IUMS IUMS http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn 108 journal108 fa jalali 1386 2 1 gregorian 2007 5 1 19 48 online 1 fulltext

fa پاسخ کارکنان پرستارى به فرسودگى شغلى در مراکز سوختگى تهران علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>پرستارى در بخش سوختگى نيازمند مراقبت ويژه مى باشد و پاسخ هاى عاطفى شديدى را در کارکنان بر مى انگيزد. هر پرستارى که از بيماران سوختگى مراقبت مى کند، مى داند که تنيدگى بخشى از پرستارى سوختگى است و مسائل سازمانى، مشکلات مربوط به بيماران و کار تيمى در مراکز سوختگى واکنش هاى شديدى را در اين کارکنان بر مى‌انگيزد و تداوم اين امر منجر به فرسودگى شغلى کارکنان شده و مراقبت پرستارى را تحت تأثير منفى خود قرار مى‌دهد. مقاله حاضر به عنوان بخشى از پژوهشى وسيع به هدف تعيين ماهيت پاسخ پرستاران سوختگى به فرسودگى شغلى تدوين شده است. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>در اين پژوهش از روش تحقيق کيفى گراندد تئورى استفاده شد. 38 نفر از طريق نمونه گيرى هدف‌دار و نظرى در مطالعه شرکت کردند و داده ها با استفاده از مصاحبه هاى بدون ساختار و مشاهده با مشارکت جمع‌آورى گرديد. به منظور تحليل داده ها از روش مقايسه مداوم استفاده شد. </p><p align="right"> <strong> يافته‌ها: </strong>شرکت کنندگان در پاسخ به تنيدگى و فرسودگى شغلى ابعادى منفى را نمودار کردند. اين پاسخ ها به‌صورت ابعاد عاطفى، نگرشى، روان تنى، رفتارى و سازمانى پديدار شد. ابعاد عاطفى در قالب استيصال شخصى و حرفه اى، ابعاد نگرشى در قالب از خود بيگانگى و منفى نگرى، ابعاد روان تنى به‌صورت فرسايش جسمى و روانى، ابعاد رفتارى در قالب عدم تحمل و توجيه کردن و ابعاد سازمانى به‌صورت رفع تکليف کردن و زوال عملکرد نمايان شدند. </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري: </strong>فرسودگى شغلى تمام ابعاد وجودى شرکت کنندگان در مطالعه را متأثر ساخت و به همين نسبت، مراقبت‌هاى پرستارى را تحت تأثيرات منفى خود قرار داد. فرايند کنش ها و تعاملات کارکنان پرستارى در طول زمان و در پاسخ به موقعيت ها و بافت مراکز سوختگى پديدار شد. جهت تعديل واکنش هاى منفى پرستاران و بهبود کيفيت مراقبت‌هاى پرستارى، لازم است عوامل خرد و کلان حاکم بر مراکز سوختگى تهران تعديل گردد. به علاوه توجه مديران پرستارى به علائم و نشانه هاى فرسودگى شغلى، و همچنين اجراى برنامه هاى کاهش تنيدگى مفيد خواهد بود. </p><p align="right"> <strong>&nbsp;</strong></p> <p> <strong>Background &amp; Aim:</strong><strong>&nbsp;</strong>Nursing care in a burn center is demanding intensive care which provokes emotional responses among staff. Every nurse who cares for a patient with burn injury, knows that stress is a part of working in this field and organizational problems and issues related to the patients in these centers leads to intense reactions in the staff which finally results in burnout and exerts negative influences on nursing care. Therefore, the objective of this paper as part of an extensive research was identifying the nature of burn nurses' responses to burnout.</p><p> <strong>Material &amp; Method: </strong>Grounded theory was used in this study. Thirty- eight participants were recruited by purposeful and theoretical sampling and data were generated by unstructured interviews and participant observations. Constant comparison was used for data generation in this study.</p><p> <strong>Results:</strong> Participants represented negative dimensions in response to stress and burnout. These responses emerged as emotional, attitudinal, psychosomatic; behavioral, and organizational dimensions. Emotional dimension included personal and professional desperation; attitudinal dimension included depersonalization and negativity; psychosomatic, responses included physical and psychological attrition; behavioral response included intolerance and justification; and organizational dimension included irresponsiveness care and declining performance.</p><p> <strong>Conclusion: </strong>Burnout impressed all dimensions of participants' entities and in this way, influenced quality of nursing care negatively. The process of actions and interactions of the nursing staff emerged as a response to situations and context of burn centers during time period. These responses sometimes were represented spontaneously, and sometimes as means for reducing the influence of environmental stressors. Some of these responses focused on the kind of care, and some involved feelings and emotions of the participants. But the participants' bodies were also the target of some responses. </p><p> Modifying macro and micro conditions governing burn centers is necessary. Nurse administrators concerning about signs and symptoms of burnout, and also executing stress management programs will reduce stress and distress in the nurses and also improve the quality of nursing care.</p> گراندد تئوري، فرسودگي شغلي، مراقبت پرستاري، بخش سوختگي Grounded theory, Burnout, Nursing care, Burn unit 7 24 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-133&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa فروغ رفیعی 1080031947532846001252 Yes دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران سیده فاطمه حقدوست اسكوئی 1080031947532846001253 No دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران منصوره یادآورنیكروش 1080031947532846001254 No دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران

fa تأثير تغيير پوزيشن بر شدت خستگى و ميزان رضايت بيماران پس از آنژيوگرافى عروق کرونر علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>امروزه رضايتمندى بيماران، به عنوان يکى از شاخص هاى مهم جهت ارزيابى کيفيت ارائه مراقبت ها در نظر گرفته مى شود. محدوديت حرکت پس از انجام آنژيوگرافى جهت کاهش خونريزى، با ايجاد خستگى، ميزان رضايت‌مندى بيماران از مراقبت هاى ارائه شده را، تحت تأثير قرار مى دهد. هدف اين مطالعه تعيين تأثير تغيير پوزيشن بر شدت خستگى و ميزان رضايت بيماران و همچنين پايش بيماران از نظر ميزان بروز عوارض (خونريزى و هماتوم) مى باشد. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>اين پژوهش يک مطالعه نيمه تجربى بود، جامعه پژوهش از افراد ايرانى تبار 80 – 18 ساله اى که آنژيوگرافى تشخيصى غير اورژانسى از طريق شريان فمورال را تجربه کرده بودند، تشکيل شد. نمونه ها پس از نمونه گيرى به روش در دسترس، به صورت تصادفى به دو گروه شاهد و آزمون تخصيص داده شدند (35 نفر در هر گروه). گروه آزمون با روش مد نظر، و گروه شاهد طبق پروتکل رايج، پوزيشن دهى شدند. شدت خستگى و ميزان رضايت‌مندى با استفاده از مقياس‌هاى ديدارى و ميزان خونريزى و هماتوم با استفاده از خط کش طراحى شده، اندازه‌گيرى شدند. در اين پژوهش 70 بيمار (گروه آزمون و شاهد، هر يک 35 نفر) شرکت داشتند. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاى آمارى تى تست، مجذور کاى، آناليز واريانس با اندازه هاى تکرارى، و تعيين همبستگى بين متغيرها استفاده گرديد. </p><p align="right"> <strong> يافته ها </strong>: يافته ها نشان داد که شدت خستگى در ساعت ششم، هشتم و صبح روز بعد از آنژيوگرافى به ميزان معنى‌دارى در گروه آزمون کمتر از گروه شاهد و ميزان رضايت‌مندى در ساعت سوم، ششم، هشتم و صبح روز بعد از آنژيوگرافى به ميزان معنى دارى در گروه آزمون بيشتر از گروه شاهد بوده است (05/0 &gt; P ). مجموع کل ميزان خونريزى و هماتوم در دو گروه تفاوت معنى دارى با يکديگر نشان نداد (05/0 &lt; P ). </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري: </strong>با توجه به يافته هاى اين پژوهش مى توان نتيجه گرفت که تغيير پوزيشن بيماران پس از آنژيوگرافى با کاهش شدت خستگى و افزايش ميزان رضايت‌مندى بيماران، بدون افزايش خطر خونريزى و تشکيل هماتوم همراه بوده است. </p> <p> <strong> Background &amp; Aim: </strong>Patients' satisfaction is one of the most important indices for evaluating quality of care. Restricting patients to be bed rest after angiography leads to minimize the complications bleeding which is always accompanied by patient's fatigue and dissatisfaction. The objective of this study is to assess the effect of changing patients' position on the levels of fatigue and satisfaction and to monitor the amount of bleeding and hematoma after angiography. </p><p> <strong> Material &amp; Method: </strong>This study was a quasi-experimental design with accessible sampling on Iranian patients (with 18-80 years old) who had undergone non-emergency angiography, were randomly allocated to experimental or control group (35 patients in each group). A demographic questionnaire, visual analog scale to measure the fatigue intensity and the level of satisfaction, and a specific ruler to measure the amount of bleeding and hematoma were used to collect data. The experimental group was treated with the modified positioning compared to the control group with routine protocol. </p><p> <strong> Results: </strong>To analyze the data, t-test, chi square, ANOVA with repeated measure and correlation tests were used. The study finding showed that the control group had significantly higher fatigue scores, and lower satisfaction scores than the experimental group at 3, 6, 8 hours and on the next morning after angiography (P&lt;0.05). There also was no significant difference in the amount of bleeding and hematoma in the experimental group compared to the control group (P&gt;0.05). </p><p> <strong> Conclusion: </strong><strong></strong>According to the study results, modifying positioning of the patients after angiography is associated with decreased level of fatigue and increased satisfaction level without increasing the risk of bleeding and hematoma. </p><p>  </p> تغيير پوزيشن، آنژيوگرافي، خستگي، رضايت، خونريزي، هماتوم Positioning, Angiography, Fatigue, Satisfaction, Bleeding, Hematoma 25 35 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-134&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa مرتضی رضايي آدرياني 1080031947532846001255 No دانشگاه تربیت مدرس فضل الله احمدی 1080031947532846001256 Yes دانشکده علوم پزشکي، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران آرمان فاتحی 1080031947532846001257 No دانشکده علوم پزشکي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران عیسی محمدی 1080031947532846001258 No دانشکده علوم پزشکي، دانشگاه تربيت مدرس سقراط فقیه زاده 1080031947532846001259 No دانشگاه تربيت مدرس

fa تأثير ايفاى نقش مربيگرى توسط سوپروايزران بالينى بر روحيه پرستاران علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>ايفاى نقش مناسب مديران پرستارى باعث افزايش تعهد حرفه اى و ارتقاء اعتماد به نفس در پرستاران خواهد شد. در حالى‌که اهميت رفتارهاى مديريتى و تأثير اين رفتارها بر روحيه پرستاران از مباحث مهم مديريتى مى باشد. هدف اين تحقيق تعيين تأثير ايفاى نقش مربيگرى توسط سوپروايزران بالينى بر روحيه پرسنل پرستارى مى‌باشد. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>تحقيق حاضر از نوع نيمه‌تجربى است که به صورت قبل و بعد و در دو گروه شاهد و آزمون صورت گرفت. يکى از بيمارستان‌هاى آموزشى شهر تهران به صورت تصادفى انتخاب شد. سپس 8 بخش داخلي-جراحى اين بيمارستان به صورت تصادفى انتخاب و به دو گروه آزمون و شاهد که هر يک شامل 4 بخش داخلي- جراحى بودند، تقسيم گرديد. سوپروايزرانى که در دوره بهسازى مديران شرکت کرده بودند به عنوان سوپروايزران گروه آزمون، نظارت بر بخش‌هاى گروه آزمون را بر عهده داشتند، اين سوپروايزران نيز به صورت تصادفى انتخاب شده بودند. 27 پرستار در هر دو گروه شاهد و آزمون انتخاب شدند. اين پرستاران از نظر ويژگى‌هاى فردى همسان بودند. ابزار گردآورى داده ها، پرسشنامه بررسى روحيه کارى پرستاران بود. برنامه ايفاى نقش مربيگرى در دو مرحله انجام شد: مرحله اول، آشناسازى مديران پرستارى با برنامه بهسازى مديريت و در مرحله دوم، بهسازى محيط با طراحى راهنماى به کارگيرى نقش هاى مربيگرى توسط سوپروايزران در نظارت باليني. برنامه اجراى نقش مربيگرى توسط سوپروايزران بالينى به مدت 16 هفته به طول انجاميد. ابزار گردآورى داده‌ها پرسشنامه 2 قسمتى اطلاعات دموگرافيک و قسمت بررسى روحيه کارى پرستاران بود. </p><p align="right"> <strong> يافته‌ها: </strong>با استفاده از آزمون آمارى مجذورکاى تفاوت معنى دارى بين دو گروه شاهد و آزمون از نظر ويژگى‌هاى فردى (سن، جنس، وضعيت استخدامى و ...) مشاهده نشد. ميانگين نمره روحيه پرستاران گروه آزمون قبل از مداخله 30/59 و بعد از مداخله 30/71 بود (001/0 P< ). در گروه شاهد ميانگين نمره روحيه قبل از مداخله 33/69 و بعد از مداخله 07/64 بود (020/0 P< ). بدين ترتيب، ايفاى نقش مربيگرى توسط سوپروايزران بالينى باعث افزايش ميانگين نمره روحيه پرستاران شده بود. </p><p align="right"> <strong> نتيجه‌گيري: </strong>يکى از راه‌هاى افزايش روحيه پرستاران به کارگيرى روش‌هاى اصولى نظارتى و رهبرى است. لذا با توجه به نتايج حاصل از اين پژوهش مي­توان ايفاى نقش مربيگرى توسط سوپروايزران بالينى را به عنوان يک روش نظارتى و رهبرى نوين و اصولى پيشنهاد کرد.<strong></strong> </p><p align="right"> <strong> </strong></p> <p> <strong> Background &amp; Aim: </strong>Currently, the most concern in the clinical nursing practice is the increasing problems related to the low morale in nurses. However, the importance of managerial behaviors and their influence on nurses' morale are obvious. Therefore, the objective of this study was to investigate "the effects of coaching role of clinical supervisors on staff nurses' morale ". </p><p> <strong> Material &amp; Method: </strong>A quasi-experimental research with pre and post-test in two groups (experimental and control) was conducted in one of the teaching hospitals in Tehran; which was selected randomly. There were eight medical–surgical units that randomly allocated in two groups. The study samples included 54 nurses, 27 nurses in each group of experimental and control. Data was gathered in two periods of pre and post intervention by a Staff Nurse Morale Questionnaire. The intervention had two stages; the first was orientation: nursing management development program; and the second was optimizing environment by designing an applied supervision guide for coaching roles of supervisors. After this stage, clinical supervisors played coaching role for 16 weeks as coaching role players. </p><p> <strong> Results: </strong>The Chi-square test revealed no significant differences between the two groups of experimental and control regarding individual characteristics (such as age, gender, job…). The mean scores of nursing morales in the experimental group at pre and post-intervention were 59.30 and 71.30 respectively; that the difference was statistically significant (P<0.001); whereas in the control group the mean of morale scores at pre and post-intervention were 69.33 and 64.07, that the reduction was significant (P<0.020). Therefore, coaching role playing by clinical supervisors resulted to staff nurses’ morale improvement. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>One of the approaches for improvement of nursing morale is applying suitable supervision and leadership methods. Thus, according to the study findings, coaching role playing by supervisors as a novel principle of supervision and leadership can be used for nurses' morale promotion. </p><p> </p> Staff nurse morale, Clinical supervision, Coaching role 37 46 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-137&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa اعظم حبشي زاده 1080031947532846001876 No دانشكده علوم پزشكي، دانشگاه تربيت مدرس زهره ونكي 1080031947532846001877 Yes دانشكده علوم پزشكي، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران حسن ناوي پور 1080031947532846001878 No دانشكده علوم پزشكي، دانشگاه تربيت مدرس

fa آگاهى و نگرش زنان در مورد بيمارى‌هاى مقاربتى و ايدز و عوامل مرتبط با آن علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>امروزه بيمارى‌هاى مقاربتى به عنوان يک معضل بزرگ بهداشتى در کشورهاى توسعه يافته و در حال توسعه مطرح مى باشند و مطالعات قبلى نشان داده که هر روز حدود يک ميليون نفر به يکى از بيمارى‌هاى مقاربتى (سالانه 333 ميليون مورد در جهان) آلوده مى شوند. هدف اين مطالعه تعيين آگاهى و نگرش زنان در مورد بيمارى‌هاى مقاربتى و ايدز و عوامل مرتبط با آن بود. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>اين مطالعه به روش توصيفى انجام شد. جامعه پژوهش زنان سنين بارورى 49-15 سال با حداقل سواد خواندن و نوشتن بودند. تعداد نمونه 500 نفر بود، که به روش نمونه گيرى طبقه اى انتخاب شدند. ابزار جمع آورى داده ها پرسشنامه بود. پس از تکميل پرسشنامه ها به سؤوالات آگاهى و نگرش و براساس امتياز حاصل شده آگاهى و نگرش طبقه‌بندى گرديد. سپس ارتباط بين اين دو متغير مورد بررسى قرار گرفت. محيط پژوهش شهرستان انديمشک بود. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>يافته هاى پژوهش نشان داد که ميانگين سنى زنان 9±18/27 سال بود. از نظر تحصيلات 8/62درصد ديپلم و بالاتر بودند. فقط 2/11درصد زنان از آگاهى خوب برخوردار بودند.همچنين 4/52 درصد نمونه ها داراى نگرش منفى نسبت به راه‌هاى انتقال و روش‌هاى پيشگيرى از بيمارى‌هاى مقاربتى و ايدز بودند.آناليز واريانس ارتباط معنى دارآمارى را بين آگاهى با سن (002/0= P )، تحصيلات(00/0= P )، شغل(00/0= P )، شغل(008/0= P ) و تحصيلات همسر (025/0= P ) و همچنين بين نگرش با سن (00/0= P )، تحصيلات (00/0= P )، شغل(003/0= P )، نشان داد. ضريب همبستگى پيرسون نشان داد که بين آگاهى و نوع نگرش ارتباط مستقيم وجود دارد (00/0= P ). </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري: </strong>با توجه به نتايج مطالعه،آگاهى مناسب در مورد بيمارى‌هاى مقاربتى و ايدز به تغيير نگرش و رفتارهاى مناسب مى انجامد و از ترس و وحشت بى مورد مى کاهد. قشر زنان جامعه نياز به آموزش بيشترى در اين زمينه دارند. رسانه هاى گروهى را مى توان به عنوان محور آموزشى در اين زمينه در نظر گرفت. </p><p align="right"> <strong>&nbsp;</strong></p> <p> <strong>Background &amp; Aim:</strong> Today, sexually transmitted diseases are developed as a threatened health problem in the developed and developing countries. According to several studies, approximately one million people are affected by sexually transmitted diseases per day, with 333 millions cases in the world.</p><p> The objectives of the study were to assess knowledge and attitude of women towards sexually transmitted diseases, and AIDS and the relating factors.</p><p> <strong>Material &amp; Method:</strong> The design was descriptive study. The study sample consisted of 500 literate women from 15 to 49 years old in reproductive age. In this study the stratified random sampling was used. The instrument for data collection was a questionnaire. After completing the questionnaires, the scores of knowledge and attitude were categorized and then the association between knowledge and attitude, was determined in women in Andimeshk. </p><p> <strong>Results:</strong> The results showed that the mean and standard deviton of age scores in women, was 27.18±9. Most of the women (62.8%) had diploma in education. Only 11.2% of women were well-informed and had high knowledge level. Also 52/4% of the subjects had negative attitude in the transmitting ways of sexually transmitted diseases, and preventive strategies of AIDS. The analysis of variance showed significant correlation between knowledge and the variables of age (P=0.002), education (P=0.000), job (P=0.000), and the spouses' job (P=0.008) and partners' education (P=0.025). Also there were signifcant correlation between attitude and age (P=0.000), education (P=0.000), and job (P=0.003). Pearson correlation coeffiaent showed that there was a direct significant relationship between knowledge and attitude (P=0.000).</p><p> <strong>Conclusion:</strong> Based on the study findings, appropriate knowledge about sexually transmitted diseases and AIDS leads to desired attitude and behavior, and reducing unreasonable fear. It seems that most of women need more education in this field with mass media. </p><p> <strong>&nbsp;</strong></p> آگاهي، نگرش، بيماري‌هاي مقاربتي، ايدز Knowledge, Attitude, Sexually transmitted diseases, AIDS 47 54 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-138&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa معصومه استوار 1080031947532846001268 Yes دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران، تهران، ايران فریبا نصیری زیبا 1080031947532846001269 No دانشکده پرستاري و مامائي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران سیمین تعاونی 1080031947532846001270 No دانشکده پرستاري و مامائي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران حمید حقانی 1080031947532846001271 No دانشکده مديريت و اطلاع رساني پزشكي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران

fa علل عدم اجراى برنامه ترخيص توسط پرستاران در بيمارستان علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف </strong><strong>: </strong>اجراى برنامه ترخيص بيماران، يکى از مفاهيم کليدى مراقبت هاى پرستارى است. پرستار در برنامه ترخيص به بررسى بيمار و خانو ا ده وى، تعيين نيازهاى مراقبتى آنها و آموزش به خانواده جهت انجام مراقبت صحيح مى پردازد. على رغم فوائد فراوان برنامه ترخيص، براى بيمار، خانواده و جامعه، عملاً در بالين اجرا نمى شود. لذا بررسى علل عدم اجراى برنامه ترخيص، يافتن و ارائه راهکارهايى عملى در جهت اجراى بهينه اين برنامه در محيط بالين امرى ضرورى مى باشد. اين پژوهش با هدف تعيين علل عدم اجراى برنامه ترخيص توسط پرستاران در بيمارستان و ارائه راهکارهاى مناسب جهت رفع و يا کاهش اين مشکل صورت گرفته است. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>پژوهش حاضر يک مطالعه توصيفى با رويکرد حل مسأله است که بر روى 115 نفر پرستار شاغل در بيمارستان‌هاى وابسته به دانشگاه علوم پزشکى تهران که به روش نمونه گيرى غيراحتمالى انتخاب شده بودند، انجام شده است. ابزار جمع آورى داده ها پرسشنامه اى پژوهشگر ساخته مبنى بر سه بخش بود : قسمت اول مربوط به اطلاعات دموگرافيک شامل 12 گزينه، قسمت دوم شامل 24 علت جهت اولويت بندى علل مؤثر در عدم اجراى برنامه ترخيص در سه حيطه موانع شناختى و نگرشى(5 مورد)، موانع مديريتى و تجهيزاتى (9 مورد) و موانع ساختارى (10مورد) و قسمت سوم شامل 2 سوال باز به منظور تعيين نظرات اصلى و درخواست ارائه راه حل مناسب از نظر نمونه ها براى رفع مشکل مربوطه بود. امتياز مربوط به هر گزينه در قسمت دوم بين 0-3 در نظر گرفته شد. اعتبار ابزار به روش تعيين اعتبار محتوى توسط نظر 10 نفر از اساتيد مجرب پرستارى مورد تأييد قرار گرفت. جهت آناليز داده ها از نرم افزار SPSS استفاده شد. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>بر اساس نتايج حاصل از اين پژوهش، 5 علت از نظر سه گروه به عنوان موانع اصلى عدم اجراى برنامه ترخيص ذکر شدند که در 2 دسته با عناوين: بارکارى بالاى پرستاران على رغم شرايط نامناسب محيط کارى و عدم آشنايى پرستار، بيمار و خانواده وى در مورد برنامه ترخيص به دليل عدم اطلاع رسانى کافى و عدم برگزارى کلاس‌هاى ضمن خدمت، قرار گرفتند. همچنين علل ساختارى با بالاترين مقدار ميانگين (04/2)، از بين سه حيطه مورد نظر به عنوان موانع اصلى عدم اجراى برنامه ترخيص توسط نمونه ها تعيين گرديد. </p><p align="right"> <strong> بحث و نتيجه گيري: </strong>با توجه به يافته هاى مطالعه و اهميت اجراى برنامه ترخيص در بهبود کمى و کيفى مراقبت‌ها، راهکار برتربا عنوان تشکيل گروه‌هاى تخصصى و ويژه با شرکت سوپروايزرهاى آموزشى و يک نفر از پرسنل با سابقه بخش و مربيان مرتبط دانشکده به منظور تدوين و نشر بسته هاى آموزشى مناسب، با همکارى دانشجويان در دفاتر پرستارى و دانشکده ها در جهت اجراى اين برنامه پيشنهاد گرديد. </p> <p> <strong> Background &amp; Aim: </strong>Discharge planning for patients, is seen as a key concept in the delivery of nursing care. Despite the advantages of discharge planning for patients, family and society, the definition and performance of this planning in hospital is ambiguous, and practically it is not performed in hospital. Therefore the objective of this study was to assess the reasons of lack of discharge planning performance by nurses. </p><p> <strong> Material &amp; Method: </strong>The design was a descriptive study with problem solving method, that carried out to determine the reasons of lack of discharge planning performance by nurses and introduce proper solutions to solve or reduce this problem. So a questionnaire was developed, then validated by 10 academic members. The sample of this study was 115 subgects in 3 groups: nurses, headnurses and supervisors of teaching hospitals of Tehran University of Medical Sciences. </p><p> <strong> Results: </strong>The three groups mentioned 5 reasons as the main barriers of lack of discharge planning performance, that divided into 2 parts nurses' high working load with inappropriate situation of their working environment, and the lack of acquaintance of nurses, patients and their families about discharge planning, related to lack of sufficient information and in service education. Also, the structural reasons with the higest mean score (M=2.04) from the three domains were determined as the main reason of the lack of discharge planning performance. For data analysis, SPSS software was used. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>According to study result the importance of discharge planning to increase the quality and quantity of nursing care, the best solution determined as: formation of specialized groups with participating of education supervisors, one of clinical experienced nurses and lecturers in order to write and develop proper educational packages with students cooperation in nursing office and departments is recommended. </p><p>  </p> پرستار، برنامه ترخيص، بيمارستان Discharge Planning, Nurses 55 66 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-139&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa سمیه غفاری 1080031947532846001272 No دانشکده علوم پزشکي، دانشگاه تربيت مدرس عیسی محمدی 1080031947532846001273 Yes دانشکده علوم پزشکي، دانشگاه تربيت مدرس

fa بررسى مسائل و مشکلات مربيان پرستارى با سابقه کم در زمينه آموزش باليني علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف: </strong>اگرچه در دهه اخير پيشرفتهاى چشمگيرى در زمينه آموزش عالى خصوصاً در زمينه پزشکى و پرستارى به وجود آمده است، ولى وجود موانع و مشکلات آموزش بالين پرستارى نياز به بررسى دارد، زيرا شناخت و پيداکردن راه حل مناسب براى هر کدام ازآن‌ها منجر به ارتقا سطح آموزش خواهد شد. از اين رو مطالعه حاضر به منظور تعيين مسايل و مشکلات مربيان پرستارى با سابقه کم در زمينه آموزش بالين و ارائه راه­کار مناسب مى باشد. </p><p align="right"> <strong> روش بررسي: </strong>اين مطالعه توصيفى با روش حل مسأله، در ارتباط با مشکلات آموزش بالين کليه مربيان پرستارى با سابقه کمتر از 5 سال دانشگاه‌هاى دولتى شهر تهران (شامل 40 نفر) در سال 1385 صورت پذيرفت. ابزار پژوهش پرسشنامه­ اطلاعات دموگرافيک و پرسشنامه­هاى مشکلات ويژه مربيان با سابقه کمتر از 5 سال بود. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>تجزيه و تحليل داده ها نشان داد، مشکلات حيطه‌هاى مختلف به ترتيب اولويت عبارتند از: در حيطه فردى «تعيين محل کارآموزى بدون توجه به گرايش يا تجارب قبلى مربي» با (134) امتياز؛ در حيطه ايفاى نقش «ارزش­گذارى نامناسب از طرف مسئولين دانشکده در ايفاى نقش مربي» با (5/162) امتياز، در حيطه ساختار سازمانى و مسائل آموزش بالين؛ «عدم وجود رابطه سازمانى هماهنگ­شده و مشخص بين آموزش و بالين» با (175) امتياز؛ در حيطه تعامل «تعامل ناکافى بين مربى تازه‌کار و همکاران بالين» با (5/152) امتياز؛ در حيطه امکانات و تجهيزات «محدوديت محيط فيزيکى و فضاى نامناسب جهت برنامه‌هاى آموزشى و کنفرانس‌ها و...» با (150) امتياز؛ در حيطه رضايت­شغلى «کمبود امکانات لازم براى پيشگيرى از صدمات حين کار» با (180) امتياز و در حيطه احساس خودکارآمدى «احساس خودکارآمدى مربوط به توانايى بحث در رابطه با ايده‌ها و نظريات مربيان با سابقه کمتر از 5 سال با مسئولين دانشکده» با کمترين امتياز (5/312). </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيري: </strong>براساس يافته هاى پژوهش و بررسى راه‌کارهاى هر حيطه با توجه به معيارها و ضوابط ويژه، تشکيل ” کميته کيفيت آموزش در بالين “ به عنوان مناسب ‌ ترين راه‌کار براى کاهش مشکلات آموزش بالين پيشنهاد مى شود. </p> <p> <strong> Background &amp; Aim: </strong>Althorgh remarkable achievement in higher education system, especially in the nursing and medical fields are emerged, there are still several obstacles regarding clinical nursing education concerning novice and less-experienced mentors. Therefore, the objective of this study was to investigate novice nursing mentors’ problems and providing sound solutions as influencing factors of promoting quality of education. </p><p> <strong> Material &amp; Method: </strong>This study was a descriptive analytical design with problem solving approach for nursing mentors regarding clinical educational problems (including 40 novice mentors with less than 5 years experience) in Tehran State Universities, 2006. The data collection tool included demographic and specific nursing mentor's problems questionnaires. </p><p> <strong> Results: </strong>Analysis of data showed, the problems of education in different aspects with their priority included: 1: personal domain (determining the place of practical education regardless of the mentor’s previous experiences) with the highest score of ‘134, 2: role performance problems, (inappropriate evaluation of the mentor’s role performance by the faculty authorities) with the highest score of ‘162.5, 3: organizational structure problems (lack of a clear and coordinated organizational relationship between education and practice field) with the highest score of ‘175. 4: interaction communication problems (inadequate interaction between the novice mentor and the other clinical colleagues) with the highest score of ‘152.5, 5: equipment and facilities problems (the limitation of physical environment and inappropriate space for educational programs, conferences, etc.) with the highest score of ‘150, 6: job satisfaction problems (lack of necessary equipments for reducing in-service probable injuries and harms) with the highest score of ‘180,’ and finally, 7: perceived self-efficacy problems (the ability of discussing the novice mentor’s ideas and opinions with the faculty members) with the minimum score of 312.5. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>According to the study findings and considering appropriate approaches of each domains based on special criteria, establishment of a &quot;Committee of Nursing Clinical Education Quality&quot; would be necessary as the most appropriate strategy for reducing nursing clinical education problems. </p> مربيان پرستاري با سابقه كم، آموزش باليني، کميته کيفيت آموزش در بالين Nursing mentors, Clinical education, Committee of nursing clinical education quality 67 81 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-140&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa رضا مسعودی 1080031947532846001274 No دانشكده علوم پزشكي، دانشگاه تربيت مدرس فاطمه الحانی 1080031947532846001275 Yes دانشكده علوم پزشكي، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران

fa ارتباط سبک زندگى با سلامت عمومى دانشجويان علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمينه و هدف </strong>: ارتقاء بهداشت و تأمين سلامت افراد جامعه از ارکان مهم پيشرفت جوامع مى باشد.شواهد موجود نشان مى دهد که بين سبک زندگى و سلامت عمومى همبستگى وجود دارد.بالغ بر 53 درصد علل مرگ و مير افراد جامعه با سبک زندگى آنها ارتباط دارد. اهميت موضوع سبک زندگى وعلل مرتبط با آن محققان را بر آن داشته که به بررسى سبک زندگى و سلامت بپردازند. هدف اين مطالعه تعيين ارتباط سبک زندگى با سلامت عمومى دانشجويان دانشکده هاى (پرستارى و مامايى، پيرا پزشکى، علوم پايه پزشکى،بهداشت، مديريت و توانبخشى) بود. </p><p align="right"> <strong> روش بررسى </strong>: اين مطالعه از نوع همبستگى بوده، کليه دانشجويان مشغول به تحصيل پذيرفته شده قبل از سال 1384 که در يکى از رشته هاى دانشگاه علوم پزشکى ايران در يکى از مقاطع تحصيلى (کاردانى،کارشناسى، کارشناسى ارشد و دکترا) که قبل از پذيرش در دانشگاه فاقد اختلالات روانى، بيمارى مزمن و معلوليت بودند جامعه پژوهش را تشکيل مى داد .تعداد نمونه شامل00 13دانشجوکه شامل 864دختر و 436پسر در محدوده سنى 44-18 سال بودند از اين تعداد 486 نفر ساکن خوابگاه و 814نفر غير خوابگاهى بودند . روش نمونه گيرى بصورت طبقه اى بر اساس دانشکده محل تحصيل، جنس و وضعيت سکونت دانشجويان بود .ابزار جمع آورى اطلاعات پرسشنامه مشتمل بر سه بخش دموگرافيک، سبک زندگى در ابعاد ( ورزش، تغذيه، سيگار کشيدن، رعايت اصول ايمنى و کنترل استرس ) و سلامت عمومى با 28 سؤوال بود. </p><p align="right"> <strong> يافته ها: </strong>براساس نتايج آزمون کاى دو، سلامت عمومى با ورزش (000/0 P= )، تغذيه (000/0 P= )، سيگارکشيدن (027/0 P= )، رعايت اصول ايمنى (000/0 P= )،کنترل استرس (000/0 P= ) و جنس دانشجويان ارتباط معنى دار و با سن، دانشکده محل تحصيل ووضعيت سکونت ارتباط نداشت. سلامت عمومى با ابعاد سبک زندگى ارتباط معکوس معنى دار داشت (000/0 P= ). </p><p align="right"> <strong> نتيجه گيرى </strong>: يافته هاى پژوهش نشان داد که دانشجويان در زمينه ورزش وضعيت نامطلوبى داشتند. جهت ارتقاء فعاليت ورزش دانشجويان فراهم نمودن امکانات ورزشى مناسب در محيط دانشگاه همچنين تشويق دانشجويان به منظور استفاده از اين امکانات ورزشى در جهت ارتقاء سبک زندگى و سلامت عمومى توصيه مى شود. </p><p align="right">  </p> <p> <strong>Background &amp; Aim:</strong> Health promotion and its maintenance are considered important elements in social development. Evidence implies that there is relationship between lifestyle and general health. Approximately 53% of the reasons of mortality rates is related to people's lifestyle. The impotance of lifestyle and related reasons have made the researchers to explore the issues of life style and health. The objective of this study was to determine the relationship between lifestyle and general health in university students. </p><p> <strong>Material &amp; Methode: </strong>The study was a correlational descriptive design. One thousand and three hundred students consisted of 864 females and 436 males with 18-44 years old (486 subjects were living in dormitory) participanted in this study. The sampling method was stratified based on the school, gender and residency situation. The data were collected by questionnaires including a demographic deta sheet, lifestyle questionnaire (physical activity, nutrition, smoking, safety measures, stress management) and general health-questionnaire with 28 items.</p><p> <strong>Result:</strong> The Chi square revealed significant relationships between general health and physical activity (P=0.000), nutrition (P=0.000), smoking (P=0.027), safety measure (P=0.000), stress management (P=0.000), and gender (P=0.01). No significant relationships were found between general health and age, school, and residency situation of the students. Also there were significant negative relatioships between general health and lifestyle dimensions.</p><p> <strong>Conclusion:</strong> According to the findings, the students^&nbsp;had not an optimal level of physical activity. Therefore providing facilities related to physical activity and body fitness programs in the students and encorraging them to use these facilities are recommended.</p> سبک زندگي، دانشجويان، سلامت عمومي General Health, Lifestyle, Students 83 93 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-141&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa رقیه صمصمی 1080031947532846001276 Yes بيمارستان سوانح سوختگي شهيد مطهري، بخش 3 گرافت، تهران، ايران دریاندخت مسرور 1080031947532846001277 No دانشکده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران فاطمه حسینی 1080031947532846001278 No دانشکده مديريت و اطلاع رساني پزشكي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران مهر آسا تمدن فر 1080031947532846001279 No دانشکده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران

fa فراوانى تهوع و استفراغ باردارى و عوامل مرتبط با آن و شدت آن در زنان باردار علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research <p> <strong> زمينه و هدف: </strong>تهوع و استفراغ باردارى يکى از مشکلات اوايل باردارى است که تحمل آن براى زنان باردار سخت مى‌باشد و در 50 تا 80 درصد از زنان باردار به درجات مختلف ديده مى شود. اين مشکل نه تنها بر سلامت جسمى مادر اثر مى گذارد، سلامت روانى و کارکردهاى اجتماعى و خانوادگى او را نيز به مخاطره مى اندازد. علت تهوع و استفراغ باردارى ناشناخته است ولى بعضى از عوامل در ايجاد و شدت آن مؤثر مى باشند. هدف مطالعه تعيين فراوانى و شدت تهوع و استفراغ باردارى و عوامل مرتبط با آن‌ بود. </p><p> <strong> روش بررسي: </strong>اين مطالعه از نوع مقطعى بود. جامعه پژوهش کليه زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتى درمانى شهر همدان بودند. نمونه شامل 700 زن باردار با سن حاملگى 6 تا 16 هفته بود. نمونه گيرى به صورت چند مرحله‌اى انجام شد. محيط اين پژوهش درمانگاه‌هاى مراقبت‌هاى دوران باردارى مراکز بهداشتى درمانى شهر همدان بود. داده ها به‌ وسيله پرسشنامه جمع آورى شد. </p><p> <strong> يافته ها: </strong>فراوانى تهوع و استفراغ باردارى در زنان 7/69 درصد و 4/37 درصد تهوع و استفراغ خفيف، 7/46 درصد متوسط و 16درصد تهوع و استفراغ شديد داشتند. نتايج آزمون رگرسيون نشان داد از بين کليه عوامل در نظر گرفته شده بين تهوع و استفراغ مادر بيمار (03/0 P= )، داشتن بيمارى حرکتى (000/0 P= )، داشتن سابقه تهوع با استشمام بو (000/0 P= )، سابقه سندرم قبل از قاعدگى (000/0 P= ) و باردارى ناخواسته با تهوع و استفراغ باردارى ارتباط معنى دار وجود داشت و با انجام آزمون رگرسيون چندگانه بين ميگرن (000/0 P= )، سابقه بيمارى حرکتى (001/0 P= )، سابقه تهوع با استشمام بو (001/0 P= )، سن منارک (000/0 P= )، سابقه سندرم قبل از قاعدگى (000/0 P= ) و سطح حمايت اجتماعى (000/0 P= ) با شدت تهوع و استفراغ باردارى ارتباط معنى دار وجود داشت. </p><p> <strong> نتيجه گيري: </strong>نتايج نشان داد که تهوع و استفراغ باردارى از فراوانى قابل توجهى برخوردار است و بعضى از عوامل با تهوع و استفراغ باردارى و شدت آن ارتباط دارد، لذا پيشنهاد مى شود در ارائه مراقبت‌هاى دوران باردارى اين عوامل مورد توجه قرار گيرند. </p> <p> <strong> Background &amp; Aim: </strong>Nausea and vomiting are the most common problems in early pregnancies which 50% to 80% of the women have experienced them in different degrees. This problem leads to physical and psychological disordes and may damage family relations and social functions of pregnant women. Although , the etiology of the problem is not known but some risk factors influence on this situation. Therefore, the objective of this study was to assess the frequency and severity of nausea and vomiting in pregnancy and the related factors among pregnant women. </p><p> <strong> Material &amp; Method: </strong>The design of the study was a cross-sectional study. The study population was all the pregnant women attending to health centers in Hamedan. The sample size was 700 pregnant women with gestational age of 6 to 16 weeks. The sampling method, was multistage sampling and the study setting was the prenatal clinics in health centers in Hamedan. The data collection was a questionnaire.<strong></strong> </p><p> <strong> Results: </strong>The study results showed that, the frequency of nausea and vomiting was %69.7 with the categorization of mild, moderate and severe (%37.4, %46.7 and %16) respectively. Also, according to the logistic regression analysis, there were significant relationships between nausea vomiting and motion sickness (P=0.000), smelling an odor (P=0.000), premenstrual syndrome (P=0.000) and unwanted pregnancy as influencing factors on inducing nausea and vomiting. Besides, multiple regression analysis test indicated significant independent correlations between severity of nausea-vomiting and migraine headache (P=0.000), motion sickness (P=0.001), smelling an odor (P=0.001), age of menarche (P=0.000), premenstrual syndrome (P=0.000) and social support (P=0.000).<strong>&nbsp;</strong></p><p> <strong> Conclusion: </strong>According to the study results, the frequency of nausea and vomithing was considerable and special care and attention is needed to control the related factors of nausea and vomiting in pregnant women. <strong></strong></p> تهوع و استفراغ، بارداري، شدت تهوع و استفراغ، عوامل مرتبط Nausea, Vomiting, Pregnancy, Severity of nausea and vomiting in pregnancy, Risk factors 95 102 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-142&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa اعظم سلطانی 1080031947532846001280 Yes دانشکده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران، تهران، ايران مهوش دانش كجوری 1080031947532846001281 No دانشکده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران شراره صفوی 1080031947532846001282 No دانشکده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران فاطمه حسینی 1080031947532846001283 No دانشکده مديريت و اطلاع رساني پزشکي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران