IUMS

fa صدمات فرو رفتن سرسوزن آلوده و ميزان گزارش دهى اين صدمات در پرستاران باليني Needlestick Injuries Reporting among Clinical Nurses علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: يکى از خطرات بالقوه براى کارکنان مراقبت سلامتى، صدمات سرسوزن ( Needlestick injuries(NSI) ) آلوده ميباشد که آن‌ها را در معرض خطر پاتوژنهاى خونى قرار ميدهد. تعداد صدمات ناشى از سرسوزن آلوده در ميان کارکنان بهداشتى در نتيجه کم گزارشدهى اين صدمات نامشخص است. اين مطالعه با هدف تعيين ميزان صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده و ميزان گزارش‌دهى اين صدمات در پرستاران بالينى در سال 1385، در تهران بود. روش بررسي: مطالعه حاضر از نوع مقطعى بود. محيط پ‍‍ژوهش شامل يک بيمارستان آموزشى و يک بيمارستان غير آموزشى شهر تهران ميباشد. نمونههاى پژوهش 111 نفر از پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاى مذکور بودند که به روش نمونهگيرى مبتنى بر هدف انتخاب شدند و به صورت داوطلبانه به تکميل پرسشنامه مربوط به اين مطالعه پرداختند. پرسشنامه شامل اطلاعات فردى و حرفهاى پرستاران و نيز تعداد موارد صدمات فرورفتن سوزن آلوده در يکسال گذشته، موارد گزارش شده و نيز دلايل عدم گزارشدهى بود. يافته ها: بر اساس يافتهها 54 درصد پرستاران ذکر کردند که تاکنون دچار صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده نشدهاند و 45 درصد آنان بيان کردند که در طى دوران فعاليت بالينيشان حداقل يک بار دچار صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده شدهاند، 34 درصد پرستاران ذکر کردند که در 12 ماه گذشته دچار 58 مورد صدمه فرورفتن سرسوزن آلوده شده‌اند(ميزان بروز خام: 52/0 صدمه فرو رفتن سوزن/پرستار/سال). تنها 36 درصد پرستارانى که دچار صدمه فرورفتن سوزن در سال گذشته شده بودند بيان کردند که اين صدمات را به سوپروايزر، کميته کنترل عفونت بيمارستان و يا اورژانس گزارش کردهاند. دلايل عدم گزارشدهى شامل: عدم رضايت از پيگيرى(33 درصد)، احتمال خطر پائين عفونت در منبع صدمه(29 درصد)، مشغله کارى(5/12 درصد)، عدم آشنايى با فرايند گزارشدهى(17 درصد) و عدم درک خطر(8 درصد) بود. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد که صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده و نيز کم گزارشدهى اين صدمات در ميان پرستاران از ميزان بالايى برخوردار است و مطالعات وسيعترى در اين خصوص بايد صورت گيرد. مداخلات ويژه مانند ثبت يک پروتکل استاندارد گزارشدهى، آموزش کارکنان و استاندارد کردن درمان‌هاى پروفيلاکتيک پس از صدمه ميتواند در بهبود گزارشدهى اين صدمات مؤثر باشد. Background & Aim: Exposure to blood-borne pathogens by needlestick injuries (NSIs) continues to pose significant risks to healthcare workers (HCW). The number of contaminated NSIs sustained by HCW primarily due to underreporting, is still unclear. Therefore the objective of this study was to investigate the Needlestick Injuries and the rate of reporting among Clinical Nurses.  Material &Method: This cross-sectional study was conducted among nurses in one teaching hospital and one nonteaching hospital in Tehran. To investigate the causes of these injuries 111nurses with using purposive sampling method, were contributed and voluntarily and anonymously filled in a questionnaire on the demographic and professional characteristics. In this study, data regarding the frequency of contaminated needlestick and the rate of reporting the injuries and the reasons for not reporting such injuries, were collected. Results: According to the findings, 54.1% (n=60) of the subjects had no contaminated injuries and 45.9% (n=51) had experienced at least one contaminated NSI in their period of clinical practices. Thirty-four percent of the nurses experienced 58 contaminated needlestick injuries in the past 12 months (Crude Incidence Rate: 0.52 NSI/nurse/year) . Only 36.8% (n=14) of the nurses who had experienced NSIs in the previous year, were reported all exposures to the needlestiks . The reasons for not reporting injuries consisted of dissatisfaction with follow up (33.3%), low probabilities of the infection risk of the injury source (29.2%), to be busy (12.5%), not familiar with reporting process (16.7%) and low perception of risks (8.3%) . Conclusion: This study suggests that the ferequency of NSIs and the rate of underreporting among Iranian nurses are considerable and it needs to be further investigated. Interventions such as continous training of nursing staff about standard reporting protocols and precautions of the post-exposure procedures might improve reporting of such injuries among nurses سوزن ها- حوادث ناشي از كار- گزارش دهي- پرستاران باليني Needles- Accidents, Occupational- Reporting- Nurses Clinicans 7 14 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-175&slc_lang=fa&sid=fa آرمان آزادي 1080031947532846001427 No دانشگاه تربیت مدرس منيره انوشه 1080031947532846001428 Yes دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرس

fa ارتباط بين رضايت زنان از مراقبت هاى دريافت شده دوران باردارى با مشخصات آنان و نحوه ارائه خدمات The Relationship Between Women’s Satisfaction With Prenatal Care Services and Characteristics of the Women and the Provision of Services علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: رضايت زنان از مراقبت هاى دوران باردارى موجب ارتقاء خدمات دوران باردارى خواهد شد . اين تحقيق با هدف تعيين ارتباط بين رضايت زنان از مراقبت هاى دريافت شده دوران باردارى با مشخصات زنان و نحوه ارائه خدمات انجام شده است. روش بررسي: پژوهش حاضر مقطعى بوده، جامعه پژوهش شامل کليه زنان ساکن تهران که زايمان طبيعى داشتند و 6 هفته بعد از زايمان به مراکز بهداشتى و درمانى مراجعه کرده بودند. سه درمانگاه از هر دانشگاه به طور تصادفى انتخاب گرديد. تعداد نمونه 530 نفر و روش نمونه گيرى چند مرحله اى بود. ابزار گردآورى داده ها پرسشنامه بود . که اين ابزار با استفاده از پرسشنامه سازمان بهداشت جهانى و ابزار Erci&Ivanov تهيه گرديد . يافته ها: يافته ها نشان داد که 8/69 در صد از زنان از دريافت خدمات دوران باردارى در سطح خوب و 9/21 در صد در سطح عالى رضايت داشتند. زنان از نحوه ارتباط ارائه دهندگان، آموزش هاى دريافت شده، دسترسى به مراقبت ها، کيفيت مراقبت ها بيشتر رضايت داشتند. ارتباط معنى دارى بين رضايت زنان از خدمات دوران باردارى با وضعيت اقتصادى،سطح تحصيلات، وضعيت سلامتى در دوران باردارى وجود داشت (05/0> P = ). يافته ها در ارتباط با ميزان رضايت کلى زنان و ارتباط آن با مشخصات ارائه خدمات دوران باردارى نشان داد، بين رضايت زنان از خدمات دوران باردارى با تعداد دفعات مراجعه، زمان انتظار براى دريافت مراقبت ها ارتباط معنى دار وجود داشت (05/0> P= ). به طورى که هر چه تعداد دفعات مراجعه بيشتر، رضايت بيشتر وهرچه مدت زمان بيشترى براى دريافت خدمات انتظار کشيده بودند، نارضايتى بيشتر شده بود. نتيجه گيري: نتايج به طور کلى بيانگر آن بود که 7/90 در صد از زنان از مراقبت هاى دوران باردارى رضايت داشتند. اين امر سبب مى شود مراجعين به طور مداوم از خدمات بهداشتى استفاده کرده، دستورات و آموزش هاى ارائه شده را به صورت صحيح به کار گيرند و به توصيه هاى ارائه دهندگان خدمات بهداشتى با دقت بيشترى عمل کرده واستفاده از خدمات را به سايرين توصيه کنند. Background & Aim: Women’s satisfaction from prenatal care, can lead to increase using the services and ultimately improve pregnancy outcomes. The purpose of this study was to investigate the relationship between women’s satisfaction with prenatal care services and demographic characteristics of the pregnant women. Material & Method: This study used a descriptive correlational design. Data collection instrument was a questionnaire. The satisfaction dimensions were the accessibility, coordination, communication of the personnel, availability, and the received information regarding prenatal care, quality, and the cost of the services. The study subjects consisted of 530 Iranian women living in the west of Tehran, who gave birth and attended to the health clinics, at 6 week postnatal period. Results: Most of the women (69.8%) had good level of satisfaction with provided prenatal care and 21.9% were satisfied at the level of excellence. The women were more satisfied with accessibility, received information, communication, quality of services. There was a statistically significant positive association between education levels, economical status, and health situation during pregnancy and women’s satisfaction with prenatal care services (P<0.05).Women with high education levels, good economical status and optimum health situation during pregnancy were more satisfied. There were statistically significant association between the waiting time for prenatal care visits and the number of prenatal visits and women’s satisfaction with prenatal care services (P<0.05) . Women’s satisfaction with the services were increased with the frequency of prenatal care visits, but their satisfaction were decreased as the waiting time was prolonged. Conclusion: According to the study findings, the majority of the subjects (90.7%) were satisfied with the received prenatal care. Therefore they could use health services continously and appropriately; so encouraging the other women to use the services frequently would be necessary. آبستني- مراقبت پيش از تولد- زنان- رضايت مصرف كننده- خدمات بهداشتي مادران Pregnancy- Prenatal Care- Women- Consumer Satisfaction- Maternal Health Services 15 27 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-176&slc_lang=fa&sid=fa صغري نيكپور 1080031947532846001429 Yes دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه علوم پزشکی ایران فرنگيس شاهپوريان 1080031947532846001430 No دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه علوم پزشکی ایران افتخارالسادات حاج كاظمي 1080031947532846001431 No دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه علوم پزشکی ایران فاطمه حسيني 1080031947532846001432 No دانشکدهمدیریت و اطلاع رسانی دانشگاه علوم پزشکی ایران محمد تقي صفدري 1080031947532846001433 No دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه علوم پزشکی ایران

fa مقايسه کيفيت خواب پرستاران شاغل در شيفت هاى ثابت و در گردش Comparison of Sleep Quality in Two Groups of Nurses With and Without Rotation Work Shift Hours علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: پرستاران به دليل ماهيت شغلى خويش با انواع تنيدگيها در محيط کار روبرو هستند و به دليل کار در شيفت‌هاى کارى صبح، عصر و شب ، شيفت در گردش بودن از جمله افرادى هستند که مستعد ابتلا به انواع اختلالات خواب ميباشند. پرستاران زنى که مسئوليت نگهدارى و مراقبت از خانواده هايشان را نيز بر عهده دارند، به دليل برنامه خانوادگى خاص خود ساعات خواب کوتاه ترى دارند و کيفيت خواب آن ها به دليل نور، صدا و ... ضعيف مى‌باشد. اين پژوهش با هدف مقايسه کيفيت خواب پرستاران شاغل شيفتهاى ثابت و در‌گردش انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه از نوع توصيفى مقايسهاى بود. نمونه پژوهش520 نفر از پرستاران شاغل در شيفتهاى مختلف بيمارستان هاى دانشگاه علوم پزشکى ايران بودند که از طريق نمونهگيرى تصادفى طبقهاى در پژوهش شرکت کردند. دادهها با استفاده از ابزار ( Pittsburgh Sleep Quality Index ) PSQI جمعآورى شد. يافتهها: کيفيت خواب 6/69 درصد پرستاران شيفت ثابت خوب و کيفيت خواب 4/30 درصد بد بود، همچنين 2/56 درصد پرستاران شيفت در‌گردش کيفيت خواب خوب و 8/43 درصد کيفيت خواب بدى داشتند. نتايج آزمون کاى اسکوئر نشان داد که بين کيفيت خواب پرستاران شيفت ثابت و پرستاران شيفت در‌گردش اختلاف معنيدار وجود دارد به طورى که پرستاران شيفت ثابت از کيفيت خواب بهترى برخوردار بودند(001/0 P < ). بحث و نتيجهگيري: مديريت مناسب و کارآمد و برنامهريزى دقيق شيفتکارى جهت کاهش اختلالات خواب پرستاران پيشنهاد ميشود. بهبود کيفيت خواب پرستاران ميتواند سلامت عمومى پرستاران و نهايتاً کيفيت مراقبتهاى به عمل آمده از بيماران را ارتقاء دهد. Background & Aim : Nurses with the nature of their own career and profession confronting with many issues and tension in their work environment; and different work shifts in day and night time make them susceptible to sleep disorders, particularly where the majority of nurses are females who have the responsibilities of caring of their families and other social and professional roles which limits the period of their sleep time. Therefore, this study is conducted with the purpose of comparison of sleep quality in two groups of nurses with and without rotation work shift hours. Material & Method : This study was a descriptive comparative desing with the sample size of 520 nurses that were selected with the stratified sampling method who have been working in different work shift hours in teaching hospitals of Iran University of Medical Sciences. The data collection instrument was Pittsburg Sleep Quality Index(PSQI). Results : The findings showed that %69.6 of the subjects had a good quality of sleep and the remainder (% 30.4) had a bad sleep quality. About % 56.2 of the subjects with the rotation work shift had a good sleep quality and %43.8 had a bad sleep quality. The result of Chi-Square test showed that there is a significant difference between sleep quality among nurses with fixed and unfixed work shift hours. In other words, the nurses without rotation work shifts had better sleep quality than the nurses with rotation work shifts. Conclusion : Proper and efficient management of nursing work settings and accurate planning in work shifts are suggested to reduce nurses' sleep disorders. Improving sleep quality in nurses could increase their general health and ultimately promote the quality of caring in patients. کيفيت خواب، پرستاران، شيفت ثابت، شيفت در گردش Sleep Quality- Nurses- Shift Work- Rotation Shift Work. 29 38 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-177&slc_lang=fa&sid=fa محمد علي سليماني 1080031947532846001434 Yes دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه علوم پزشکی ایران فريبا نصيري زيبا 1080031947532846001435 No دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه علوم پزشکی ایران اكرم ذونعمت كرماني 1080031947532846001436 No دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه علوم پزشکی ایران فاطمه حسيني 1080031947532846001437 No دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی دانشگاه علوم پزشکی ایران

fa ارتباط سن، جنس و وضعيت هموديناميک بعد از عمل با زمان اکستوباسيون بيماران تحت جراحى باى پس عروق کرونر Correletes of Age, Sex and Postoperative Homodynamic Status With Extubation Time after Coronary Artery Bipass Graft علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: يکى از مراقبت‌هاى ضرورى پس از جراحى قلب باز اکستيوب کردن بيماران مى‌باشد. تصميم گيرى راجع به زمان مناسب نيازمند شناخت متغيرهايى است که ممکن است بر زمان اکستوباسيون بيماران تأثير بگذارند. هدف اين مطالعه تعيين ارتباط سن، جنس و وضعيت هموديناميک بعد از عمل با زمان اکستوباسيون بود. روش بررسي: اين مطالعه ارتباطى از نوع توصيفى بود و بيماران تحت جراحى باى‌پس‌ عروق کرونر يکى از مراکز درماني- آموزشى شهر تهران جامعه پژوهش را تشکيل مى دادند. پرونده 93 بيمار واجد شرايط به روش نمونه گيرى آسان انتخاب شده و اطلاعات مورد نظر به کمک يک چک ليست از پرونده ها استخراج گرديد. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از آزمون کاى اسکوئر و آناليز رگرسيون استفاده گرديد. يافته‌ها: يافته ها نشان دادند که 43 درصد بيماران در عرض ≥ 6 ساعت و 57 درصدآن‌ها در بيشتر از 6 ساعت اکستيوب شده بودند. ميانگين و انحراف معيار طول مدت اينتوباسيون در کل نمونه‌ها 00/3 ± 19/7 با محدوده زمانى 25/18-3 ساعت بود. از بين متغيرهاى مورد بررسى، تنها سن ارتباط معنى دار با زمان اکستوباسيون نشان داد (05/0 P< ) . نتيجه‌گيري: براساس يافته ها، سن از جمله متغيرهاى مرتبط با طول مدت تهويه مکانيکى دربيماران تحت جراحى باى‌پس عروق کرونر است. لذا ضرورت دارد پرستاران نسبت به اکستيوب کردن بيماران مسن با دقت و احتياط بيشترى تصميم‌گيرى نمايند. Background & Aim: Mechanical ventilation after open-heart surgery is one of the essential practices in patients. Awareness about some variables which are associated with extubation time; is necessary for decision making about the appropriate time for this procedure. The purpose of this study was to determine whether sex, age and postoperative homodynamic status are associated with extubation time after Coronary Artery Bipass Graft (CABG). Material & Method: The research was conducted in a university-affiliated hospital in Tehran. In this cross-sectional study, data were collected by reviewing of 93 records of eligible patients by convenience sampling method. Data collecting tool was a checklist and data analyzed by chi-square and regression analysis. Results: Fourty three percent of patients were extubated in 6 hours or less and 57% of them were extubated in more than 6 hours after surgery. The mean of intubation time was 7.19±3.00 hours, with a range of 3.00-18.25 hours. Age was the only variable that was found to be statistically significant to extubation time (P<0.05). Conclusion: According to the findings, age is associated with intubation time after CABG. Therefore, nurses should take into the account this factor to make decision regarding the time of extubation in older patients. روش هاي جراحي قلب و عروق- باي پاس عروق كرونر- امور جنسي- سن. Cardiovascular Surgical Procedures- Coronary Artery Bypass- Sex- Age. 39 50 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-178&slc_lang=fa&sid=fa معصومه ايماني پور 1080031947532846001438 Yes دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه علوم پزشکی تهران شيوا السادات بسام پور 1080031947532846001439 No دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه علوم پزشکی تهران

fa آسيب شناسى آموزش به مددجو : يک مطالعه کيفي Pathology of Patient Education: A Qualitative Study علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: آموزش به مددجو توسط پرستاران ، بهترين راهکار براى انجام مراقبت از خود مى باشد. هدف از اين مطالعه، آسيب شناسى فرآيندآموزش به مددجو از طريق توصيف و تفسير درک پرستاران و بيماران از شيوه آموزش به مددجو در محيط‌هاى بالينى مى باشد. سؤالات اين پژوهش عبارتند از: 1- فرآيند آموزش به مددجو در محيط‌هاى بالينى چگونه است؟ 2- اجراى صحيح آموزش به مددجو تحت تأثير چه عواملى آسيب رسانى مى شود؟ روش بررسي: پژوهش حاضر، يک مطالعه کيفى به روش تجزيه و تحليل محتوا ست. نمونه ها شامل: 20 پرستار، 10 دانشجوى سال آخر کارشناسى پرستارى و 3 مربى کارشناس ارشد پرستارى و همچنين 10 بيمار بسترى در بخش‌هاى داخلى و جراحى هستند. محيط مطالعه دانشکده پرستارى و مامايى و 2 بيمارستان عمومى شهر اراک و روش جمع آورى داده‌ها مصاحبه نيمه ساختار با پرستاران در گروه‌هاى متمرکز وجداگانه با بيماران بود. يافته‌ها: يافته هاى حاصل از مطالعه نشان داد عوامل مربوط به: 1- برنامه ريزى درسى و عملکرددانشکده (آموزش معمول و توجه ناکافى به نيازهاى دانشجويان و...) 2- سرفصل نامناسب درس"فرآيند يادگيرى واصول آموزش به بيمار" (مقطعى بودن درس، تأکيد سطحى بر کاربرد نظريه‌هاى يادگيرى در محيط بالين، عدم آشنا کردن دانشجويان با شيوه ايفاى نقش در آموزش به مددجو و...) 3-کم توجهى به شرايط پرستاران بالينى 4-توجه نسبى به نيازهاى آموزشى، فرهنگى وعادات بيماروخانواده وى 5- مديريت آموزشى 6- نگرش افراد شرکت کننده به آموزش مددجو، در ساختاروفرآيند آموزش به مددجو مؤثر بوده اند و در بسيارى از موارد سبب عدم اجراى صحيح آن در محيط بالينى شده‌اند. بحث و نتيجه گيري: ضرورت آموزش به مددجو واهميت نقش پرستاران دراين زمينه غير قابل انکار است. عوامل آسيب رسان دراجراى صحيح آموزش به مددجو معلول سرفصل نا مناسب درس"فرآيند يادگيرى واصول آموزش به بيمار" وساير عواملى بوده است که سبب از دست رفتن اين مراقبت در بالين شده است. آموزش صحيح واحد درسى جديد "فر آيند يادگيرى واصول آموزش به مددجو" با شيوه ايفاى نقش مى تواند سطح توانمندى پرستاران در زمينه آموزش به مددجو را ارتقا دهد. Background & Aim: Patient education by nurses can be one of the best strategies for optimum self- care at home. The objective of this study is pathologic study of patient education process and answering to these questions :1- What is the process of patient education? 2- What are the pathogens of correct implementation of patient education? Material & Method: This was a qualitative research with using content analysis method. Sample size included twenty B.S nurses, three MS nurses, ten nurse students and ten hospitalized patients. The setting of the study was schools of Nursing and Midwifery and 2 general hospitals of Arak University of Medical Sciences. Data gathering method was semi - structured interview. Analysis of data was done based on content analysis method. Results: The study Findings showed that factors related to: 1- Curriculum planning, in Schools of Nursing and Midwifery 2- Patient education courses 3- Insufficient attention to nurses conditions 4- Insufficient attention to educational, cultural and habitual needs of patients and their families 5- Educational management 6- Attitude of participants to patient education, were key issues in the process of patient education that was related to inappropriate implementation of patient education in clinical settings. Conclusion: Patient education and nurses' role in this regard were significant factors to be considered. The pathogens which were effective on incorrect implementation of patient education, decrease the quality of care nursing. Applying the new curriculum planning can empower nurses on patient education. Providing in service training for clinical nurses and patient education follow up by clinical and educational managers can lead patient health promotion. Pathology- patient Education- Qualitative Research 51 60 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-179&slc_lang=fa&sid=fa داود حكمت پو 1080031947532846001440 No دانشگاه اراک منيره انوشه 1080031947532846001441 Yes دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس فاطمه الحاني 1080031947532846001442 No دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس

fa تجارب روحى سالمندان در فرايند اسکان در سراى سالمندان The Emotional Experiences of Elderly People Regarding the Process of Residency in Nursing Homes علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: امروزه سپردن سالمندان به سراى سالمندان سير صعودى دارد. درک اين‌که چرا چنين مکانى اغلب بوسيله سالمندان به،عنوان «آخرين نشانه شکست» در نظر گرفته مى شود، اهميت دارد. زيرا اين نوع نگرش اثر منفى بر سازگارى مقيمان سالمند در هنگام مواجهه با اين چالش مى‌گذارد. درک چگونگى تجارب احساسى سالمندان، براى ادامه زندگى در سراى سالمندان اهميت دارد. هدف پژوهش، توصيف تجارب روحى سالمندان در فراينداسکان سراى سالمندان بوده و سؤال کلى پژوهش، ساختار و معنى تجارب روحى سالمندان در فراينداسکان در سراى سالمندان چگونه است؟، مى‌باشد. روش بررسي: در اين مطالعه از روش فنومنولوژى که رويکردى کيفى است، استفاده شده است. نمونه ها از ميان سالمندان مقيم در سراهاى سالمندان خصوصى و دولتى در شهر اصفهان انتخاب گرديدند. نمونه گيرى مبتنى بر هدف بوده وتا اشباع اطلاعات که در آخر تعداد شرکت کنندگان به 10 نفر رسيد، ادامه يافت.پژوهشگر از يادداشت بردارى زمينه اى هم در تکميل فرايند جمع‌آورى داده ها بهره گرفت. روش کلايزى جهت تجزيه و تحليل اطلاعات بکار رفته و استحکام اين مطالعه بر اساس دو معيار اطمينان پذيرى وباور پذيرى بوده است. يافته ها: يافته هاى حاصل از تجارب احساسى سالمندان، شامل 70 کد، 15 زير مفهوم و2 مفهوم اصلى بودند. از مجموع يافته‌هاى اين پژوهش،2 مفهوم کلى (اجزاء ساختارى تجربه) استخراج شدند که عبارتند از: احساسات در متن زندگى در سراى سالمندان و احساسات بدو پذيرش. نتيجه گيري: در اين مطالعه، سالمندان نسبت به نقل مکان و اقامت در سراى سالمندان احساسات مختلطى داشتند. به عبارتى هر سالمند با توجه به زمينه اى که قبلاً در آن زندگى مى کرده و توقعات خود، ديدگاه متفاوت و تجارب منحصر به‌فردى از سکونت در سراى سالمندان داشت و به بيان نيازها، انتظارات، احساسات و تجارب روحى اش پرداخت. انتظار مى رود که به حمايت اجتماعى، اقتصادى و بهداشتى سالمندان توجه شود و مؤسسات، پرورش جسم، ذهن و روح سالمندان را بخشى از مراقبت کلى در نظر گيرند، زيرا با محدود کردن مراقبت ها به نيازهاى جسمى، منکر حق سالمندان به داشتن فرصت هايى براى زندگى با معنى، با هدف و اميد خواهيم شد Background & Aim: There is increasing rate of tendency of leaving elderly people to live in nursing homes in recent years. It is suggested that, the common view of the elderly people towards living in nursing homes is known as "the final sign of failure in the life'. It seems that this attitude has a negative influence on adaptation of elders when confronting with a challenge. Therefor, the understanding of the emotional experiences of elderly people to spend their life in nursing homes is important. In this study , the objective was to explore the emotional experiences of elders who living in nursing homes. The research question is “How is structure and meaning of the emotional experiences of elderly people in the Process of Residency in nursing homes?” Material & method: A qualitative phenomenological approach was used in this study with applied purposive sampling amongst elderly residents in private and public nursing homes in Isfahan. Sampling was continued till data saturation and the resulting sample size consisted 10 participants. The data was collected by in-depth interviews. Field notes was used for completing data collection process and Colaizzi's method was applied for data analysis. The rigor of present study was based on the transferability and credibility. Results: Two themes were extracted from the data (structural components of experience), including: Residents’ emotional experiences during nursing home life and Resident’s emotional experiences at the entrance in the nursing home. Conclusion: In this study, older people have shown various emotions to relocation and residency in nursing homes. Elders, with different context and different history in their life, had unique experiences. In addition, it is essential to pay attention to social, financial, mental, spiritual and physical needs of elders as components of holistic care. In fact because concerning only physical needs of elderly people can not lead to promote hopeful, meaningful and purposful life for the elderly people.   سالمندان- خانه سالمندان- احساسات Aged- Homes for the Aged- Feelings. 61 71 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-180&slc_lang=fa&sid=fa شهين سالاروند 1080031947532846001443 Yes دانشگاه علوم پزشکی لرستان حيدرعلي عابدي 1080031947532846001444 No دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه آزاد اسلامی حبيب الله حسيني 1080031947532846001445 No دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه اصفهان شايسته صالحي 1080031947532846001446 No دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه اصفهان محمود كيوان آرا 1080031947532846001447 No دانشکده مدیریت دانشگاه اصفهان

fa ارتباط رفتارهاى مراقبتى کارکنان پرستارى از ديدگاه بيماران با رضايت بيماران Relationship Between Nurse Caring Behaviors from Patients’ Perspectives & Their Satisfaction علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: با اين‌که مراقبت انسانى اصل و جوهره پرستارى را تشکيل مى دهد، اما در نظام مراقبت بهداشتى فعلى، اين جنبه از مراقبت در نتيجه پيشرفت‌هاى فن‌آورى و محدوديت‌هاى سازمانى همچون کمبود تعداد پرستاران با مشکلاتى مواجه مى باشد. در عين حال، کوتاه شدن مدت اقامت بيماران در بيمارستان‌ و کاهش زمان مراقبت مستقيم درک بيماران از مراقبت پرستارى و رضايت از مراقبت‌ها را تغيير مى دهد . بر همين اساس، پژوهش حاضر با هدف تعيين ارتباط بين رفتارهاى مراقبتى کارکنان پرستارى از ديدگاه بيماران و رضايت آن‌ها از مراقبت‌ها انجام گرفت. روش بررسي: اين مطالعه از نوع همبستگي- توصيفى بود. 250 بيمار بسترى در مراکز آموزشى درمانى دانشگاه علوم پزشکى ايران به روش نمونه‌گيرى سهميه‌اى انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از ابزار رفتارهاى مراقبتى( CBI ) و ابزار رضايت بيمار( PSI ) گردآورى شد. يافته ها: يافته‌ها نشان داد، که در مقياس رفتارهاى مراقبتى، زيرمقياس دانش و مهارت حرفه‌اى بيشترين نمره و زيرمقياس احترام قائل شدن براى ديگرى کمترين امتياز را دارا بوده‌اند. در مقياس رضايت بيمار نيز، زيرمقياس مراقبت فني- حرفه‌اى بيشترين نمره و آموزش به بيمار کمترين نمره را به خود اختصاص داد. همچنين ارتباط معنى‌دارى بين زيرمقياس‌هاى رفتارهاى مراقبتى با زيرمقياس‌هاى رضايت بيمار از مراقبت‌ها و بين کل مقياس رفتارهاى مراقبتى و رضايت بيمار از مراقبت‌ها وجود داشت(000/0 , P= 72/0 r= ). بحث و نتيجه‌گيري: ارتباط مثبت بين رفتارهاى مراقبتى و رضايت بيمار گوياى آن است که پرستاران دلسوز که عواطف انسانى و هنر پرستارى را در مراقبت‌هاى خود تلفيق نموده و زمان بيشترى را صرف مراقبت مستقيم از بيمار مى‌کنند، نقش مهمى را در رضايت بيماران ايفا نموده و از اين طريق به متابعت بيشتر بيماران از درمان‌ها و بهبود وضعيت عملکردى آن‌ها کمک مى کنند. افزودن بر زمان مراقبت مستقيم از طريق افزايش تعداد پرستاران بالينى، توجه هوشيارانه پرستاران به مراقبت انسانى مى‌تواند سطوح نارضايتى را کاهش دهد. Introduction & Aim: "Caring" is the central concept of nursing role, but in the current health care systems with huge advances in technology and scarce resourses as well as the issue of nursing personnel shortage, this aspect of nursing role would be questionable. Accordingly, this study was conducted to examine the relationship between nurse caring behaviors from patients’ perspectives and patient satisfaction. Material & Method: This study was a descriptive-correlational design, with 250 patients, who where hospitalized in an educational center of Iran University of medical sciences. The subjects were selected by quota sampling method. The data collection instruments were Caring Behaviors Inventory (CBI) and Patient Satisfaction Instrument (PSI). Results: The study findings showed that, there were significant correlations between caring behaviors including respectfulness to others, assurance of human presence, positive connectedness, professional knowledge & skill, attentiveness to other's experience and patient satisfaction including Trust, Patient education and Technical- Professional care. Moreover, there was a strong, positive correlation between all variables of the nurse caring behaviors and patient satisfaction (r=0.72, P=0.000). Conclusion: Positive relationship between nurse caring behaviors and patient satisfaction indicates that compassionate nurses with humanistic feelings and art and spending more time for direct caring for patients, play important roles on patient satisfaction. Therefore increasing the time period of direct caring by increasing the number of practice nurses and concerning humanisitic aspects of patient care would reduce the levels of patients dissatisfaction مراقبت پرستاري- رفتار- مراقبت از بيمار- رضايت مصرف كننده Nursing Care- Behavior- Patient Care- Consumer Satisfaction 73 83 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-181&slc_lang=fa&sid=fa محمد اسماعيل حاجي نژاد 1080031947532846001448 Yes دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه ایران فروغ رفيعي 1080031947532846001449 No دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه علوم پزشکی ایران عزت جعفرجلال 1080031947532846001450 No دانشکده پرستاری و مامائی دانشگاه علوم پزشکی ایران حميد حقاني 1080031947532846001451 No دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی دانشگاه علوم پزشکی ایران

fa تأثير برنامه طراحى شده بازديد از منزل بر ارتقاء رفتارهاى پيشگيري¬کننده از بيمارى سالک The Effect of Designed Home Visit Program on Promoting Cutaneous Leishmaniasis Preventive Behaviors علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: بيمارى سالک دومين بيمارى انگلى شايع در ايران ميباشد. کمبود اطلاعات مادران در زمينه راههاى پيشگيرى از آن در ابتلاى کودکان به اين بيمارى نقش مهمى داشته، و کسب دانش براى مادران در روستاها به دليل تعدد فرزندان، دورى مسافت و... با مشکلات خاص مواجه مى باشد، يکى از شيوه هاى مناسب آموزش در اين مورد بازديد منزل ميباشد. هدف اين مطالعه، تعيين تأثير برنامه طراحى شده بازديد منزل بر ارتقاى رفتارهاى پيشگيرى کننده از بيمارى سالک در خانوادههاى روستايى بخش تنگحنا شهرستان نيريز بود. روش بررسي: اين تحقيق مطالعه نيمهتجربى بود. تعداد 60 خانواده تحت پوشش خانه‌هاى بهداشت تنگه حنا که داراى فرزند 12 – 6 ساله بودند به روش نمونهگيرى خوشهاى با تخصيص تصادفى در دو گروه آزمون و شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزارهاى پژوهش شامل پرسشنامه و چکليستهاى مصاحبه و مشاهده رفتارهاى پيشگيرى کننده خانواده از بيمارى سالک بود. ابزارهاى فوق جهت پيشآزمون در 3 جلسه بازديد منزل توسط پژوهشگر و اعضاى خانواده تکميل، سپس يافتهها تجزيه و تحليل و بر اساس آن برنامه بازديد منزل شامل 5 – 4 جلسه طرحريزى و اجرا گرديد. مداخله طى يک و نيم ماه براى گروه آزمون انجام شد و سپس به مدت يک و نيم ماه مداخلهاى در گروه آزمون انجام نشد، کليه ابزارهاى فوق طى 3 جلسه بازديد منزل براى دو گروه (مرحله پسآزمون) مجدداً تکميل شدند. يافته ها: دو گروه به لحاظ متغيرهاى دموگرافيک (سن، تحصيلات، درآمد و … ) همسان بوده و آزمونهاى مجذور کاى و تى مستقل اختلاف معنيدارى را بين دو گروه نشان ندادند. آزمونهاى آمارى تى زوج و تى مستقل اختلاف معنيدارى را بين رفتارهاى پيشگيرى کننده خانواده از طريق راهنماى مصاحبه قبل و بعد از برنامه بازديد منزل در گروه آزمون و بعد از مداخله بين دو گروه آزمون و شاهد نشان دادند (001/0 P< ). آزمون آمارى تى مستقل اختلاف معنيدارى را بين برخى از رفتارهاى پيشگيرى کننده ازليشمانيوزشامل (دفع بهداشتى زباله و استفاده از پشهبند) بعد از برنامه بازديد منزل بين دو گروه آزمون وشاهد نشان داد (001/0 P< ). بحث و نتيجهگيري: نتايج اين مطالعه نشان داد که برنامه بازديد منزل بر رفتارهاى پيشگيرى کننده خانواده تأثير داشته است. بنابراين ميتوان گفت آموزش در محيط منزل، يکى از روش‌هاى مناسب جهت ارتقاى رفتارهاى پيشگيرى کننده خانواده در زمينه پيشگيرى از بيمارى سالک است. Introduction & Aim: Cutaneous Leishmaniasis is the second common parasitic disease in Iran. According to several studies, insufficient knowledge of mothers about the prevention strategies related to occurrence of the disease in their children are significant. Therefor, educating of the rural families by home visit program could be effective approach to prevent Cutaneous Leishmaniasis. The objective of the present study was to determine the effect of designed home visit program on promoting preventive behaviors regarding Cutaneous Leishmaniasis in rural families of Tang Hanna district in Neyriz. Material & Method: The study was a quasi-experiemental desing which 60 families with at least one child (with 6-12 years old) were randomly selected, with (no Cutaneous Leishmaniasis) from seven rural areas and assigned to two groups of experimental and control groups and matched to demographic indicators (age, education, income...). Data collection tools included a questionnaire and observational- interviewing checklist about preventive behaviors. The Pretest phase was performed in two groups during 3 meetings. Then, home visit program was performed in experimental group for 4-5 meetings. The duration of each meeting was about 45 minutes for the period of one month and half. Then the post test phase was performed in the two groups, after intervention. Result: According to the results, independent t- test and Chi-squire test indicated that there was no significant difference between experimental group and control group (in demographic variables such as: age, sex, education, …) before the intervention . The t-test and Chi-square test indicated that there as not any significant differences between experimental and control group (P>0.05). Paired t-test and independent t- test indicated that there was a significant difference between before and after intervention about families performance in the experimental group (P<0.001) compared to the control group. Also Independent t-test indicated that there was a significant difference between experimental group and control group after intervention in some preventive behaviors regarding Cutaneous Leishmaniasis (P<0.001). Conclusion: According to the findings, it can be claimed that using a designed home visit program could be an effective approach in the promoting of preventive behaviors about Cutaneous Leishmaniasis in the subjects. Moreover the results indicate that home-visit programs seem appropriate strategy for improving families performance in order to prevent Cutaneous Leishmaniasis. ليشمانياز جلدي- برنامه ريزي بهداشتي- خدمات بهداشتي پيشگيري كننده Leishmaniasis,Cutaneous- Health Planning- Preventive Health Services. 85 100 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-182&slc_lang=fa&sid=fa اعظم حسين نژاد ني ريزي 1080031947532846001452 No دانشگاه تربیت مدرس فاطمه الحاني 1080031947532846001453 Yes دانشگاه تربیت مدرس منيره انوشه 1080031947532846001454 No دانشگاه تربیت مدرس سقراط فقيه زاده 1080031947532846001455 No دانشگاه تربیت مدرس