IUMS

fa رفتارهاى مراقبتى دانشجويان پرستارى پس از کارآموزى به دو روش ايفاى نقش و سنتى Caring Behaviors of Student Nurses Following Clinical Experience Through Role Play and Traditional Method علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: مراقبت مفهومى چند بعدى در پرستارى است که مى تواند از طريق آموزش هدف دار و دانشجو‌محور ارزش هاى اصلى مراقبتى، در طول دوره کارشناسى واقعيت يابد. آموزش موضوعات بين فردى از طريق ايفاى نقش امکان پذير مى باشد. مطالعه حاضر با هدف توصيف رفتارهاى مراقبتى دو گروه دانشجويان اصول و فنون پرستارى پس از کارآموزى به روش ايفاى نقش(بيمار استاندارد) و سنتى انجام شد. روش بررسي: اين مقاله بخشى از يک پژوهش نيمه تجربى با استفاده از گروه کنترل معادل و طرح پس آزمون است. پنجاه و يک دانشجوى اصول و فنون پرستارى به‌طور تصادفى به دو گروه تجربى و کنترل تقسيم شدند. گروه تجربى کارآموزى خود را به روش ايفاى نقش و گروه کنترل به‌طور معمول (روش سنتى) طى کردند. سپس رفتارهاى مراقبتى هر دو گروه با استفاده از ابزار رفتارهاى مراقبتى ( CBI ) مشاهده و بررسى شد. يافته ها: يافته ها به‌طور کلى نشان داد که، رفتارهاى مراقبتى بعد " احترام قائل شدن براى ديگرى" بيشترين فراوانى و رفتارهاى مراقبتى بعد "دانش و مهارت حرفه اى"، کمترين فراوانى را در هر دو گروه به خود اختصاص داده اند. نتيجه گيري: يافته ها نشان مى دهد که دانشجويان در آغاز مراقبت حرفه اى براى ارزش هاى نوع دوستانه، اهميت زيادى قائل هستند. در اين راستا کاربرد رويکردهايى جهت حفظ و تداوم جنبه‌هاى بين فردى مراقبت در برنامه‌هاى آموزشى پرستارى، همزمان با تغيير شيوه‌هاى آموزش جنبه هاى عملى کار پرستارى و تلفيق مناسب تئورى و عمل پيشنهاد مى شود. Introduction and Aim: Caring is a multidimensional nursing concept that can be actualized within the baccalaureate nursing curriculum through the purposeful teaching and student-centered learning of core values. Teaching interpersonal issues is possible through various methods such as role-play. The current study was conducted with the aim of describing the caring behaviors of two groups of sophomore-level student nurses after implementing either role-play or traditional method as teaching method of choice. Materials and Methods: The researchers used quasi-experimental study design using an equivalent control group and post-test. Fifty one nursing students were randomly assigned in either experimental or control group. After that members of the experimental group performed their clinical experience using role play and members of control group did practice as routine, caring behaviors of two groups were observed using CBI. Results: In general, findings indicated that caring behaviors related to subscales “respectful difference to other” and “professional knowledge and skill” were, respectively, the most and the least frequent caring behaviors in both groups. Conclusion: More frequent occurrence of interpersonal aspects of caring in two groups indicates that in the beginning of professional nursing care, the sophomore-level students give priority to altruistic values. So, using approaches to develop and maintain interpersonal aspects of caring in nursing curriculum, coupled with changing the teaching methods of practical aspects of nursing care and appropriate integration of theory and practice is recommended. دانشجويان پرستاري- مراقبت پرستاري- رفتار- كارآموزي_ايفاي نقش_بيماراستاندارد. Students, Nursing_ Nursing Care_ Behavior_ Training_ Role-play_ Standardized Patient 7 19 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-191&slc_lang=fa&sid=fa فروغ رفيعي 1080031947532846001839 Yes دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي ايران سيده فاطمه حقدوست اسكوئي 1080031947532846001840 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي ايران رخشنده محمدي 1080031947532846001841 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي ايران اكرم نجف يارندي 1080031947532846001842 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي ايران فريده جزء كبيري 1080031947532846001843 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي ايران حميد پيروي 1080031947532846001844 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي ايران حميد حقاني 1080031947532846001845 No دانشكده مديريت و اطلاع رساني پزشكي دانشگاه علوم پزشكي ايران

fa مقايسه سلامت عمومى پرستاران شاغل در شيفت‌هاى ثابت و در‌گردش A Comparative Study of the General Health among Staff Nurses with Fixed or Rotating Working Shift علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: سلامتى پرستاران به دليل خستگى ناشى از شيفت کارى طولانى در معرض خطر قرار دارد. مسلماً پرستارانى که از سلامت عمومى خوبى برخوردار نباشند، قادر نخواهند بود مراقبت‌هاى خوبى (نظير حمايت‌هاى فيزيکى، روانى و ....) از بيمار به عمل آورند. سلامتى پرستاران به عنوان ارائه دهندگان مراقبت، در کيفيت مراقبت ارائه شده از سوى آن‌ها بر بيماران تأثيرگذار است. لذا براى ارائه مراقبت مناسب توسط پرستاران لازم است که آن‌ها، خود افرادى سالمى باشند. اين پژوهش با هدف مقايسه سلامت عمومى پرستاران شاغل در نوبت‌هاى کارى ثابت و در گردش مراکز آموزشى درمانى دانشگاه علوم پزشکى ايران، در سال 1385 انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه از نوع مقايسه‌اى بود. جامعه پژوهش کليه پرستاران شاغل در مراکز بهداشتى و درمانى دانشگاه علوم پزشکى ايران بودند. 520 نفر از پرستاران شاغل در شيفت‌هاى مختلف از طريق نمونه‌گيرى تصادفى طبقه‌اى در پژوهش شرکت کردند. داده‌ها با استفاده از ابزار 28 GHQ جمع‌آورى شد. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد، 3/72‌ درصد از پرستاران شيفت ثابت سلامت عمومى مطلوب، 8/18 درصد تا حدى مطلوب و 8/8 درصد نامطلوب داشتند. در پرستاران شيفت در گردش سلامت عمومى 3/62‌ درصد مطلوب، 2/26 درصد تا حدى مطلوب و 5/11 درصد نامطلوب بود. نتايج آزمون کاى اسکوئر نشان داد که بين سلامت عمومى پرستاران شيفت ثابت و پرستاران شيفت در گردش اختلاف معنى‌دار وجود دارد؛ به‌طورى که پرستاران شيفت ثابت از سلامت عمومى مطلوب‌ترى برخوردار بودند (005/0 P < ) . بحث و نتيجه‌گيري: با توجه به اين که سلامتى پرستاران که خود مسئول سلامتى بيماران و جامعه هستند، از اهميت به‌سزايى برخوردار است. با توجه به نتايج پژوهش حاضر مديران پرستارى بايد حتى‌المقدور شيفت ثابت را در برنامه کارى پرستاران قرار دهند، تا عوارض ناشى از شيفت‌هاى در گردش کاهش يابد. Introduction and Aim: Long time working shifts and its related tiredness threatens the health of staff nurses in various dimensions. If nurses don’t experience a good general health, they would not be able to deliver good patient care. The health status of nurses as caregivers influences the quality of care received by patients. Therefore, in order to reach the point of maximum performance, it is necessary for nurses to be healthy. This study aims to compare the general health among two groups of staff nurses with either fixed or rotating working shift in educational health care centers of Iran University of Medical Sciences in year 2006.Materials and Methods: This comparative study was conducted with a sample of 520 nurses. A GHQ-28 tool was used to survey the general health of staff nurses participated in this study.Results: The findings showed that 72.3% of nurses with fixed working shift had good general health, 18.8% had nearly good general health and 8.8% had bad general health. Of nurses with rotating working shift, 62.3% had good general health, 26.2% had nearly good general health, and 11.5% had bad general health. The results of Chi-Square test showed a statistically significant difference in general health of nurses with fixed working shift compared with nurses with rotating working shift, indicating that the nurses with fixed working shift have better general health (P < 0.005).Conclusion: Because nurses are responsible for society and patient's health taking their general health into consideration is of great importance. Based on findings of the present study, the researchers recommend the nurse managers to plan staff schedules in the form of fixed working shifts, in order to minimize untoward influences of rotating working shifts. پرستاران- پرستاري- كار شيفتي- سلامت عمومي Nurses_ Nursing_ Shifts Works_ General Health 21 28 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-192&slc_lang=fa&sid=fa محمد علي سليماني 1080031947532846001846 Yes دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي ايران فريبا نصيري زيبا 1080031947532846001847 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي ايران اكرم ذونعنت كرماني 1080031947532846001848 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي ايران فاطمه حسيني 1080031947532846001849 No دانشكده مديريت و اطلاع رساني پزشكي دانشگاه علوم پزشكي ايران

fa موانع و حمايت‌هاى انجام فعاليت فيزيکى در نوجوانان چاق و داراى اضافه وزن Barriers to and Support for Physical Activity in Overweight and Obese Compared with Normal Weight Adolescents علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: با توجه به افزايش شيوع چاقى و اضافه وزن در ميان نوجوانان، بررسى عوامل مؤثر بر شرکت نوجوانان در رفتارهاى سلامتى مرتبط با وزن، ضرورى به نظر مى‌رسد. اين مطالعه با هدف تعيين و مقايسه ميزان موانع و حمايت‌هاى انجام فعاليت فيزيکى و نيز زمان انجام فعاليت ورزشى و استفاده از تلويزيون و رايانه، در نوجوانان گروه‌هاى وزنى مختلف (چاق، اضافه وزن و وزن طبيعى) انجام شد. روش بررسي: مطالعه حاضر از نوع مقايسه‌اى است و نمونه‌ها شامل 279 دانش آموز مقطع راهنمايى در دو مدرسه پسرانه دولتى منطقه 6 تهران بودند، که از اين ميان 179 نفر (2/64 درصد) داراى وزن طبيعى، 49 نفر (6/17 درصد) چاق و 51 نفر (3/18 درصد) داراى اضافه وزن بودند. ابزارگرد آورى داده‌ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيک، موانع و حمايت‌هاى انجام فعاليت فيزيکى و چک ليست ثبت فعاليت‌هاى جسمى در يک هفته اخير در اختيار نمونه‌ها قرار گرفت. در پايان از آزمون آناليز واريانس يک طرفه و آزمون توکى جهت تجزيه و تحليل داده‌ها استفاده شد. يافته ها: نتايج مطالعه نشان داد که ميزان انجام ورزش‌هاى با شدت متوسط و زياد در نوجوانان با وزن طبيعى به ميزان معنى‌دارى بيش از نوجوانان چاق بود (05/0 P < )، و نيز زمان تماشاى تلويزيون در نوجوانان داراى چاقى و اضافه وزن بيش از نوجوانان با وزن طبيعى بود (05/0 P < ). موانع مربوط به ظاهر جسمى، اجتماعى و تناسب بدنى در نوجوانان چاق به‌طور معنى‌دارى بيش از نوجوانان با وزن طبيعى بود (001/0 P < ). بين ميانگين امتياز موانع مربوط به شرايط موقعيتى و منابع و امکانات در گروه‌هاى وزنى مختلف تفاوت معنى‌دارى مشاهده نشد (05/0 P > ). همچنين نوجوانان چاق ميزان حمايت کمترى از جانب والدين و همسالان را در مقايسه با نوجوانان با وزن طبيعى گزارش کردند (01/0 P < ). نتيجه‌گيري: يافته‌ها نشان مى‌دهد، که نوجوانان چاق در خصوص موانع انجام فعاليت فيزيکى مربوط به ظاهر بدنى، اجتماعى و تناسب بدنى نسبت به نوجوانان با وزن طبيعى آسيب پذيرى بيشترى دارند. بنابراين بايد تلاش جهت کاهش اين موانع و افزايش حمايت والدين و همسالان در مداخلات مربوط به افزايش فعاليت فيزيکى صورت گيرد. Introduction and Aim: As the prevalence of overweight increases among adolescents, thus factors that may influence children’s participation in weight-related health behaviors need to be examied. This study examined barriers to and support for physical activity in overweight and obese adolescents compared with normal weight adolescents. Materials and Methods: In this cross-sectional study, sample included 279 male students studying in two secondary schools in Tehran. Of all students , 179 (64.2%) were within normal weight range, 49(17.6%) were obese and 51(18.3%) were overweight. A questionnaire comprising demographic characteristics, and barriers to and support for physical activity, and also, a checklist of physical activity within current week were distributed to be filled out by students. Data were analyzed using One-Way ANOVA and Tukey's test. Results: According to finding, adolescents with normal weight had significantly higher moderate and vigorous physical activity than obese adolescents and the time of TV watching were significantly more among overweight and obese adolescents than adolescents with normal weight. Body-related, social and fitness barriers were the most predominant ones among obese adolescents. There was no statistically significant difference between mean score of convenience and resource barriers among different weight groups. Obese adolescents also reported significantly lower levels of adult and peer support for physical activity. Conclusion: Obese adolescents may be particularly vulnerable to body-related, social and fitness barriers to physical activity. Reducing these barriers may be helpful, as physical activity intervention is most relevant for overweight youth. Interventions should be implemented for reducing barriers to physical activity and also enhancing parents and peers support for physical activity among obese adolescents. فعاليت بدني_در نوجواني- وزن بدن- چاقي- نوجواني- فعاليت فيزيكي- موانع و حمايت‌ها Exertion-Adolescence_ Body Weight_ Obesity_ physical activity_ Adolescents_ Barriers and Support 29 40 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-193&slc_lang=fa&sid=fa آرمان آزادي 1080031947532846001850 No دانشكده علوم پزشكي دانشگاه تربيت مدرس منيره انوشه 1080031947532846001851 Yes دانشكده علوم پزشكي دانشگاه تربيت مدرس فاطمه الحاني 1080031947532846001852 No دانشكده علوم پزشكي دانشگاه تربيت مدرس ابراهيم حاجي زاده 1080031947532846001853 No دانشكده علوم پزشكي دانشگاه تربيت مدرس

fa وضعيت بهداشت جنسى بيماران روانى زن Sexual Health Status among Mentally Ill Women علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: بهداشت جنسى بيماران روانى زن، در سلامتى جسمي- روانى آن‌ها و جامعه، نقش به‌سزايى دارد . اين پژوهش با هدف تعيين وضعيت بهداشت جنسى زنان بسترى در مرکز روان‌پزشکى رازى شهر تهران در سال‌هاى 138 0 -1382 انجام شد. روش بررسي: مطالعه حاضر، توصيفى و جامعه پژوهش شامل زنان بالغ داراى اختلال روانى و سابقه بسترى، به تعداد 580 نفر بود، که به روش سرشمارى وارد مطالعه شدند. اين پژوهش در مرکز روان‌پزشکى رازى، واقع در شهر تهران انجام شد و ابزار گردآورى داده‌ها، برگه ثبت اطلاعات بود، که با مطالعه پرونده‌ها توسط پژوهشگر تکميل گرديد. يافته ها: 7/28 درصد کل نمونه‌هاى پژوهش درگير رفتار خطرزاى تعدد شرکاى جنسى بوده و 4/3 درصد افراد سابقه خود‌فروشى داشتند؛ 7/6 درصد کل واحدهاى پژوهش مورد تجاوز جنسى بوده، 3/5 درصد نيز سابقه تماس جنسى با جنس موافق داشته اند. 33 درصد کل واحدهاى پژوهش و 42 درصد واحدهاى داراى سابقه تماس جنسى، در طول زندگى خود درگير حداقل يک عامل خطرزاى جنسى ابتلاى به ايدز بودند. نتيجه‌گيري: درگيربودن 33 درصد واحدهاى پژوهش با رفتارهاى جنسى خطرزاى ابتلاى به ايدز، بيانگر در معرض خطر بودن بيماران روانى زن است. لذا توصيه مى شود، اين امر مورد توجه مديران بهداشتي- درمانى کشور قرار گرفته، تسهيلات لازم براى رفع کـاستى‌ها فراهم شود. بررسى موانع ارائه و دريافت مراقبت‌هاى بهداشت جنسى در اين زنان لازم است Introduction and Aim: Sexual health of mentally ill women is of great importance due to personal and common health issues (both physically and mentally) mentally ill women faced to. The main purpose of the present study was to describe sexual health status among mentally ill women admitted to Razi psychiatric hospital, Tehran, during the years 2001-2003. Materials and Methods: This was a descriptive study with a sample of 580 adult mentally ill women with positive history of admission in psychiatric hospital. The researchers reviewed hospital charts of the participants and completed data sheets. Results: 28.7% of participants had multiple sexual partner , 3.4% had exchanged sex for money, goods or a place for living. Also, 6.7% had a history of rape and 5.3% of them had a positive history of homosexuality. 33% of the participants had at least one sexual risk factor for transmission of infectious diseases such as HIV. Conclusion: Considering high percentage of sexual risk factors associated with transmission of infections such as HIV among mentally ill women, health managers should pay particular attention for improvement of mentally ill women's sexual health care. The study of barriers to sexual health care in this population is suggested. زنان_ امور جنسي_ بيماران_ بهداشت رواني_ بهداشت جنسي Women_Sex_ Patients_ Mental Health_ Sexual Health. 41 48 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-194&slc_lang=fa&sid=fa ليلا خادم 1080031947532846001854 Yes دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي ايران طاهره گنجي 1080031947532846001855 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي ايران شعله شكرآبي 1080031947532846001856 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي ايران حميد حقاني 1080031947532846001857 No دانشكده مديريت و اطلاع رساني پزشكي دانشگاه علوم پزشكي ايران

fa کيفيت زندگى بيماران عضو انجمن مولتيپل اسکلروز(MS ) مازندران Quality of Life among Multiple Sclerosis Patients علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: مولتيپل اسکلروزيس (MS) از اختلالات دميليناليتو مزمن و پيشرونده سيستم عصبى مرکزى است که اکثراً قشر فعال جامعه را درگير مى سازد. با ارزيابى کيفيت زندگى بيماران مى‌توان برخى از ناتوانى‌هاى ايجاد شده را بهبود بخشيد و توانايى‌هاى باقيمانده را نيز ارتقاء‌ بخشيد. ‌اين مطالعه با هدف تعيين کيفيت زندگى بيماران عضو انجمن MS مازندران طراحى و اجرا گرديد. روش بررسي: پژوهش حاضر يک مطالعه توصيفى بود. جامعه پژوهش را بيماران عضو انجمن MS مازندران تشکيل مى‌دادند. نحوه نمونه‌گيرى به صورت سرشمارى انجام گرفت. 101 عضو داوطلب وارد مطالعه شدند. ابزار گردآورى داده‌ها جهت تعيين کيفيت زندگى، پرسشنامه استاندارد 36 SF- بود. اين پرسشنامه داراى 36 سؤال است و قبلاً در بسيارى کشورها از جمله ايران تعيين اعتبار شده است و از پايايى بالايى برخوردار است (ضريب آلفاى کرونباخ 77 درصد تا 90 درصد) علايم بالينى و شدت بيمارى با گرفتن شرح حال و انجام معاينه عصبى توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب و با استفاده از معيارنمره‌بندى وضعيت ناتوانى به صورت گسترده ( EDSS Expanded disability status scale or ) تعيين و ثبت شد. يافته ها: نتايج نشان داد،74 درصد بيماران، زن و 26 درصد ، مرد بودند، محدوده سنى بيماران 18-60 سال 31/8 ± 27/33، سن شروع بيمارى 12-54 سال 03/8 ± 12/27 بود. در 7 درصد بيماران سابقه خانوادگى MS وجود داشت. ميانگين نمره سلامت عمومى (بر مبناى 100) 22/10 ± 34/41، ميانگين نمره سلامت جسمى 25/30 ± 75/54، ميانگين نمره سلامت روحى 03/22 ± 25/53 ميانگين نمره شادابى 44/24 ± 75/54 و ميانگين نمره رابطه اجتماعى 96/20 ± 62/56 و ميانگين نمره درد جسمى 68/31 ± 75/35 بود. نتيجه گيري: در اين بررسى کيفيت زندگى بيماران عضو انجمن MS مازندران در تمام شاخص ها در حد متوسط بود. اين امر مى‌تواند ناشى از خفيف بودن بيمارى در اکثر بيماران مورد بررسى، پايين تر بودن سن شروع و کوتاه تر بودن دوره بيمارى بوده باشد. Introduction and Aim: MS is one of the progressive and chronic demyelinative disorders involving active members of society. The study of quality of life in these patients could decrease relieve some disabilities and promotes residual abilities to maximal levels. Regarding relatively high prevalence of MS in Mazandaran province, this study was designed to measure the quality of life in Multiple sclerosis patients living in Mazandaran Province. Materials & Methods: In this discriptive study, the community of research included members of Mazandaran Multiple Sclerosis Association (MMSA). The census sampling method was used. The volunteers (101 patients) were assessed from october 2005 to March 2006. Assessment tool for data collection was standard questionnaire SF-36. This questionnaire consists of 36 questions and its validity has already been determined in many countries including Iran and it has high reliability (alpha chronbach 0.77-0.90). Clinical manifestations and the severity of the disease were evaluated with history and physical examination taken by Neurologist and using EDSS criteria. Results: The results showed that 76% of the patients were females and 26% were males. The age range was 18-60 years (mean age 33.27 ± 8.31). The emergence of disease was at age 12-54 years (mean age 27.12 ± 8.03). About %7 of the patients had positive family history of multiple sclerosis. The mean score (based on 100) of general health, physical health, mental health, vivacity, social health, and physical pain were, respectively, 41.34 ± 10.22, 54.75 ± 30.25, 53.25 ± 22.03, 54.75 ± 24.44, 56.62 ± 20.96, and 35.75 ± 31.68. . Conclusion: In this study, the quality of life was relatively good in all aspects. This may be due to mildness of disease in majority of the patients, low age at time of disease emergence and shorter duration of disease. مولتيپل اسكلروزيس، بيماران، كيفيت زندگي. Multiple Sclerosis_ Patients _ Quality of life. 49 57 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-195&slc_lang=fa&sid=fa زهره ترقي 1080031947532846001868 Yes دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي مازندران احترام السادات ايلالي 1080031947532846001869 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي مازندران محمود عابديني 1080031947532846001870 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي مازندران اشرف زرواني 1080031947532846001871 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي مازندران ابراهيم خوش نما 1080031947532846001872 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي مازندران رضا علي محمد پور 1080031947532846001873 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي مازندران نفيسه قانعي 1080031947532846001874 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي مازندران راضيه مختار پور 1080031947532846001875 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي مازندران

fa تجربه حس بى قدرتى در سالمندان مقيم سراى سالمندان The Feeling of Powerlessness in Older People Living in Nursing Homes علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: در سراسر جهان، جمعيت سالمندان رو به رشد مى باشد. پيش‌بينى مى شود که 40 درصد افراد بالاتر از 75 سال، نياز به خدمات مراقبتى وسيع در اواخر زندگى پيدا کنند. کشورهاى داراى جمعيت بالايى از سالمندان، سياست‌هاى مراقبت طولانى مدت براى سالمندان را به وجود آورده اند. در ايران نيز سپردن سالمندان به سراى سالمندان روند صعودى دارد. تجربه استقلال و ارزشمندى سالمندانى که در اين اماکن زندگى مى کنند، اهميت دارد. بى‌قدرتى منتهى به از دست دادن اميد، احساس افسردگى و استرس مى شود. قدرت بخشيدن سالمندان مى تواند کيفيت زندگى و احساس رفاه آن‌ها را افزايش دهد . هدف اين مطالعه توصيف چگونگى تجربه بى قدرتى سالمندان مقيم سراى سالمندان بوده است. روش بررسي: در اين مطالعه کيفى از روش فنومنولوژى با کاربرد نمونه گيرى مبتنى بر هدف در ميان سالمندان مقيم در سراهاى سالمندان خصوصى و دولتى در شهر اصفهان انجام شد. نمونه‌گيرى تا رسيدن به اشباع داده‌ها ادامه يافت و تعداد نمونه ها به 10 شرکت کننده رسيد. داده‌ها با مصاحبه‌هاى عميق جمع آورى شدند. محققين در تکميل فرايند جمع‌آورى داده‌ها از يادداشت بردارى در عرصه ( Field notes ) نيز استفاده کردند. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از روش کلايزى ( Colaizzi's method ) استفاده شد. استحکام مطالعه بر اساس دو روش باورپذيرى و انتقال پذيرى ( Transferability and credibility ) بود. هدف مطالعه، توصيف چگونگى تجربه بى قدرتى سالمندانى است که در سراى سالمندان زندگى مى‌کنند. سؤال اصلى پ‍ژوهش عبارت بود از، ساختار و معنى تجربه بى‌قدرتى سالمندان مقيم در سراى سالمندان چگونه است؟ يافته‌ها: سه تم اصلى که همان اجزاى ساختارى تجربه بى‌قدرتى هستند، از داده‌ها استخراج گرديدند، که شامل: 1) تحمل اجبارى، 2) در انتظار فرصتى براى خروج، 3) محدود شدن اختيار بود. نتيجه گيري: در اين مطالعه برخى شرکت کنندگان فقدان توانايى در تغيير شرايط و تحمل اجبارى را بيان کرده اند که مفهوم بى‌قدرتى از آن استنباط گرديد. انتقال به سراى سالمندان منبعى از ترس و اضطراب در اواخر زندگى است. قدرت بخشيدن به سالمندان بسترى در مؤسسات را مى توان با دخالت دادن سالمند در تصميم گيرى در مراقبت و جنبه هاى ديگر زندگى در اين اماکن ، انجام داد. علاوه بر اين، نيازهاى جسمى، روحى و معنوى سالمندان بايستى با مراقبتى همه جانبه انجام داد، زيرا صرفاً با توجه به نيازهاى جسمى آن‌ها، نمى توان اميد به داشتن زندگى اميدوار کننده، با معنى و هدفمند در سراهاى سالمندان داشت. Introduction and Aim: All societies in the world are experiencing burgeoning numbers of "elders", defined as persons aged 65 year and older. It is expected that at least 40% of the population over 75 years need extensive health care services in the last years of their lives. Countries with an ageing society have developed long term care policies for older people. In Iran, as the rate of transferring the elderly to the nursing homes is increasing, it would be important to investigate the experience of self-determination, respect and value among elderly people living in these settings. The powerlessness results in loss of hope. In addition, older adults who feel powerless may also lose their independence. In this situation, family members or health professionals take over and make decisions for them. Elders' empowerment can promote their quality of life and well-being. This study aimed at description of the experience of powerlessness in elderly who are living in nursing homes. The research question was "how is the experience of powerlessness in elderly who are living in nursing homes? Materials and Methods: The qualitative phenomenological approach with purposive sampling was used in this study. Participants in this study were elderly residents of private and governmental nursing homes in Esfahan city. Sampling continued till data saturation occured with 10 participants. The data were collected through in-depth interviews. Researcher used field notes for completing data collection process. Colaizzi's method was applied for data analysis. The rigor criteria of the present study were based on transferability and credibility. Results: Three themes were extracted from the data (structural components of the experience), including: 1) compulsory tolerance , 2) Waiting for exiting permit, and 3) Constrained autonomy. Conclusion: In this study, some participants experienced lack of ability in changing conditions and also compulsory tolerance of the situation, two main findings from which the concept of powerlessness was perceived. Transferring to nursing home is a source of fear and anxiety in the end years of life. For the institutionalized elders, empowerment can come through participating in making decisions regarding patient care and other aspects of life in this setting. In addition, mental, spiritual and physical needs of elders should be met through whole care, because simply focusing on physical needs deprive hopeful, meaningful and purposive life in nursing homes. خانه سالمندان، پيري، روانپزشكي سالمندان، بي قدرتي. Homes for the Aged_ Aging_ Geriatric Psychiatry_ powerlessness 59 67 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-196&slc_lang=fa&sid=fa شهين سالاروند 1080031947532846001858 Yes دانشگاه علوم پزشكي لرستان حيدرعلي عابدي 1080031947532846001859 No دانشگاه آزاد اسلامي، واحد خوراسگان اصفهان كاظم شاملو 1080031947532846001860 No خبرگزاري جمهوري اسلامي ايران، واحد اصفهان

fa ارائه الگوى مديريت بيمارستان‌هاى خيريه ايران Designing an Administrative Model for Iranian Charity Hospitals علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: بيمارستان‌هاى خيريه در حفظ و اعاده سلامت مردم، به ويژه اقشار کم درآمد جامعه نقش برجسته‌اى دارند؛ از اين رو چگونگى مديريت در اين بيمارستان‌ها از اهميت بالايى برخوردار است. هدف اصلى اين پژوهش، ارائه الگويى براى مديريت بيمارستان‌هاى خيريه ايران است. روش بررسي: اين مطالعه از نوع کاربردى بوده و با روش توصيفي- تطبيقى انجام گرفته است. داده‌هاى تحقيق با مطالعه منابع علمى کتابخانه‌اى و بررسى مستندات عينى داخلى و خارجى، از طريق مراجعه به پايگاه‌هاى الکترونيکى، مکاتبه الکترونيک و مصاحبه با برخى از مديران بيمارستان‌هاى خيريه و مشاهده تعدادى از بيمارستان‌هاى خيريه کشورهاى منتخب با ارسال پرسشنامه فارسى براى بيمارستان‌هاى ايران و پرسشنامه انگليسى براى بيمارستان‌هاى خارج کشور گردآورى شد. به‌منظور طراحى الگوى پژوهش، با مقايسه نقاط قوت و ضعف اداره بيمارستان‌هاى خيريه در ايران، آلمان، آمريکا و هندوستان، الگوى اوليه طراحى و پس از آزمون به روش شبه دلفى (قضاوت خبرگان) طى دو مرحله و با تأييد ده تن از اساتيد و خبرگان اعتبار سنجى شد. روش نمره‌دهى پرسشنامه با استفاده از مقياس پنج گزينه‌اى ليکرت، بسيار خوب ( 4 ) و بسيار ضعيف (0) انجام شد، و باروش دلفى، نهايى گرديد. يافته‌ها: نتايج مطالعات در ايران نشان داد، که بيمارستان‌هاى خيريه با سليقه‌هاى مختلف و بدون وجود يک چارچوب مشخص اداره مى‌شوند، هيچ‌گونه کمکى از دولت دريافت نمى‌دارند، تعدادى از اين بيمارستان‌ها خودکفا نيستند و به مدد کمکهاى خيرين استمرار فعاليت دارند. بيمارستان‌هاى خيريه مورد مطالعه در خارج از کشور به شکل بيمارستان‌هاى ايران اداره نمى‌شوند و اکثراً تحت پوشش يک بنياد و يا شرکت مى‌باشند. در بعضى از کشور ها پس از برقرارى نظام طب‌ ملى، بيمارستان‌هاى خيريه در آن ادغام شده‌اند. نتيجه گيري: با توجه به اين‌که هزينه درمان در بيمارستان‌هاى خصوصى بسيار گران بوده و اکثراً با بيمه قرارداد ندارند، نقش بيمارستان‌هاى خيريه در کمک به سلامت جامعه حياتى است؛ لذا استفاده از الگوى ارائه شده مى‌تواند در اداره مطلوب اين سازمان‌ها و پاسخگويى به نياز بيماران مستمند مؤثر واقع شوند. با برقرارى نظام هيئت مديره‌اى به‌عنوان عالى‌ترين مرجع تصميم‌گيرى در بيمارستان‌هاى خيريه و دادن اختيارات لازم به آنان و همچنين تشکيل کميته‌هاى برنامه‌ريزى، کنترل و نظارت، روابط برون بخشى و سياست گذارى، مى توان بهبود مديريت و خودکفايى اين بيمارستان‌ها در اداره امور جارى خود را شاهد بود. Introduction and Aim: Healthcare is considered as one of the most important indicators for determining the level of development in all societies. To this end, hospitals play an important role and the role of the charity hospitals which provide healthcare for poor patients is of great importance. Therefore, understanding and analyzing the administrative manner of these hospitals is crucial. The main goal of this study is to design an administrative model for charity hospitals in Iran. Materials and Methods: Information from Library documents including books, scientific magazine, and domestic foreign texts; documents as e-mail, electronic database; and also contact with several charity hospital executive in several countries; and visiting charity hospitals in other countries were used. Further information gathered about weaknesses and strengths of charity hospitals in Iran, and several foreign countries charity hospital models. The primary model was designated and after analyzing various view points, reviews and criticism by scholars and experts, the final model was presented using the Delphi method. Results: This study showed that charity hospitals in Iran are managed in different ways without any specific model and do not supported financially by the government. A number of these hospitals are not autonomous. In charity hospitals outside Iran, different management styles were being used, but they were not managed like Iranian charity hospitals and most of them were foundations or companies. Furthermore, a number of them were not managed as charity hospital since the nationalization of healthcare had taken place. Conclusion : Whereas the cost of healthcare in private sector is very expensive and most of them do not have contracts with insurance companies, charity hospitals can have an important role in providing healthcare for the society. Using model described in this paper could be helpful in responding to the needs of poor clients. بيمارستان‌ها، مديريت بيمارستان، ايران، بيمارستان‌هاي خيريه Hospitals_ Hospital Administration_Iran_ Charity Hospitals 69 79 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-197&slc_lang=fa&sid=fa امير اشكان نصيري پور 1080031947532846001861 Yes گروه مديريت خدمات بهداشتي درماني ، دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم تحقيقات شهرام توفيقي 1080031947532846001862 No دانشگاه بقيه‌الله فريده فرهادي 1080031947532846001863 No دانشگاه آزاد اسلامي، واحد علوم و تحقيقات

fa تأثير ارائه خدمات در منزل بر انتخاب مناسب روش پيشگيرى از باردارى و تداوم استفاده ازآن The Effect of Community-based Distribution on Appropriate Choices and Maintenance of Using Contraception Methods in Hamedan علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: گسترش استفاده از روش‌هاى تنظيم خانواده درکشورهاى در حال توسعه، موجب تأمين سلامت مادران و کودکان و کاهش مرگ و مير آنان خواهد شد، ارائه خدمات تنظيم خانواده در منزل امکان دستيابى بهتر زنان را به وسايل تنظيم خانواده فراهم خواهد کرد. هدف اين مطالعه تعيين تأثير ارائه خدمات در منزل، بر انتخاب مناسب روش پيشگيرى از باردارى و تداوم استفاده از آن در زنان ساکن شهر همدان بود. روش بررسي: پژوهش حاضر که گزارش قسمتى از يک مطالعه بزرگتر است، از نوع کارآزمايى در عرصه ( Field trial ) همراه با گروه مقايسه مى باشد. جامعه پژوهش کليه زنان متأهل تحت پوشش رابطين بهداشتى بودند. تعداد 297 نفر با استفاده از روش نمونه‌گيرى چند مرحله‌اى براى شرکت در پژوهش انتخاب شده و در دو گروه آزمايش (100نفر) و مقايسه (197 نفر) قرار گرفتند. محيط، منازل زنان در مناطق تحت پوشش رابطين بهداشتى شهر همدان بوده است. ابزار گردآورى اطلاعات شامل دو پرسشنامه، سه چک ليست و يک کارت ارجاع بود. براى تعيين اعتبار علمى ابزار از روش اعتبار محتوا استفاده شد. اعتماد علمى ابزار نيز از طريق اجراى روش بازآزمايى در يک نمونه تصادفى 10 نفرى تعيين گرديد. يافته ها: نتايج حاصل نشان داد که با ارائه خدمات تنظيم خانواده در منزل، انتخاب مناسب روش پيشگيرى از باردارى و تداوم استفاده از روش به‌طور معنى‌دارى بيشتر مى گردد (001/0= P ). در آمار استنباطى از آزمون‌هاى تى مستقل، پيرسون و آناليز واريانس استفاده شد. در سطح توصيف داده‌ها، فراوانى‌ها محاسبه شدند. نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاى اين پژوهش، ارائه خدمات تنظيم خانواده در منزل سبب انتخاب مناسب روش پيشگيرى از باردارى و تداوم استفاده از آن مى‌گردد، لذا به کارگيرى اين روش ارائه خدمات توصيه شده و بررسى تأثير اين نوع از ارائه خدمات در روستاها و مکان‌هاى دور دست، در اقوام مختلف و همچنين بررسى جنبه‌هاى اقتصادى اين نوع از ارائه خدمات توسط رابطين بهداشتى پيشنهاد مى‌شود. Introduction and Aim: Uncontrolled incremental trend of population growth is the basic problem in developing countries. Establishing family planning programs at an extensive level in these countries increases economical, social, and cultural advantages and decreases maternal and fetal mortality. One of the methods of implementing these programs is community-based distribution. CBD can effectively deliver family planning services at home. CBD facilitates family access to family planning methods that culminate in appropriate choices and continuity of using contraception methods. The aim of this study is to examine the effect of community based distribution on appropriate choices and continuity of using contraception methods among Hamedan households. Materials & Methods: This study is part of a larger study conducted by controlled field trial design. Using a multi-staged method, the researchers chose 297 subjects and divided them into two groups, control ( n= 100) and experimental (n=197). The setting of the study was Hamedan households covered by field workers. Data collection tools were two questionnaires, three checklists, and one referral card. To determine the scientific validity of the tools, the researchers used the content validity method. The scientific reliability of the tools was determined through conducting the retrial method in a random sample of ten subjects. Results: The findings revealed that through delivering family planning services at home, appropriate choices and continuity of using contraception methods were increased (p=0/001). Conclusion: According to the findings of the present study, CBD led to appropriate choices and continuity of using contraception methods. Therefore, application of this kind of services is recommended. Also, the study of the effect of delivering this kind of services at villages, deserted places, different tribes, and its economic aspects are recommended. آبستني، پيشگيري از آبستني- روش‌ها، خدمات بهداشتي پيشگيري كننده، خدمات بهداشتي. Pregnancy_ Contraception-Methods_ Preventive Health_ Health Services_ Community-based_ Hamedan 81 90 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-198&slc_lang=fa&sid=fa زهرا قدسي 1080031947532846001864 Yes دانشگاه آزاد اسلامي واحد تويسركان شايسته جهانفر 1080031947532846001865 No دانشكده رويال مديسين مالزي فرنگيس شاهپوريان 1080031947532846001866 No دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي ايران روح انگيز جمشيدي 1080031947532846001867 No دانشكده بهداشت ، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني تهران