefi الناز يوسفي 1080031947532846003 No Amiralmomenin hospital of Maragheh بیمارستان امیرالمؤمنین مراغه

fa مقايسه تاثير آموزش انفرادي و گروهي بر دانش، نگرش و مهارت هاي خود مراقبتي بيماران دچار زخم پاي ديابتي علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>زخم پا يكي از مشكلات اساسي در بيماران مبتلا به ديابت است. با توجه به نقش مثبت آموزش در پيشگيري از اين مشكل، يافتن يك روش مناسب آموزشي جهت انتقال مفاهيم و دانش لازم در ارتباط با خود مراقبتي از پاي ديابتي در اين بيماران حائز اهميت است. تحقيق حاضر با هدف تعيين تأثير دو روش آموزش انفرادي و گروهي بر دانش , نگرش و مهارت هاي خود مراقبتي افراد دچار زخم پاي ديابتي صورت گرفت. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>مطالعه حاضر پژوهشي نيمه تجربي است.كه در آن 80 بيمار مبتلا به ديابت شيرين به روش نمونه‌گيري در دسترس از محيط پژوهش انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آموزشي انفرادي و گروهي (هر كدام ۴۰ نفر) قرار گرفتند. نكات مهم در ارتباط با خود مراقبتي از پا در دو گروه آموزشي ارائه گرديد. ميزان دانش , نگرش و مهارت بيماران قبل و بعد از آموزش در دو گروه با پرسشنامه و فرم مشاهده اندازه گيري و مقايسه شد. داده ها با آمار توصيفي (ميانگين، انحراف معيار) و تحليلي (تي تست) مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>نتايج نشان داد كه سطح دانش اكثر بيماران در هر دو گروه قبل از آموزش ضعيف، سطح نگرش آنان مثبت و مهارتشان در سطح متوسط بود. تأثير آموزش در افزايش دانش (091/0= P ) و مهارت (214/ 0 P= ) به روش انفرادي بيش از روش گروهي بود اما اين اختلاف از نظر آماري معني دار نبود. تغيير نگرش در آموزش گروهي به طور معني داري بيش از آموزش انفرادي بود (011/0= P ). </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري: </strong>تأثير آموزش در افزايش دانش، نگرش و مهارت در امر مراقبت از پا در و روش آموزش فردي و گروهي يكسان است . اما استفاده از روش آموزشي گروهي مقرون به صرفه تر است. </p> <p> <strong> Abstract </strong></p><p> <strong> Background and Aim: </strong>The diabetic foot ulcer is one of the most common and devastating complications of diabetes mellitus. Patient education about the prevention of foot ulceration is among the most challenging issues. <strong></strong>The purpose of this study was to examine the effects of group and individual patient education on the level of the knowledge, attitude and practice of self-care in patients with diabetic foot ulcer. </p><p> <strong> Material and Method: </strong>In this quasi-experimental study, the samples consisted of 80 patients with type 2 diabetes randomly allocated to two groups to receive either individual or group education (40 patients in each group). The patients received one day education program about foot care. The patients’ knowledge, attitude and practice of self-care were assessed before and after the interventions and t he data were compared between two groups. The authors declare that they have no conflict of interests. </p><p> <strong> Results: </strong>The finding showed that the level of knowledge about foot care was poor in most patients of both groups.The attitude was positive and the practice was moderate. The level of the knowledge (P=0.09), attitude (P=0.21), and practice (P=0.01) of both groups improved after educational program. There was not a statistically significant difference between two groups in terms of knowledge and practice improvement. There was a statistical significant difference between two groups in terms of attitude improvement. <strong></strong></p><p> <strong> Conclusion: </strong>The effects of group and individual education on diabetic foot self-care are similar. Group education is more economical. </p><p> <strong>&nbsp;</strong></p><p> <strong>&nbsp;</strong></p> پاي ديابتي – زخم - مراقبت از خود - آموزش Diabetic foot - Ulcer - Self care – Education – Knowledge - Attitude 0 0 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-530-4&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Fariba Bolourchifard فريبا بلورچي فرد 1080031947532846000 No Medical-surgical Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti Universaly of Medical Sciences, Tehran آموزش پرستاري داخلي جراحي، عضو هيات علمي دانشكده پرستاري و مامايي شهيد بهشتي، تهران Masumeh Neishabory معصومه نيشابوري m_neishabory@yahoo.com 1080031947532846001 Yes Medical-surgical Nursing, Faculty of Nursing and Paramedicine, Semnan Universaly of Medical Sciences, Semnan آموزش پرستاری داخلی جراحی، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی سمنان Zhila AbedSaeedi ژيلا عابد سعيدي 1080031947532846002 No Health Care Service Management, Faculty of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti Universaly of Medical Sciences, Tehran مديريت خدمات بهداشتي درماني، عضو هيات علمي دانشكده پرستاري و مامايي شهيد بهشتي، تهران

fa مقايسه وضعيت فضاي فيزيكي و تجهيزات پزشكي بيمارستان ها و ميزان رضايت مندي بيماران در بيمارستان هاي دولتي و خصوصي استان قم علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right">  <strong>زمينه و هدف:</strong> مسئولين بيمارستان ها بايد با سنجش كيفيت خدمات ارائه شده، بخش ها را از نظر كامل بودن و مقبوليت ارزيابي و همچنين وضعيت بيمارستان خود را با ساير بيمارستان ها مقايسه كنند . اين مطالعه با هدف مقايسه ي وضعيت فضاي فيزيكي و تجهيزات پزشكي بيمارستان ها و رضايت مندي بيماران بيمارستان هاي دولتي وخصوصي استان قم درسال 1385 طراحي و اجرا شد. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>اين مطالعه از نوع توصيفي – تحليلي بود. نمونه پژوهش جهت ارزيابي ميزان رضايت مندي، 500 نفر از بيماران مراجعه كننده به بيمارستان هاي منتخب استان قم درسال 1385 بودند كه به صورت تصادفي طبقه بندي انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه اي دو بخشي (بخش اول ويژگي هاي فردي و بخش دوم سوالات مربوط به رضايت مندي) و چك ليست محقق ساخته براي ارزيابي وضعيت فضاي فيزيكي و تجهيزات پزشكي جمع آوري شد. همچنين وضعيت فضاي فيزيكي و تجهيزات پزشكي 5 بيمارستان دولتي و3 بيمارستان خصوصي مورد مطالعه، به شيوه سرشماري توسط چك ليست مورد مشاهده قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ثبت و با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي در اين نرم افزار تجزيه و تحليل شد. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>ميانگين ميزان رضايت بيماران بستري در بخش هاي عمومي و اورژانس بيمارستان هاي دولتي به ترتيب 69 و 14/71 درصد و در بيمارستان خصوصي به ترتيب 2/80 و 78 درصد بوده است . از نظر وضعيت تجهيزات پزشكي موجود در بخش‌هاي عمومي و اورژانس، بيمارستان هاي دولتي و خصوصي به ترتيب تا حدودي مجهز و در مجموع مجهز بوده است. وضعيت فضاي فيزيكي از نظر متراژ و امكانات رفاهي و نماي ظاهري و تناسب در بخش عمومي بيمارستان هاي دولتي قابل قبول، بخش اورژانس نسبتاً قابل قبول و وضعيت استاندارد فضاي فيزيكي بخش عمومي و اورژانس بيمارستان هاي خصوصي هر دو نسبتاًً قابل قبول بوده است. </p><p align="right"><strong>نتيجه گيري: </strong>با توجه به نتايج مطالعه در بيمارستان هاي خصوصي 80 درصد بيماران بستري راضي بودند. اما با به كارگيري مناسب تدابيري مانند افزايش طول مدت ملاقات، بهبود وضعيت سرويس هاي بهداشتي، و اصلاح طرز برخورد كاركنان مي توان ميزان رضايت مندي را افزايش داد. همچنين با تهيه و بهينه سازي فضاي بيمارستاني و همچنين تجهيزات پزشكي مي توان به رفع كمبود هاي جاري و افزايش تجهيزات كمك و در جهت پيشبرد اهداف سازمان تلاش كرد. </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Quality of services in hospitals should be continuously evaluated in terms of structure, process, and outcome. The purpose of this study was to compare<strong>&nbsp;</strong>patient satisfaction, physical space and medical equipment between governmental and privative hospitals in Qom, Iran. </p><p> <strong> Material and Method: </strong>In this descriptive-analytcal study, 500 patients from selected Qom hospitals were recruited based on stratified random sampling. Data were collected by patient satisfaction form and assessment check lists of physical atmosphere and medical equipments. Data were analyzed by SPSS, version 11.5. The authors declare that they have no conflict of interests. </p><p> <strong> Results: </strong>Patient satisfaction in inpatient and emergency wards of governmental hospitals were, respectively %69 and %71/14. Patient satisfaction in inpatient and emergency wards of privative hospitals were %80 and %78, respectively. General and emergency wards of governmental hospitals were somewhat equipped with medical equipments. Physical atmosphere, in terms of facilities and the building, was acceptable in general and relatively acceptable in emergency wards of governmental hospitals. This atmosphere were relatively acceptable for both general and emergency wards of privative hospitals. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>Satisfaction among patients were relatively good. It is possible to improve satisfaction through increasing the visiting time, improving quality of lavatories, and modifying personnel interactions with the patients.<strong>&nbsp;</strong>Also, promoting medical equipments and physical space can improve the situation according to organizational goals. </p><p>  </p> وسائل و تجهيزات - بيمارستان – رضايت بيمار- محيط Equipment and supplies - Hospital - Patient satisfaction - Enuironment 0 0 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-530-5&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Masoumeh Seidi معصومه صيدي seidim@mums.ac.ir 1080031947532846000 Yes Medical-surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery Mashhad University of Medical Sciences and Health Services, Mashhad, دانشکده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي و درماني مشهد Akram Heidary اكرم حيدري 1080031947532846001 No Social Medicine, Qom University of Medical Sciences and Health Services, Qom گروه پزشکي اجتماعي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني قم Ashraf Khorramy-Rad اشرف خرمي راد 1080031947532846002 No Medical-surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Qom University of Medical Sciences and Health Services, Qom گروه پرستاري، دانشکده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني قم Hoda Ahmary-Tehran هدي احمري طهران 1080031947532846003 No School of Nursing and Midwifery, Qom University of Medical Sciences and Health Services, Qom گروه مامايي، دانشکده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني قم

fa نگرش نسبت به پژوهش و موانع انجام آن در مديران پرستاري شاغل در بيمارستان‌هاي شهر كرمان در سال 1384 علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>انجام پژوهش يكي از نقش هاي اساسي پرستاران بوده و مديران پرستاري در اين زمينه رسالت ويژه‌اي دارند.با توجه به نقش كليدي مديران پرستاري در امر پژوهش، مطالعه با هدف تعيين نگرش نسبت به تحقيق و نظرات نسبت به موانع انجام آن در مديران پرستاري شاغل در بيمارستان‌هاي شهر كرمان انجام شد. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>اين مطالعه توصيفي و نمونه پژوهش كليه مديران پرستاري شاغل در هفت بيمارستان شهر كرمان بودند (151 نفر). جهت گردآوري داده‌ها از پرسشنامه پژوهش گر ساخته كه روايي و پايايي آن قبل از جمع آوري داده‌ها مورد تائيد قرار گرفت، استفاده شد. پرسشنامه در سه بخش سؤالات ويژگي‌هاي فردي، عبارات نگرشي و موانع انجام پژوهش تنظيم شده بود. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از شاخص‌هاي مركزي و پراكندگي استفاده شد. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه ميانگين سني مديران پرستاري 16/39 سال، تحصيلات 4/96درصد آ‌ن‌ها ليسانس و اكثريت اين جامعه را زنان تشكيل داده بودند، 1/84درصد مديران بيشترين فعاليت پژوهشي كه در آن شركت داشتند، &quot;شركت در كلاس‌هاي روش تحقيق&quot; بود. در مجموع 8/71درصد مديران پرستاري نمره نگرش را كسب كردند كه حاكي از نگرش نسبتاً مثبت به پژوهش بود. در بررسي موانع انجام تحقيق، بيش از هفتاد درصد مديران موانع انجام تحقيق را زياد يا متوسط ارزيابي كرده بودند، 4/96 درصد موانع انجام تحقيق را «سنگين بودن شيفت‌هاي بيمارستاني به دليل كمبود نيروي انساني» و 4/96 درصد «در نظر نگرفتن زمان قانوني براي انجام فعاليت‌هاي تحقيقاتي در ساعات اداري» اعلام كرده بودند. </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري: </strong>در بررسي انجام فعاليت‌هاي پژوهشي در مديران پرستاري مشخص گرديد كه در اكثريت موارد مديران در فعاليت هاي پژوهشي فعال نبودند و بيش از هفتاد درصد مديران موانع انجام تحقيق را زياد يا متوسط ارزيابي كرده بودند، نتايج كسب شده هشداري به سيستم آموزشي و مديران پرستاري است كه در صورت ادامه اين وضعيت نقش پرستاران باليني در توليد علم پرستاري كم رنگ خواهد بود كه اين امر در نهايت منجر به از دست رفتن هويت واقعي حرفه پرستاري خواهد شد. </p><p align="right"> <strong>&nbsp;</strong></p> <p> <strong> Background and Aim </strong><strong><i>: </i></strong><i />Nowadays, one of the roles of all nurses is the research. Managers with their power can promote the conduct and utilization of research among practical nurses. This study aimed to identify attitudes and perceived barriers to carry out research among hospital nurse managers. </p><p> <strong> Material and Method: </strong>In this descriptive study, sample included nurse managersof the all levels working in hospitals of Kerman city. An instrument was designed in three parts: demographic characteristics, attitude scale and Barriers scale. The data was analyzed with measures of central tendency, dispersion, ANOVA, t-test, Kruskal-Wallis and Mann-Witney test. The authors declare that they have no conflict of interests. </p><p> <strong> Results: </strong>The mean age of managers was 39.16 years. The majority (96.4%) of managers were women and Bachelor of Science degree (84.1%). The rate of managers’ research activities in seven of twelve items was lower than 20%. The most research activity in managers was “aticipating research courses” (59.7%). Attitudes to nursing research were quietly positive (71.8%). The most agreement was with “the managers must specify time to read the latest research findings (97.8%)”. Managers evaluated the intensity of all barriers higher than 70%. The most intensity was attributed to the barrier “heavy workload in hospital as the result of lack of personnel” and “not having formal time for research activity” (96.4%). Demographic characteristics did not have any statistical significant relationship with attitudes and barriers. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>These results signals a warning to body of nursing and managers, If this condition continues, practice nurses will not have any role in production of nursing science that leads to loss of true nursing identity. </p><p> <strong>&nbsp;</strong></p> نگرش- پژوهش در پرستاري – مديران پرستاري Attitude - Nursing research - Nurse Administrator 0 0 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-530-6&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Simin Sharifi سيمين شريفي sharifi @ zdmu.ac.ir 1080031947532846000 Yes Pediatric Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan دانشكده پرستاري و مامايي زاهدان، زاهدان Sakinah Mohamad-Alizadeh سكينه محمد عليزاده 1080031947532846001 No Pediatric Nursing, Physiology Research Center, Kerman University of Medical Sciences, Kerman گروه كودكان، مركز تحقيقات فيزيولوژي، دانشگاه علوم پزشكي كرمان، كرمان

fa تأثير تماس كانگورويي بر مدت زمان تغذيه انحصاري با شير مادر و موفقيت شيردهي در نخست‌زايان علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>تغذيه با شير مادر سالانه جان 3/1 ميليون كودك را در جهان نجات مي‌دهد. اين در حالي است كه كوتاه شدن مدت تغذيه نوزاد با شير مادر به خصوص در كشورهاي در حال توسعه يكي از مسائل بهداشتي جدي مي‌باشد. هدف اين مطالعه تعيين تأثير تماس كانگورويي بر مدت زمان تغذيه انحصاري با شير مادر و موفقيت شيردهي در نخست‌زايان مراجعه‌كننده به مركز آموزشي درماني شهيد اكبرآبادي شهر تهران در سال 1386 بود. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>پژوهش حاضر، يك كارآزمايي تصادفي كنترل ‌شده و محيط پژوهش شامل بخش‌هاي زايمان و مامايي مركز آموزشي درماني شهيداكبرآبادي و منازل نمونه‌ها بوده است. 100 زن نخست‌زاي سالم به روش نمونه‌گيري مستمر انتخاب و از طريق گمارش تصادفي به دو گروه آزمون (50 نفر) و كنترل (50 نفر) تقسيم شدند. ابزار گردآوري اطلاعات شامل يك فرم مشخصات و ابزار ارزيابي تغذيه با شير مادر در شيرخواران بود. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS و با استفاده از آزمون هاي كاي دو و تي مستقل مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. </p><p align="right"> <strong> يافته‌ها: </strong>نتايج حاصل نشان داد كه تماس كانگورويي موفقيت اولين شيردهي در نخست‌زايان را افزايش مي‌دهد (00/0= P ) اما بر مدت زمان تغذيه انحصاري با شير مادر در ماه چهارم پس از زايمان تأثيري ندارد. </p><p align="right"><strong>نتيجه‌گيري: </strong>اگر چه نتايج اين مطالعه شواهد كافي مبني بر تأثير اين نوع تماس بر مدت زمان تغذيه انحصاري با شير مادر به طور مستقيم ارائه نكرد، اما از آنجا كه موفقيت اولين شيردهي كه يكي از عوامل مهم در تداوم تغذيه انحصاري با شير مادر مي‌باشد و در اين مطالعه در اثر تماس كانگورويي افزايش يافته است، لذا به كارگيري وسيع‌تر اين روش مراقبتي توصيه شده و مطالعه تأثير اين نوع از مراقبت به صورت مداوم بر متغيرهاي شيردهي پيشنهاد مي‌شود. </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Exclusive breastfeeding which has been recommended as the best feeding method for infants up to six months has a protective effect against mortality and morbidity. Nevertheless, breastfeeding is not a universal practice and reduction in breastfeeding rate is now considered as a serious problem, especially in developing countries. The aim of this study was to evaluate<strong>&nbsp;</strong>the<strong>&nbsp;</strong>effect of Kangaroo contact on duration of exclusive breastfeeding and success of first breastfeeding in primiparous women. </p><p> <strong> Material and Methods: </strong>This study is a randomized controlled trial performed in labor and maternity wards of Shahid Akbar-Abadi hospital in Tehran. One hundred healthy primiparous mother-infant dyads were randomly assigned either to Kangaroo contact (n=50) or routine care (n=50). The Infant Breastfeeding Assessment Tool was used to assess success of first breastfeeding and duration of exclusive breastfeeding was evaluated by face to face interview in 4 months post delivery. The authors declare that they have no conflict of interests. </p><p> <strong> Results: </strong>In Kangaroo contact group, 100 percent of babies had a successful first feed compared with 74% in the routine care group. The difference in the success rate was 26%, with 95% confidence interval; χ² =14.943; df =1; P ≤ 0.0001. No statistical significant differences was found in duration of exclusive breastfeeding (101.2 ± 27.84 vs 88.7 ± 42.47; P&lt; 0.85) during follow up. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>Very early Kangaroo contact enhanced breastfeeding success during the early postpartum period. The difference between the groups in duration of exclusive breastfeeding at 4 months was not statistically significant. Overall, we believe our study provides support for the implementation of Kangaroo contact. </p><p> <strong>&nbsp;</strong></p> تغذيه با شيرمادر – شيردهي – زاد و ولد – تماس كانگورويي Breast feeding - Lactation - Parity - Kangaroo Mother Care 0 0 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-530-7&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Tahereh Safarabadi Farahani طاهره صفرآبادي فراهاني 1080031947532846000 No School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences and Health Services, Iran گروه پرستاري كودكان، دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران، تهران Mahboubeh Ali Akbar محبوبه علي‌اكبر Aliakbar_mahboube@yahoo.com 1080031947532846001 Yes School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences and Health Services, Tehran, Iran گروه مامايي، دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه آزاد اسلامي واحد تنكابن Simin Taavoni سيمين تعاوني 1080031947532846002 No School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences and Health Services, Iran گروه مامايي، دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران، تهران Hamid Haghani حميد حقاني 1080031947532846003 No School of Management and Medical Informatics, Iran University of Medical Sciences and Health Services, Iran گروه آمار، دانشكده مديريت و اطلاع رساني پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران، تهران

fa بررسي تأثير آموزش بر مبناي مدل باور بهداشتي بر بكارگيري عوامل پيشگيري كننده از استئوپورز در زنان يائسه علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>استئوپورز و شكستگي هاي ناشي از آن به دليل ايجاد ناخوشي، ناتواني، كاهش كيفيت زندگي و مرگ و مير يك مسأله مهم بهداشتي در سرتاسر دنيا مي باشد. شواهد نشان مي دهدكه با پذيرش برخي تغييرات در سبك زندگي مي توان از بروز استئوپورز پيشگيري كرد يا وقوع آن را به تأخير انداخت. مهم ترين عوامل خطر قابل اصلاح در اين رابطه دريافت مقادير كافي كلسيم و انجام ورزش هاي تحمل وزن نظير پياده روي مي باشد. هدف از مطالعه حاضر تعيين ميزان تأثير كاربرد مدل باور بهداشتي بر به كارگيري عوامل پيشگيري كننده از استئوپورز در زنان يائسه مي باشد. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>مطالعه حاضر از نوع نيمه تجربي و در دو گروه آزمون (43 نفر) و شاهد (41 نفر) صورت گرفته است. اين دو گروه به روش نمونه گيري غير احتمالي و از ميان مراجعين به 4 پايگاه بسيج واقع در شهر ري انتخاب شدند. گروه آزمون در يك برنامه آموزشي طراحي شده بر مبناي مدل باور بهداشتي در طي 6 جلسه و هر جلسه به مدت 90-60 دقيقه شركت كردند. ابزار گردآوري داده­ها در اين مطالعه پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك شامل 2 بخش اطلاعات فردي و عادات فردي از جمله انجام پياده روي، پرسشنامه اجزاي مدل باور بهداشتي و پرسشنامه بسامد غذاهاي غني از كلسيم بود كه قبل و دو ماه بعد از انجام مداخله تكميل شد. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>قبل از مداخله دو گروه از نظر مشخصات فردي، اجزاي مدل باور بهداشتي، ميزان مصرف كلسيم و انجام پياده­روي اختلاف معني داري نداشتند. بعد از مداخله، آزمون تي­مستقل در زمينه حساسيت درك­شده (0001/0 P&lt; )، شدت درك شده (0001/0 P&lt; )، موانع درك شده كلسيم (001/0 P= ) و موانع درك­شده ورزش (0001/0 P&lt; ) بين دو گروه اختلاف معني­داري نشان داد. اما در ميزان منافع درك شده كلسيم (06/0 P= ) و ورزش (06/0 P= ) اختلاف معني­داري مشاهده نشد. در گروه آزمون ميزان دريافت كلسيم از <br>93/295 ± 26/821 ميلي گرم قبل از مداخله به 45/282 ± 55/906 ميلي­گرم بعد از مداخله افزايش يافت اما اختلاف بين دو گروه از نظر آماري معني دار نبود (40/0 P= ). در زمينه پياده روي آزمون آماري تي مستقل اختلاف معني داري از نظر تعداد دفعات پياده­روي بين دو گروه نشان داد (005/0 P= ) اما از نظر مدت زمان انجام پياده­روي بين دو گروه اختلاف معني­داري مشاهده نشد (07/0 P= ). </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري: </strong>برنامه آموزشي بر اساس مدل باور بهداشتي بر افزايش حساسيت، شدت درك شده نسبت به بيماري و كاهش موانع درك شده انجام ورزش و نيز تعداد دفعات هفتگي پياده­روي تأثير داشته است، اما بر ميزان دريافت كلسيم تأثير چشمگيري نداشته است. </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Osteoporosis and the fractures associated with are a major public health concern, because of related morbidity and disability, diminished quality of life, and mortality. Evidence suggests that to adopt changes on some life styles can prevent or delay development of osteoporosis. Most important modifiable risk factors of osteoporosis are receiving inadequate calcium intake and not doing weight-bearing exercises such as walking. The aim of this study was to determine the effect of an educational program based on health belief model on preventive factors of osteoporosis among postmenopausal women. </p><p> <strong> Material and Method </strong>: This study was a quasi-experimental research with two groups, experimental (n=43) and control (n=41) selected from 4 mosques situated in ray city. The subjects in experimental group participated in a 6-week educational program (each session 60-90 minutes) based on health belief model. Data collection tools included demographic information form, knowledge questionnaire, health belief scale and food frequency questionnaire which were completed by the subjects of two groups before and after intervention. The authors declare that they have no conflict of interests. </p><p> <strong> Results </strong>: Before intervention, there was no statistically significant difference between two groups regarding demographic characteristics, knowledge, health belief constructs, calcium intake and walking. After intervention, t-test showed a statistically significant difference between two groups in perceived susceptibility and severity (P&lt;0.0001), barriers of calcium intake (P&lt;0.0001), and barriers of exercise (P&lt;0.0001). Perceived benefits of calcium intake and exercise were not significantly different between groups after intervention (P=0.06). Dietary Calcium intake increased to 906.55 ± 282.45 mg/day in experimental group, but there was not statistically significant difference between two groups (P=0.40). Changes in frequency of weekly walking was statistically significant (p=0.005) between groups, but the total time of walking wasn’t statistically significant between them (P=0.07). </p><p> <strong> Conclusion </strong>: Educational program based on health belief model was effective in increasing health belief constructs and walking frequency but not in dietary calcium intake. </p><p> <strong>&nbsp;</strong></p> پوكي استخوان – يائسگي - پيشگيري و كنترل Osteoporosis - Menopause - Prevention and qontrol 0 0 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-61-5&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Leila Torshizi ليلا ترشيزي 1080031947532846000 No Graduate of Faculty of Medical Science, Tarbiat Modares University, Tehran دانشگاه تربيت مدرس، تهران Monireh Anoosheh منيره انوشه anoosheh@modares.ac.ir 1080031947532846001 Yes Department of Nursing, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran دانشگاه تربيت مدرس، تقاطع بزرگراه جلال آل احمد و دكتر چمران، تهران Fazllolah Ghofranipour فضل الله غفراني پور 1080031947532846002 No Department of Health Education, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه آموزش بهداشت، دانشكده پزشكي، دانشگاه تربيت مدرس، تهران Fazllolah Ahmadi فضل الله احمدي 1080031947532846003 No Department of Nursing, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه پرستاري، دانشكده پزشكي، دانشگاه تربيت مدرس، تهران Anahita Houshyar-rad آناهيتا هوشيارراد 1080031947532846004 No Department of Research, Nutrition and Food Technology Research Institute, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran انستيتو تحقيقات تغذيه و صنايع غذايي. دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي، تهران