IUMS

fa مقايسه تأثير آموزش به دو روش سخنرانى و پوستر در زمينه بيمارى ايدز بر ميزان آگاهى و نگرش دانشجويان A Comparative Study of the Effect of Lecturing and Poster presentation about HIV/AIDS on the Knowledge and Attitude of Students علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: ايدز يکى از جدى ترين و کشنده ترين بيمارى هاى عفونى است که باعث مى شود فرد مبتلا حتى در مقابل ساير بيمارى‌ها و عفونت هاى جزئى نيز مقاومت نکرده در نهايت پذيراى مرگ شود. شيوع اين بيمارى در بين نسل جوان که آينده سازان و اميد هاى هر جامعه‌اى محسوب مى شوند بالا مى باشد. پژوهش حاضر با هدف تعيين و مقايسه تأثير آموزش به دو روش سخنرانى و پوستر در زمينه ايدز بر ميزان آگاهى و نگرش دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامى واحد اراک انجام شده است. روش بررسي: اين پژوهش يک مطالعه نيمه تجربى است. جامعه پژوهش کليه دانشجويان مقطع کارشناسى دانشگاه آزاد اسلامى بودند و تعداد 200 نفر از اين دانشجويان نمونه پژوهش را تشکيل مى دادند. نمونه گيرى به روش تصادفى طبقه‌اى در دو گروه (هر گروه 100نفر) انجام شد. ابزار گردآورى اطلاعات، پرسشنامه بود. ابتدا از هر دو گروه پيش آزمون به‌عمل آمد. سپس جهت يک گروه، برنامه آموزشى به روش سخنرانى و ارائه جزوه آموزشى اجراء شد و جهت گروه ديگر، تعداد 12پوستر با محتواى مشابه جزوه آموزشى به ابعاد 70×100 در زمينه بيمارى ايدز در راهروهاى دانشکده نصب گرديد . سپس از هر دو گروه آزمون نهايى به عمل آمد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آمار توصيفى و آزمون هاى آمارى تى زوج، مستقل و مک‌نمار استفاده شد. يافته ها: نتايج آزمون تى زوج نشان داد اختلاف معنى دار آمارى بين ميزان آگاهى قبل و پس از آموزش با هر دو روش سخنرانى (0001/0 P< ) و پوستر (0001/0 P< ) وجود دارد. همچنين بين نگرش دانشجويان نسبت به ايدز قبل و بعد از آموزش به روش سخنرانى (0 0 01/0 P< ) و پوستر (002/0 P< ) اختلاف معنى دار آمارى وجود داشت. در مقايسه دو روش، آزمون تى مستقل اختلاف معنى‌دار بين دو گروه در تغييرات ميانگين نمرات ميزان آگاهى (0001/0 P< ) و نگرش (0 0 01/0 P< ) ديده شد. نتيجه گيري: با توجه به نتايج پژوهش لزوم اجراى برنامه آموزشى مؤثر و منظم را جهت ارتقاء سطح آگاهى و نگرش جوانان در زمينه بيمارى ايدز مورد تأييد قرار مى دهد. Background & Aim: Acquire Immune Deficiancy Syndrom (AIDS) is one of the most serious and life threatening viral infections in human beings. The prevalence of the infectious disearse among young and adult generation is high. Therefore the aim of this study was to determine and compare the effect of lecturing and poster presentation as teaching methods of HIV/AIDS education on knowledge and attitude of the students at Islamic Azad University of Arak. Material & Method: This study was a semi experimental design. The study sample consisted of 200 students that were selected by stratified random method and divided into two groups of lecture (N=100) and poster Presentation (N=100). Data collection instrument was a questionaire. After administration of pretest in both groups, the first group was taught by lecturing accompanied with a booklet. For the second-group some posters on the bulletin board of the college were provided and then after three weeks the subjects completed the questionnaire as post-test. The data were analyzed by descriptive and inferential statistics (idependent and paired t-test, MC Nemar test). Result: The results of the paired t-test indicated that, using two methods of teaching, lecturing (P<0.001) and poster presentation (P<0.001) improved the knowledge of the subjects toward HIV/AIDS at pretest compared to post-test. Comparing the two methods, results that there was a significant difference between attitude level in the two groups lecturing (P<0.0001) and poster presentation (P<0.002). The independent t-test showed a significant difference in the mean scores of knowledge (P<0.001) and attitude (P<0.001). Conclusion: This study indicated that health education programs can lead to increase health knowledge and improving attitude regarding AIDS among students. ايدز، دانشجويان، آگاهي، نگرش AIDS, Student, Attitude, Knowledge 7 15 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-124&slc_lang=fa&sid=fa طاهره برزویی 1080031947532846001146 Yes دانشگاه آزاد اسلامي اراك، اراك مهناز جلالوندی 1080031947532846001147 No دانشگاه آزاد اسلامي اراك، اراك

fa عوامل مؤثر بر مراقبت پرستارى مبتنى بر شواهد: يک مطالعه کيفي Factors Influencing Evidence-Based Nursing: A Qualitative Study علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: حرفه پرستارى مى کوشد تا اعمال خود را بر شواهد تحقيقى بنا کند، اما برخى از محققان فاصله تئورى و عمل و فقدان مراقبت مبتنى بر شواهد را از مشکلات پرستارى ايران دانسته اند. با وجود اين, گزارشى درباره عوامل موثر بر مراقبت مبتنى بر شواهد در ايران در دسترس نيست. به همين دليل اين تحقيق با هدف تعيين عوامل موثر بر مراقبت مبتنى بر شواهد در پرستارى انجام شد. روش بررسي: مطالعه کيفى به روش گراندد تئورى بر روى پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاى کاشان بود. جهت جمع آورى داده ها از نمونه گيرى هدفمند، مصاحبه هاى باز نيمه ساختار يافته و مشاهده استفاده شد. جمع آورى داده ها آن قدر ادامه يافت تا اشباع داده ها حاصل گرديد. تجزيه تحليل داده ها به روش تحليل مقايسه اى مداوم صورت گرفت. تحقيق بر روى 21 نفر از رده هاى مختلف پرستارى، شامل پرستاران بالينى، سرپرستاران، مديران و مربيان پرستارى ، شامل 8 زن و 13 مرد با ميانگين سابقه خدمت 9/9 ± 7/4 سال انجام شد. يافته ها: دو طبقه اصلى از داده ها استخراج شد که عبارت بود از "معناى مراقبت مبتنى بر شواهد" و "عوامل مؤثر بر مراقبت مبتنى بر شواهد". مشارکت کنندگان، مراقبت مبتنى بر شواهد را به صورت "مراقبت علمى و برخاسته از دانش پرستارى که بايد بر اساس نياز هر بيمار به عمل آيد" تعريف کردند. با وجود اين, معتقد بودند که اکنون مراقبت به جاى "شواهد برخاسته از دانش پرستارى" بر "دستورات پزشکى و رويه هاى روتين" استوار است. عوامل مؤثر بر عملکرد مبتنى بر شواهد در شش زير شاخه "برخوردارى از دانش و تجربه حرفه اى"، "فرصت"، "عادت"، "اعتماد به نفس پرستار"، "فرآيند آموزش پرستارى" و "شرايط محيط کار" قرار گرفت. نتيجه گيري: اگر چه دانش حرفه اى و خودباورى پرستار و نيز فرآيند آموزش پرستارى بر نحوه ارائه مراقبت پرستارى تأثير مى گذارد، شرايط حاکم بر محيط کار و انتظارات القا شده توسط آن مهم‌ترين عامل مؤثر بر ارائه مراقبت مبتنى بر شواهد هستند. بنابر اين لازم است با فراهم سازى محيط سازمانى مناسب و اصلاح آموزش پرستارى، انتظار انجام مراقبت مبتنى بر شواهد را در سازمان توسعه داد و ضمن تقويت خودباورى پرستاران براى عمل به شواهد برخاسته از دانش حرفه‌اى، فرصت لازم براى مراقبت مبتنى بر شواهد فراهم نمود. Background & Aim: Nursing profession efforts is to establish the practice on evidence-based research . There has been a wide gap between the practice-based nursing and research-based nursing evidence in Iran. However, there is lack of research on the factors influencing evidence-based nursing and its barriers in Iran. This study was conducted to investigate the f actors as facilitators and inhibitors of Evidence Based Nursing ( EBN) . Material & Method: Grounded theory methodology was used for analyzing the participants' experiences and their viewpoints regarding Evidence-Based Nursing and the related factors. Semi-structured interviews and observation were conducted in the hospitals of Kashan University of Medical Sciences to gather the data until data saturation. Constant comparative analysis method was used to analyze the data. Twenty one participants including nurses, head nurses, matrons and nurse educators were interviewed. The mean of the participants' occupation service experience was 4.7 ± -9.9 years. Result: Two main categories emerged from the data; as "the meaning of EBN," and "factors affecting EBN." From the participants' perspective, EBN was defined as "caring the patients based on the nurse's professional knowledge to respond the patients' needs instead of physicians orders." The second category consisted of six subcategories including "possessing professional knowledge and skills," "time availability and opportunity," "become accustomed to," "self-confidence," "the process of nursing education," and "the work environment." Although the nurses professional knowledge, self-confidence and the process of their education influence on the manner of nurses functioning, however, the work environment and its induced expectations were emerged as the most important variables affecting EBN. Conclusion: Although professional knowledge and self-confidence of the nurses with the process of nursing education system influence on nursing care quality; but the work environment and its induced expectations, are the most important factors that influence on evidence-based nursing. Therefore, it is necessary to modify the work environment and the nursing education system to develop an organizational personal expectations for creating an opportunity of caring based on the best research-based professional knowledge. پرستاري, مراقبت مبتني بر شواهد, عوامل مؤثر، پژوهش كيفي Evidence-Based Nursing, Facilitating and Inhibitating Factors, Qualitative research 17 33 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-125&slc_lang=fa&sid=fa محسن اديب حاج باقري 1080031947532846001148 Yes دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي كاشان

fa رفتارهاى ارتقاء دهنده سلامت و عوامل مرتبط در سالمندان Health Promoting Behaviors and its Related Factors in Elderly علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: سالم پير شدن حق همة افراد بشر است و اين امر بر اهميت پديدة سالمندى و پيشگيرى از مشکلات آن مى‌افزايد. لذا پژوهش حاضر با هدف تعيين رفتارهاى ارتقاء دهنده سلامت و عوامل مرتبط در سالمندان انجام شده است. روش بررسي: اين پژوهش يک مطالعه توصيفى، از نوع مقطعى است. جامعة پژوهش سالمندان ساکن غرب شهر تهران بود و تعداد 410 نفر بعنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونه‌گيرى چندمرحله‌اى بود . داده‌ها با استفاده از پرسشنامه و به روش مصاحبه گردآورى شد. يافته ها: نتايج آزمون کاى اسکوئر نشان داد که رفتار «نکشيدن سيگار» با متغيرهاى جنس و وضعيت سلامت فعلي؛ رفتار «مصرف نکردن الکل» با متغيرهاى جنس، سطح تحصيلات و وضعيت سلامت فعلي؛ رفتار «انجام ورزش يا پياده روى » با متغيرهاى جنس، ترکيب خانواده و وضعيت سلامت فعلي؛ رفتار «مصرف غذاى کم نمک» با متغيرهاى جنس، سطح تحصيلات و وضعيت سلامت فعلي؛ رفتار «مصرف غذاى کم چرب» با متغيرهاى جنس، سطح تحصيلات و وضعيت سلامت فعلي؛ رفتار «مصرف شير ، لبنيات و غذاهاى گوشتي» با متغيرهاى سن، جنس و وضعيت سلامت فعلي؛ رفتار «مصرف ميوه و سبزيجات تازه» با متغيرهاى سن، ترکيب خانواده و وضعيت سلامت فعلي؛ رفتار «کنترل وضعيت سلامت» با متغيرهاى سن، ترکيب خانواده و وضعيت سلامت فعلي؛ و رفتار «کنترل فشار خون» با متغيرهاى وضعيت اقتصادى، ترکيب خانواده و وضعيت سلامت فعلى ارتباط معنى‌دارى داشت ( 0 5 /0 > P ) . نتيجه گيري: با توجه به نتايج پژوهش بايد در برنامه‌ريزى‌هايى که جهت آموزش رفتارهاى ارتقاء دهنده سلامت، بهبود خدمات بهداشتى و مشاوره‌اى‌ در سالمندان انجام مى‌گيرد، اهميت ويژه‌اى به اين عوامل داده شود. Background & Aim: Long life expectancy and living healthy in the stage of elderly is a human right, thus health promoting behaviours for prevention of complications are important. The purpose of this study was to determine health promoting behaviors and its related factors in elderly people. Material & Method: This was a descriptive and cross-sectional study. Through multi-stage sampling method, 410 participants who were 60 years old and more, selected to contribute in the study . A questionaire was used to collect data by interview. Resulth: The results showed that 'smoking cessation' behaviour had significant relationships (P<0.05) with gender and current health status. Also smoking abstinence' behaviour had statistical significant correlation with gender, education and current health status. Moreover, 'exercise (walking) behaviour had significant correlation with gender, family structure and current health status; 'low-salt diet' and 'low fat diet' had significant correlation with gender, education and current health status. In addition 'milk consumption, had significant relationship with age, familystructure, current health status; 'health check up', 'Blood Pressure check up' and economic status (P<0.05). Conclusion: According to the study findings, it is concluded that different factors could correlate with health promoting behaviors in elderly people. Therefore, planning for health promotion based on the correlated factors, social contribution, improving medical and health services and connseling services in elderly population is important to be considered. سالمندان، رفتارهاي ارتقاء دهنده سلامت، عوامل مرتبط Elderly, Health promotion behaviours, Related Factors 35 48 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-126&slc_lang=fa&sid=fa عقیل حبیبی سولا 1080031947532846001149 Yes دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي اردبيل صغري نیكپور 1080031947532846001150 No دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران مهناز سیدالشهدایی 1080031947532846001151 No دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران حمید حقانی 1080031947532846001152 No دانشكده مديريت و اطلاع رساني پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران

fa مقايسه اضطراب حاملگى در زنان نخست حامله و زنان باردار با سابقه مرگ جنين يا نوزاد Comparison of Maternal Anxiety between Primigravid Women and Pregnant Women with the History of Previous Fetal or Neonatal Death علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: اگر چه حاملگى يک واقعه طبيعى در زندگى زنان محسوب شده، ليکن مستلزم يک رشته سازگارى‌هاى فيزيولوژيکى و انطباق‌هاى روانشناختى است و در اين راستا سابقه مرگ جنين يا نوزاد مى تواند بر تطابق موفق با حاملگى جديد تأثير گذاشته و يا با افزايش اضطراب در طى حاملگى فعلى عوارض جبران ناپذيرى را به وجود آورد. از اين رو مطالعه‌اى با هدف تعيين اضطراب در زنان باردار با سابقه مرگ جنين يا نوزاد و مقايسه آن با زنان نخست حامله انجام شده است. روش بررسي: اين مطالعه از نوع مقايسه اى مى باشد. جامعه پژوهش شامل دو گروه زنان نخست حامله و زنان باردار با سابقه مرگ جنين يا نوزاد بوده که با استفاده از نمونه گيرى چند مرحله‏اى، تعداد 120 زن باردار ايرانى، با سواد، در سنين بين 40-20 سال، ساکن شهر مشهد که در سه ماهه سوم باردارى خواسته بودند انتخاب شدند. 40 نفر از نمونه ها با سابقه مرگ جنين يا نوزاد و فاقد فرزند زنده بودند، 80 نفر ديگر نخست حامله بودند. جهت کنترل عوامل مداخله گر کليه نمونه‌ها از افرادى که فاقد بيمارى جسمى از قبيل ديابت، فشارخون … ، فاقد سابقه اختلافات شديد خانوادگى، اعتياد به مواد مخدر، نازايى، بحران روحى از قبيل جدايى، مرگ بستگان و يا وجود ناهنجارى مادرزادى در اعضاى درجه يک فاميل بودند، انتخاب گشتند. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش، فرم اطلاعات فردى و پرسشنامه اضطراب حاملگى ( POQ ) بود. به عبارات سنجش اضطراب نمره داده شد و ميانگين نمره اضطراب دو گروه براى تمام عبارات POQ محاسبه و مقايسه گرديد. يافته ها: نتايج آزمون تى نشان داد که تفاوت ميانگين نمره اضطراب دو گروه در برخى عبارات معنى دار بوده است . همچنين ميانگين اضطراب در زنان باردار با سابقه مرگ جنين يا نوزاد به طور معنى دارى بيشتر از زنان نخست حامله بود (000/0 P= ). نتيجه گيري: با توجه به نتيجه پژوهش و افزايش اضطراب در زنان باردار با سابقه مرگ جنين يا نوزاد، تدوين برنامه‌هاى آموزشى، حمايتى و انجام مشاوره هاى روانشناختى براى اين گروه آسيب ‏پذير، ضرورى به نظر مى رسد. لذا پژوهشگران پيشنهاد مى‌کنند مطالعه اى طولى در طى باردارى، همچنين در دوره بعد از زايمان صورت گيرد. Background & Aim: Pregnancy is a significant event for pregnant women who need to adapt physiologically and psychologically, though it is a normal phase of a woman’s life. In addition, previous history of fetal or neonatal death can have a negative effect on the adaptation, and this experience can also increase maternal anxiety during pregnancy that may produce adverse effects. The aim of this study was to assess and compare maternal anxiety in primgravid women and pregnant women with the history of previous fetal or neonatal death. Material and Methods : A descriptive comparative design with multistage sampling method (sequential) was used. One hundred and twenty Iranian, literate pregnant women, who were in their 3 rd trimester of current pregnancy with (20 – 40 years old age) were selected. Forty subjects had previous history of fetal or neonatal death (without any live child) and 80 of them were primigravid. The data collection tool, had two main parts: personal characteristics, and pregnancy outcomes questionnaire (POQ, Theut et al 1988). Results : In this study, t-test showed, there was a significant difference between the two groups regarding maternal anxiety during pregnancy (P=0.001). The mean score of maternal anxiety in the pregnant women with previous fetal or neonatal death was more than primigravid women (P<0.001). Conclusion : Accordin to the study findings and due to the increase of anxiety level in the pregnant women with previous history of fetal or neonatal death, it seems that it would be necessary to plan supportive, educational and counseling programs for this high risk group of women. It is suggested that further studies should be conducted during trimesters of pregnancy and postpartum period in clients. اضطراب، مرگ جنين، مرگ نوزاد، حاملگي Pregnancy, Anxiety, Fetal death, Neonatal death 49 55 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-127&slc_lang=fa&sid=fa مینا احدی 1080031947532846001153 Yes دانشگاه علوم پزشکي مشهد سیمین تعاونی 1080031947532846001154 No دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران طاهره گنجی 1080031947532846001155 No دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران فاطمه حسینی 1080031947532846001156 No دانشكده مديريت و اطلاع رساني پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران

fa بررسى صحت و دقت دماى تمپانيک در بازتاب دماى مرکزى بدن Accuracy and Precision of Tympanic Temperature in the Reflection of Core Temperature علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: دماى بدن از مناطقى مانند شريان ريوى، رکتال، دهان، زيربغل و اخيراً از طريق پردۀ تمپان (مجراى گوش) قابل کنترل است. روش تمپانيک با اين‌که يک روش آسان، غيرتهاجمى و سريع مى باشد اما صحت و دقت اين روش مورد سئوال است. هدف اين مطالعه تعيين صحت دماى تمپانيک در مقايسه با دماى رکتال و همچنين دقت آن در اندازه گيرى متوالى (دوبار) بود. روش بررسي: مطالعه از نوع توصيفي- مقايسه اى بود. جامعه پژوهش، بيماران 85-16 ساله بسترى در بيمارستان حضرت رسول اکرم(ص) بودند که تعداد 336 نفر به روش متوالى انتخاب شدند. براى اندازه گيرى دماى تمپانيک از دماسنج ترمواسکن براون مدل 6020 و براى اندازه گيرى دماى رکتال از دماسنج ديجيتالى مدل 9380226 M استفاده شد. يافته ها: تست تى زوج نشان داد، اختلاف ميانگين دماى تمپانيک راست و چپ با ميانگين دماى رکتال از نظرآمارى معنى دار است (0001/0 P< ). اختلاف ميانگين دماى تمپانيک راست در اندازه گيرى بار اول با ميانگين اندازه گيرى بار دوم (172/0 P= )، اختلاف ميانگين دماى تمپانيک چپ در اندازه گيرى اول با اندازه گيرى دوم (100/0 P= ) و همچنين اختلاف ميانگين دماى تمپانيک راست با ميانگين دماى تمپانيک چپ (500/0 P= ) معنى دار نبودند. آناليز "بْلند و آلتمنْ" نشان‌داد، به طور متوسط دماى رکتال ºC 23/0 بيش از دماى تمپانيک بوده است. اختلاف بسيار کمى بين ميانگين دوبار اندازه گيرى متوالى دماى تمپانيک راست ( ºC 0 2/0 ) و چپ ( ºC 0 2/0 ) وجود داشت. همبستگى بالا و معنى دارى بين دماى رکتال با دماى تمپانيک راست (78/0 r= ، 0001/0 P< ) و همچنين با دماى تمپانيک چپ (84/0 r= ، 0001/0 P< ) وجود داشت. نتيجه گيري: على رغم وجود همبستگى بالا بين دماى رکتال با دماى تمپانيک، اختلاف اين دو از لحاظ آمارى و بالينى معنى‌دار بود، همچنين حساسيت کنترل به روش تمپانيک در غربالگرى بيماران تب دار در مقايسه با دماى رکتال پايين و غير قابل قبول بود. بنابراين يافته ها حاکى از آن بود که دماى تمپانيک نمى تواند دماى رکتال را با توافق بالا منعکس کند. البته به علت دقت قابل قبول و خطاى پايين، مى توان از روش تمپانيک براى اندازه گيرى دماى بدن بيماران نه به عنوان جايگزين براى روش رکتال استفاده نمود. Background & Aim: Monitoring of patients' temperature is an important nursing clinical procedure. Body temperature is usually taken at different sites including pulmonary artery, rectal, oral, and axillary areas. Currently, infrared tympanic temperature measurement method is increasingly used as a convenient, noninvasive and rapid method. However, accuracy and precision of this method has been questioned. The aims of this study were (a) to determine accuracy and comparing tympanic temperature with rectal temperature as a gold standard and (b) to determire Precision (Repeatability) of tympanic temperature with single measurement. Material & Method: This was a descriptive-comparative study with the sample size of 336 subjects, executively selected from the patients who admitted to Rasool Akram Hospital in Tehran. The patients were 16-85 years old. The tympanic temperatures were measured using the Braun ThermoScan type 6020 and the rectal temperatures were measured using the type M9380226 that both thermometers had 0.1 ºC internal error. The tympanic temperatures were measured twice per side with 1 minute of cooling off in each subject. Result: Paired t-test showed that there was statistical difference between right and left tympanic temperature with rectal temperature (P<0.0001), however, no differences between the second measurement of right tympanic temperature (P=0.172), twine measurements of left tympanic temperature (P=0.100) and also between right and left tympanic temperatures (P=0.500) were found. The Bland-Altman analysis showed that the mean rectal temperatures were 0.23ºC more than the mean of tympanic temperatures, with ranges of agreement between 0.98ºC to 0.51ºC for right tympanic temperatures and the limits of agreement between -0.88ºC to 0.41ºC for left tympanic temperatures. Rectal temperatures showed that there was good correlation between right and left tympanic temperatures (r=0.78, P<0.0001 and r= 0.84, P<0.0001) respectively. Conclusion: Despite high correlation between the variables (rectal and tympanic temperature), there were clinically and statstically significant differences between them. Also the sensitivity of tympanic temperature was unacceptably low with the number of patients with fever. Therefore, it is concluded that tympanic temperature can’t exactly reflect rectal temperature. Due to acceptable precision and ignorable bias, the tympanic method for temperature measurement can be used, though it is not perfect alternative for rectal route.   دماي تمپانيك، دماي رکتال، دماي مركزي بدن Tympanic temperature, Rectal temperature, Core’s body temperature 57 65 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-128&slc_lang=fa&sid=fa محمود شمشیری 1080031947532846001142 Yes گروه پرستاري، دانشگاه علوم پزشكي اردبيل دریاندخت مسرور 1080031947532846001143 No دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران افتخارالسادات حاج كاظمی 1080031947532846001144 No دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران حمید حقانی 1080031947532846001145 No دانشكده مديريت و اطلاع رساني دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران

fa ارتباط بين متغيرهاى فردى و فيزيولوژيک قبل از عمل با زمان خارج ساختن لوله تراشه بعد از عمل جراحى باى پس عروق کرونر Correlation between Preoperative Demographic and Physiologic Variables and Extubation time after Coronary Artery Bypass Graft (CABG) علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: متداول ترين روش جراحى باى پس عروق کرونر CABG (Coronary Artery Bypass Graft) است. از جمله اقدامات لازم بعد از اين عمل جدا کردن بيمار از ونتيلاتور و خارج ساختن لوله تراشه است .شناخت متغيرهاى مرتبط بر زمان خارج ساختن لوله تراشه علاوه بر پيش بينى اين زمان نقش مؤثرى در کنترل عوامل و ارتقاى کيفيت مراقبت را به دنبال خواهد داشت. هدف اين مطالعه تعيين رابطه بين متغيرهاى فردى و فيزيولوژيک قبل از عمل با زمان خارج ساختن لوله تراشه بعد از عمل جراحى باى پس عروق کرونر بود. روش بررسي: اين مطالعه توصيفى بوده و جامعه پژوهش را کليه بيمارانى که تحت عمل جراحى باى پس عروق کرونر قرار گرفتند تشکيل داد. در اين پژوهش جامعه و نمونه پژوهش يکسان بود و تمام 150 بيمار که شرايط ورود به مطالعه را داشتند مورد بررسى قرار گرفتند. روش نمونه گيرى به صورت سرشمارى بود. داده هاى لازم از پرونده ها استخراج و در صورت تکميل نبودن پرونده تا قبل از ترخيص نقايص اطلاعات پرونده رفع مى گرديد. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از آمار توصيفى، ميانگين، انحراف معيار، توزيع فراوانى، و آزمون‌هاى مان وايتنى يو، مجذور کا و فيشر استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد 6/72‌درصد بيماران مذکر و بقيه مونث بودند. ميانگين و انحراف معيار سن 93/9 ± 16/56 سال بود. 7/76‌درصد بيماران در سه رگ گرفتارى داشتند. بر اساس نتايج حاصل ازآزمون مجذور کاى، اکستوباسيون کمتر يا مساوى 12 ساعت در کسانى که سن کمترى داشتند (50 < ) سال به طور معنى دارى بيشتر بود (01/0 (P< . همچنين نتيجه آزمون من ويتنى وجود رابطه بين اکستوباسيون و سابقه استفاده از بالن پمپ را تأييد کرد (05/0 نتيجه گيري: با توجه به نتايج حاصله مى توان چنين اظهار داشت که بيماران مسن و کسانى که از بالن پمپ استفاده کرده اند نسبت به ساير بيماران نيازمند توجه بيشترى هستند. خارج ساختن هر چه سريع تر لوله تراشه تسهيل در انتقال سريع بيمار به بخش و ترخيص از بيمارستان، کاهش هزينه ها را به همراه دارد. Background & Aim: Heart disease is one of the most common disorders in the worldwide and Coronary Artery ByPass Graft (CABG) is importand surgical procedure in the patients. In this regard, one of the intervention is, extubation process in the patients. To recognize the related variables on duration of extubation and the expected time of quality nursing care, the aim of this study was to determine correlation of the variable and predicting extubation time to improve quality of nursing care. In other words, this study was conducted to determine any relationship between preoperative factors such as demographic and physiologic variables with extubation time after CABG. Material & Method: This study was a descriptive design; with census sampling method. The sample size was 150 patients who were undertaken CABG surgery. For data gathering, patients records were used and in some cases, when it was necessary to collect more information, the data were gathered from patients' discharge plan. Result : The results showed that 72.6% of the subjects were males and the remaining were females. Mean and standard deviation of age were 56.6 ( ± 9.93) years. Most of the subjects (76.7%) had stenosis in three vessels. With regard to the different study variables, the mean of extubation time was less than or equal 12 hours, in younger patients (<50 years) compared to the other age groups (P<0.01). Also Mann whitney U test showed that extubation time in balloon pump users were more than others (P<0.05) and the extubation time was longer than the other groups. Conclusion: Findings of this study, indicate that older age groups with using balloon pump need more attention in extubation, and early extubation can lead to early discharge and may decrease hospitalzation costs. باي پس عروق كرونر، زمان خارج ساختن لوله تراشه، متغير هاي فردي قبل از عمل Coronary Artery Bypass Graft (CABG), Extubation Time, Preoperative Variable 67 77 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-129&slc_lang=fa&sid=fa سكینه سبزواری 1080031947532846001157 Yes دانشكده پرستاري و مامايي رازي، دانشگاه علوم پزشكي كرمان سكینه محمد علیزاده 1080031947532846001158 No دانشكده پرستاري و مامايي رازي، دانشگاه علوم پزشكي كرمان محمود خدارحمی 1080031947532846001159 No دانشگاه علوم پزشكي كرمان

fa ارتباط اضطراب دوران باردارى با بروز پره اکلامپسى در زنان نخست حامله Correlation between Maternal Anxiety During Pregnancy and Incidence of Preeclampsia in Primigravid Women علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: اختلالات فشارخون همچنان از مهم‌ترين مسائل حل نشده مامايى محسوب مى شود. به نظر مى رسد که عوامل خطر ساز پره اکلامپسى به‌خوبى مشخص نشده است. اما اخيراً جنبه هاى روانى از جمله اضطراب و تنش که باعث فعاليت بيش از حد سمپاتيک در اثر تحريک سيستم عصبى اتونوميک مى‌شود به عنوان عامل خطر مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف تعيين ارتباط اضطراب دوران باردارى با بروز اکلامپسى در زنان نخست حامله انجام گرفت. روش بررسي: اين پژوهش يک مطالعه کوهورت آينده نگر بود. متغييرهاى اين پژوهش اضطراب (متغيير مستقل) و پره اکلامپسى (متغيير وابسته) بود. جامعه پژوهش را کليه زنان نخست حامله تشکيل دادند. نمونه هاى مورد پژوهش را کليه زنان نخست حامله با حاملگى بيست هفته وکمتر و با سواد که از سلامت جسمى و روانى برخوردار بوده، تشکيل دادند. حجم نمونه 750 نفر تعيين گرديد. نمونه گيرى به صورت تصادفى و مستمر انجام گرفت. نمونه ها به دو گروه اضطراب خفيف و اضطراب متوسط و شديد تقسيم شدند. ابزار گردآورى داده ها پرسشنامه اضطراب اسپيل برگر بود. يافته ها: نتايج نشان داد که 2/63‌ درصد نمونه ها اضطراب آشکار متوسط، 4/63‌درصد اضطراب پنهان متوسط داشتند. يافته ها نشان داد که با افزايش شدت اضطراب پنهان بروز پره اکلامپسى افزايش پيدا مى کند و آزمون کاى اسکوئر اختلاف معنى‌دارى را بين شدت اضطراب پنهان و بروز پره اکلامپسى نشان داد (006/0 P= ). با افزايش شدت اضطراب آشکار، بروزپره اکلامپسى افزايش پيدا مى کند و آزمون کاى اسکوئر اختلاف معنى دارى را بين شدت اضطراب آشکار و بروز پره اکلامپسى نشان داد (005/0 P= ). براساس نتايج، خطر بروز پره اکلامپسى در افرادى که اضطراب آشکار شديد دارند 43/5 برابر بيشتر از افرادى بود که اضطراب آشکار خفيف داشته (43/5 RR= ) و خطر بروز پره اکلامپسى در افرادى که اضطراب پنهان شديد دارند 71/5 برابر بيشتر از افرادى بود که (71/5 RR= ) اضطراب پنهان خفيف دارند . نتيجه گيري: با توجه به نتايج توجه ماما و کارکنان بهداشتى نسبت به ابعاد روانشناختى مادر در دوره پره ناتال يک ضرورت مهم بهداشتى مى باشد. Background & Aim: Hypertensive disorders have been the most important issues in obstetrics. It seems that the risk factors of preeclampsia are not recognized well. However, depression and maternal anxiety could be the mental aspects of the risk factors in preeclamsia in recent times. The present study conducted to determine the association between maternal anxiety and occurance of preeclampsia, in primigravid women, admitting in clinics of Tabriz University of Medical Sciences. Material & Methoed: A prospective cohort study was used. Speilberger State Trait Anxiety Inventory was used as a data gathering tool, for 750 literate, primigravid women without any history of mental or physical illnesses. All participants were selected through consecutive sampling method. Results: The study findings showed that, the majority of sample group suffered from moderate State anxiety (63.2%) and moderate Trait anxiety (63.4%) respectively. Besides, increasing the severity of both State and Trait anxieties were correlated with higher incidence rate of preeclampsia. Also, statistically significant differences were found between the severity of Trait and State anxieties and Preeclampsia (P<0.006 and P<0.005), respectively. Results of this study also showed that, there was significant relationship between incidence of risk of preeclampsia and the severity of anxiety, in women with sever State anxiety (P>0.005). The risk ratio of preeclampsia in women with sever state anxiety was more than of women with mild State anxiety (RR=5.43). In addition, the risk ratio of preeclampsia in women with sever Trait anxiety, (RR=5.71) was more than of women with mild Trait anxiety. Conclusion: According to the study results, midwives and health care workers' attention to psychological health of pregnant women during prenatal period is one of the most important matter that should be emphasized. اضطراب، پره اكلامپسي، حاملگي، استرس Anxiety, Pre-eclampsia, Pregnancy, Stress 79 88 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-130&slc_lang=fa&sid=fa معصومه عليپور ديزجي 1080031947532846001160 Yes تامین اجتماعی تبریز زهره فیضی 1080031947532846001161 No دانشكده پرستاري و مامائي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران نعیمه سید فاطمی 1080031947532846001162 No دانشكده پرستاري و مامائي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران فاطمه حسینی 1080031947532846001163 No دانشكده مديريت و اطلاع رساني پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران

fa آسودگى بيماران بستري: مفهومى که به فراموشى سپرده مى شود Comfort of Hospitalized Patients: A Missed Concept علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research زمينه و هدف: همواره در طول تاريخ از آسودگى به عنوان پيامد مطلوب مراقبت از بيمار ياد شده است با وجود اين مفهوم آسودگى کمتر از ديدگاه بيماران مورد بررسى قرار گرفته است. هدف مطالعه ارائه تجارب و ديدگاه‌هاى بيماران از آسودگى در دوران بسترى در بخش هاى داخلى جراحى مى باشد. روش بررسي: اين مطالعه کيفى با استفاده از روش نظريه پايه انجام شد. از مصاحبه هاى نيمه ساختار با 31 بيمار و 11 همراه و همچنين مشاهدات متمرکز و نيمه متمرکز براى جمع آورى داده ها استفاده شد. براى تحليل داده ها از روش مقايسه مداوم استفاده گرديد. يافته ها: تجربيات ناآسودگى در يافته ها بحدى بارز است که يکى از عمده ترين مفاهيم را شکل داده است. خوديارى و تشکيل شبکه مراقبتى غيررسمى، راهبردهاى بيماران بسترى براى مديريت ناآسودگى ها بوده است. نتيجه گيري: نتايج گوياى آن است که بسترى بودن در بيمارستان همواره معادل رفع مؤثر نيازهاى مراقبتى و درمانى نيست. بيماران در ارتباط با سياست ها و قوانين و مقرارت بيمارستانى و اولويت هاى سازمانى تنش هاى زيادى را تجربه مى‌کنند. نقش فعال بيماران در اداره ناآسودگى در اين مطالعه بيش از آنچه که قبلاً تصور مى شده نشان داده شده است. نقش مراقبين غير حرفه اى در بيمارستان ها بسيار پررنگ است و نبود آن‌ها آسيب جدى به کيفيت مراقبت دريافتى وارد مى‌کند.   Background & Aim: Historically, comfort has been an optimal outcome in caring of hospital patients though, the concept of comfort from patients' perspective is rarely assessed. The aim of this study was to explore hospitalized Medical-Surgical patients’ experiences and perceptions regarding of comfort and discomfort. Material & Method: A qualitative approach using grounded theory was adopted in this study. The data collected by semi-structured interviews and participants’ observation, from a purposive sample of 31 medical-surgical patients, with 11 patients' accompanied relatives who were subjected to questions and constant comparative analysis. This study was conducted in five large teaching and semi-private hospitals in Iran. Result: Date analysis covered a number of themes obviously included discomfort. In fact, experiencing discomfort was so persistent in the data, that it formed several categories including “physical, psychosocial and environmental discomfort”. Self help and organizing of informal caring web, and seeking help from others, were the participants’ main strategies to deal with discomfort. Conclusion: The finding indicated that hospitalization of patients is not always necessarily equivalent to effective deal with caring and therapeutic needs. Patients experience a lot of distress related to hospital's policies, regulations and priorities. Patients can have active role for discomfort management. In addition, it is highlited the roles of patients' relative and care-givers in hospitals. Therefore, without cooperation of care-givers (patients' relatives), the quality of nursing care could be disturbed seriously. آسودگي، نظريه پايه، بيماران بستري، بخش هاي داخلي جراحي Comfort, grounded theory, Hospitalized patients 89 101 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-131&slc_lang=fa&sid=fa لیلا جویباری 1080031947532846001164 Yes دانشگاه علوم پزشکي گلستان سیده فاطمه حقدوست اسكوئی 1080031947532846001165 No دانشكده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران فضل الله احمدی 1080031947532846001166 No دانشگاه تربيت مدرس