IUMS

fa تفکر انتقادى در آموزش پرستاري علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research تفكر انتقادي، از نظر ريچارد پائول عبارت است از: نوعی تفكر هدفمند منحصر بفردي كه متفكر به طور منظم و به طور عادتي، معيار و استانداردهايي مدبرانه را براي فكر كردن برقرار نموده، مسئوليت ساختار تفكر را مي پذيرد و آن را بر اساس استانداردها هدايت مي كند و تاثير و كارايي تفكر را بر اساس هدف، معيار و استانداردها ارزيابي مي كند. تفكر انتقادي يك فعاليت مثبت است و در واقع ارزيابي انتقادي از وضعيت و شرايط، فرآيندی ضروري و مثبت براي رشد و تكامل در داخل هر جامعه و سازمان مي باشد. تفكر انتقادي تنها به يادگيري در آموزش عالي مربوط نمي شود، بلكه همة فعاليت هاي زندگي شامل روابط بين فردي و كار را نيز در بر مي گيرد. اين نوع تفكر، به عنوان جنبة مهمي از عملكرد حرفه اي در پرستاري، مامايي و بهداشت مورد توجه قرار گرفته و به ويژه در عرصه های بالينی براي پرستاري امري حياتي به شمار مي آيد. هم چنان كه پرستاري از حالت شغل به سمت حرفه پيشرفت داشته است، نياز به مهارت هاي شناختي و ارتباطي، پرستاران را از وظيفه محوري به سمت مهارت محوري مبتني بر دانش پيشرفته، سوق داده است. هم گام با تكامل تدريجي چشم انداز پرستاري در بالين، پرستاران به استقلال بيشتري دست يافته و تقاضايي رو به رشد براي توسعه توانايي هاي تفكر انتقادي جهت حل مشكلات و تصميم گيري يافته اند. يكي از نقش هاي مهم پرستاري تصميم گيري در مورد مراقبت از مددجو مي باشد. در پاسخ به نياز تصميم گيري مستقل در بالين، آموزش پرستاري تأكيد زيادي بر تفكر انتقادي دارد. لذا آموزش دهندگان پرستاري بايد قادر به تسهيل، توسعه و ايجاد آن در دانشجويان باشند. با توجه به نتايج مطالعات انجام شده، توصيه اين است كه در آموزش پرستاري، تفكر انتقادي در دانشجويان پرورش داده شود تا بتوانند در ارائه خدمات بالينی ماهرتر عمل کرده، بهتر تصميم بگيرند و مستقل تر باشند. According to Richard Paul, critical thinking (C.T.) is a unique kind of purposeful thinking, in which the thinker systematically, and habitually imposes criteria and intellectual standards upon the thinking, taking change of the construction of thinking, guiding the construction of the thinking according to the standards, and assessing the effectiveness of thinking according to the purpose, the criteria, and the standards. Critical thinking is very different from criticism; it is basically a positive activity, and in fact critical appraisal of situations is a positive and necessary process for growth and development within a society or an organization. Critical thinking is not confined solely to learning in higher education, but useful in all adult activities, including the interpersonal relationships and working activities. It is also considered an important aspect of professional practice in health, midwifery and nursing, especially in clinical nursing. Considering that nursing has changed its orientation from a job towards a profession, nurses, consequently, are diverted from task orientation to skill orientation, which requires certain cognitive and communication skills. Along with the expansion of the scope of nursing there is an ever-growing demand for the development of critical thinking skills in problem solving and decision making. In response to the need for independent decision making in the clinical setting, nursing education has placed great emphasis on C.T. Therefore, nurse trainers must equip their students with such essential skills. Brookfield offers a ten-point checklist for teaching C.T.: 1) Affirm critical thinkers’ self-worth 2) listen attentively to critical thinker 3) Show that you support critical thinkers' efforts 4) Reflect and mirror critical thinkers’ ideas and actions. 5) Motivate people to think critically 6) Regularly evaluate progress 7) Help critical thinkers to create networks 8) Be a critical teacher 9) Make people aware of how they learn critical thinking and, 10) Model critical thinking . According to Martin study (2002), “The Theory of Critical Thinking in Nursing” it is shown that C.T, and decision-making abilities increase along with the level of clinical expertise. Thus, the development of C.T. skills is recommend in nursing education. ,تفکر انتقادي,آموزش ,پرستاري 7 16 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-9&slc_lang=fa&sid=fa مرضيه حسن پور hasanpour@nm.mui.ac.ir 108003194753284600578 Yes خيابان وليعصر- بالاتر از ميدان ونك - خيابان رشيد ياسمي دكتر سيده فاطمه اسكويي nmsi@iums.ac.ir 108003194753284600579 No خيابان وليعصر- بالاتر از ميدان ونك - خيابان رشيد ياسمي دكتر مهوش صلصالي 108003194753284600580 No

fa تاثير پرفشاری خون در حاملگی بر وزن هنگام تولد نوزاد علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research يکی از عوامل موثر بر وزن هنگام تولد نوزاد، پرفشاری خون مادر در دوران بارداری است و آگاهی از وزن اين نوزادان در هفته های آخر بارداری، کادر بهداشتی و درمانی را در جهت پيشگيری، تصميم گيری و ارائه خدمات بيشتر و مفيدتر ياری می دهد . لذا اين پژوهش با هدف تعيين و مقايسه وزن هنگام تولد نوزاد در زنان مبتلا و غير مبتلا به پرفشاری خون حاملگی به تفکيک سن حاملگی انجام شده است. پژوهش حاضر از نوع مقايسه ای گذشته نگر بود ه است که طی سال های 1377 تا 1382 با روش سرشماری 250 مورد در گروه مبتلا و 458 مورد با نمونه گيری مستمر در گروه غير مبتلا قرار گرفتند. محيط اين پژوهش را بخش مدارک پزشکی بيمارستان های اردبيل تشکيل داده است. براساس نتايج، بين ابتلا به پرفشاری خون و وزن کم هنگام تولد نوزاد در هفته های 36 و 37 اختلاف آماری معنی داری وجود داشت (015/0= P ) و (019/0= P ). که اين اختلاف در هفته های مختلف بر حسب تعداد حاملگی متفاوت بود. به طوری که در گروه زنان نخست زاي مبتلا و غيرمبتلا به پرفشاری خون در هفته هاي 36 (008/0=‍‍ P ) و 38 (022/0=P=0/033 ) 39 ،(P ) و 41 (046/0= ‍‍ P ) و در زنان چندزاي كمتر از 5 حاملگي اين اختلاف در هفته 39(49/0 = p ) معني دار بوده است. اما در زنان با حاملگی پنجم و بيشتر اختلاف آماری معنی داری وجود نداشت. يافته های حاصل از مطالعه نشان داد که وزن هنگام تولد نوزادان مادران مبتلا به پرفشاری خون پايين تر از نوزادان مادران غير مبتلا بوده است و مقدار اين اختلاف در هفته های آخر بارداری متفاوت بوده است. لذا پيشنهاد می شود تيم بهداشتی و درمانی با توجه به هفته های بارداری خدمات مناسب به زنان باردار ارائه دهند. Pregnancy induced hypertension has impacts on birth weight in different gestational ages, and deciding on preventive modalities is mainly based on comprehension of birth weight in different gestational ages. To approach this objective we performed a comparative retrospective study and compared the birth weight of neonates of mothers with and without pregnancy induced hypertension in different gestational ages with the participation of 250 hypertensive and 458 nonhypertensive mothers. Finding revealed significant differences between hypertension in pregnancy and birth weight in 36th and 37th weeks of gestation (P=0.15) and (P=0.019) respectively. The differences varied according the number of pregnancies, for instance, meanwhile, for nulliparas in 36th, 38th, 39th and 41st weeks, it was respectively, (P=0.008), (P=0.022), (0.033) and (P=0.49), in multiparas, with less that 5 pregnancies in 39th week the P value was (0.49), but in women with 5 and/or more pregnancies there was not any significant differences. According to the findings pregnancy-induced hypertension will results in fetal low weight in different weeks of gestation. So, the researchers recommend useful services to be provided in different weeks of pregnancy. ,پرفشاری خون در بارداری,پره اکلامپسی,اکلامپسی,وزن هنگام تولد,سن حاملگی 17 25 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-10&slc_lang=fa&sid=fa ميترا مددزاده fina1350@yahoo.com 108003194753284600638 Yes زهره فيضي 108003194753284600639 No افتخارالسادات حاجي كاظمي 108003194753284600640 No حميد حقاني 108003194753284600641 No

fa بررسى ارتباط استعمال قليان با تراکم استخوان زنان يائسة علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research پوكي استخوان يكي از پيامدهاي مهم دوران يائسگي است كه موجب نگراني و عوارض مختلف، در زنان مي گردد. بنابراين توجه به عوامل تسريع کنندة روند ايجاد پوكي استخوان از اهميت به سزايي برخوردار است. يکی از اين عوامل، استعمال سيگار می باشد. استعمال قليان شکل گيری از مصرف دخانيات می باشد، بدين جهت پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه بين استعمال قليان با تراكم استخوان گردن ران و مهره هاي كمري در زنان يائسه مراجعه كننده به مركز سنجش تراكم استخوان بيمارستان نمازي شهر شيراز انجام شده است. اين پژوهش به روش”هم گروهي گذشته نگر“ انجام شده است و دارای يک جامعه می باشد و شامل کليه زنان يائسه 40 سال به بالای مراجعه کننده به مرکز سنجش تراکم استخوان بيمارستان نمازی شيراز که حداقل 1 سال از آخرين قاعدگی آنها گذشته بود. . اين جامعه به 2 گروه قليانی و غير قليانی تقسيم شد. با محاسبات آماري حجم نمونه مورد لزوم در گروه قلياني60 نفر و در گروه غير قلياني120 نفر تعيين گرديد . نمونه گيری به روش دردسترس انجام گرفت و محيط پژوهش مرکز سنجش تراکم استخوان بيمارستان نمازی شهر شيراز بود. برگه مصاحبه و برگ ثبت موارد به عنوان ابزار جمع آوری داده ها مورد استفاده قرار گرفتند. برگ مصاحبه شامل 15 سوال بود غير از 1 سوال بقيه سوال ها از نوع بسته بودند، برگ ثبت موارد نيز دارای 3 سوال باز بود. ابتدا پژوهشگر، فهرست و شماره تلفن زنان بالاتر از 40 سال مراجعه كننده به مركز سنجش تراكم استخوان بيمارستان نمازي را، كه تراكم استخوان آن ها از قبل تعيين شده بود، از مرکز ياد شده، دريافت و با اين افراد تماس تلفني برقرار کرد. اطلاعات مورد لزوم از طريق مصاحبة تلفني از افراد واجد شرايط جمع آوري و در برگ مصاحبه، ثبت گرديد. سپس نتايج سنجش تراكم استخوان افراد مصاحبه شده، از مركز ياد شده دريافت و در برگه ثبت موارد درج گرديد. طبق نتايج ، شاخص T تراكم استخوان گردن ران در زنان قلياني، به طور معني داري كمتر از تراكم استخوان گردن ران، در زنان غير قلياني بود (988/1 - = t ، 048/0= P ). انجام آناليز كوواريانس براي حذف اثر متغيرهاي مخدوشگر بيانگر آن بود كه دو متغير تعداد بارداري و تحصيلات نقش مهم تري در اختلاف مشاهده شده بين دو گروه قلياني و غير قلياني ايفا کرده اند، به طوري كه رابطه بين تعداد بارداري و تراكم استخوان گردن ران، رابطه‌اي معكوس و رابطه بين سطح تحصيلات و تراكم استخوان گردن ران، رابطه‌اي مستقيم بود (03/0= P و 000/0= P ). در خصوص تراكم استخوان مهره هاي كمري، نيز يافته هاي به دست آمده نمايانگر وجود اختلاف معني دار بين دو گروه مورد پژوهش بود؛ به نحوي كه استعمال كنندگان قليان از ميانگين امتياز T كمتري نسبت به زناني كه قليان استعمال نمي كردند، برخوردار بودند (045/0 = p و 016/2 - = t ) . طبق نتايج آزمون آناليز كوواريانس پس از كنترل اثر متغير مخدوشگر تحصيلات، مشخص گرديد كه اختلاف مشاهده شده، مربوط به متغير استعمال قليان بوده است (045/0= P ). در بررسي داده هاي مربوط به تراکم استخوان گردن ران، متغيرهای مخدوشگر سطح تحصيلات و تعداد بارداری ، رابطه شديدتري را با تراكم استخوان در گردن ران نشان دادند كه اين مطلب مي تواند در افراد تحصيل کرده از رعايت مراقبت هاي بهداشتي به دليل آگاهي بيشتر نشأت گرفته باشد. با توجه به وجود رابطة معني دار آماري بين استعمال قليان و تراكم استخوان مهره هاي كمري، استعمال قليان مي تواند به عنوان يكي از عوامل خطر كاهش تراكم استخوان در زنان يائسه تلقي شود. بنابراين در مواجهه با اين افراد، لازم است توصيه و اقدام های مناسب جهت پيشگيري از بروز عارضه پوكي استخوان ارائه گردد. Nowadays, parallel to the use of modern technology and various approaches in sanitation and medicine, life expectancy has raised dramatically. So, postmenopausal women can live longer, considering that, the osteoporosis is one of the menopausal complaints. To determine the correlation between Hubble bubble smoking and bone mineral density of postmenopausal women we conducted a retrospective cohort study in which the bone mineral density of femur neck and lumbar spine of postmenopausal women was investigated. The interviews were done by phone for data gathering. And 180 women were assigned in two groups of 60 smokers and 120 nonsmokers. Finding revealed that despite the existence of difference between bone mineral density of Femur neck in smokers and nonsmokers (T=-1.988, P =0.048), variables of parity and level of education played important roles in the results. We also, found that the lumbar spine density was lower in smokers (T=-2.016, P =0.045) and after controlling of confounding variables, the difference was just related to Hubble bubble smoking (P=0.045). It was concluded that education and parity had greater correlations with bone mineral density of femur neck. This can be due to paying more attention to sanitation among educated women. Also, there was a significant correlation between Hubble bubble smoking and bone mineral density of lumbar spine. Therefore, Hubble bubble smoking can be taken as one of the risk factors of low bone mineral density among postmenopausal women. ,: استعمال قليان,، يائسگي,تراکم استخوان گردن ران و مهره هاى کمري 27 38 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-11&slc_lang=fa&sid=fa فاطمه قيدر gheidarnik@yahoo.com 108003194753284600585 Yes اكرم نجف يارندي 108003194753284600586 No دكتر روح انگيز جمشيدي 108003194753284600587 No شرافت بيگم مختارشاهي 108003194753284600588 No دكتر الهام افلاكي 108003194753284600589 No

fa بررسى کيفيت زندگى بيماران تحت همودياليز و ارتباط آن با شدت تنيدگي علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research بيماراني كه در مرحله انتهايي نارسايي كليه قرار دارند بايستي براي ادامه بقاء به طور مرتب تحت درمان همودياليز قرار گيرند كه اين امر به دليل محدوديت هاي خاص تحميلی بر بيمار، باعث اختلال در كيفيت زندگي وی مي گردد. همچنين تنيدگي ناشي از انجام دياليز کيفيت زندگي بيمار را به شدت تحت تأثير قرار مي دهد. گزارش ها بيانگر دخالت عوامل متعددي در كاهش كيفيت زندگي بيماران تحت همودياليز مي باشند. به اين لحاظ اين پژوهش با هدف تعيين كيفيت زندگي و ارتباط آن با شدت تنيدگي در بيماران تحت همودياليز در بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي مشهد در سال 1383 انجام شد. پژوهش حاضر يك مطالعه همبستگي است كه در آن كيفيت زندگي و شدت تنيدگي بيماران تحت همودياليز بررسي و ارتباط ميان آن ها تعيين گرديد. نمونه مورد مطالعه شامل 97 بيمار تحت همودياليز بودند كه به روش سرشماري انتخاب شدند. نتايج بيانگر آن بود که 4/58 درصد بيماراني كه كيفيت زندگي تا حدودي مطلوب داشتند، داراي شدت تنيدگي متوسط بودند. بين كيفيت زندگي و دفعات انجام همودياليز در هفته (02/0= P ) و كيفيت زندگي و شدت تنيدگي (749/0- = r ) رابطه معني دار آماري وجود داشت. همچنين يافته ها مبين آن بود كه با افزايش شدت تنيدگي كيفيت زندگي بيماران تحت همودياليز كاهش مي يابد. لذا پرستاران و پزشكان مي توانند با كاهش شدت تنيدگي به بهبود كيفيت زندگي اين بيماران كمك نمايند. برنامه ريزان و مسئولين بهداشتي درماني مي توانند با فراهم ساختن سيستم هاي حمايتي و خدمات اجتماعي و رفاهي گامي بزرگ در جهت کاهش تنيدگي و افزايش سطح كيفيت زندگي بيماران همودياليزي بردارند. همچنين مسئولين آموزش پرستاري مي توانند مفهوم تنيدگي و ارتباط آن با كيفيت زندگي بيماران همودياليزي را به عنوان بخشی از برنامه آموزش پرستاري در نظر گيرند. Obviously, manipulation of the quality of life of a patient undergoing hemodialysis for her long life is undeniable, on this basis we performed a study in which the quality of lives and its relations with severity of stresses of patients undergoing hemodialysis was identified, and in this correlative study, 97 patients, selected through enumeration sampling method took part. Finding showed that 58.4% of those with semidesirable quality of life had intermediate level of stress. There were also significant meaningful relations between the quality of life and weekly frequency of hemodialysis (P=0.02, T=2.48), and the quality of life and severity of stress (r=0.749). Results of this research revealed that stress declines the quality of life, and in order to improve the living circumstances, physicians and nurses can help a lot, improving social support and welfare is the responsibility of the managers, and nursing educators should consider stress concepts as a fundamental part in their educational programs. ,کيفيت زندگي,تنيدگي,همودياليز 39 48 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-12&slc_lang=fa&sid=fa امير عرفاني جورابچي erfanianus@yahoo.com 108003194753284600590 Yes مهشيد جعفرپور 108003194753284600591 No طاهره حکيمي 108003194753284600592 No حميد حقاني 108003194753284600593 No

fa بررسى رضايت مندى مراجعين بخش اورژانس از خدمات بهداشتى درمانى علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research در سازمان هاي ارائه دهنده خدمات بهداشتي درماني مبناي فعاليت بايد بر توجه به نيازها و نظرات مددجويان استوار باشد و نحوه ارائه خدمات بهداشتي درماني به طور مداوم مورد ارزيابي قرارگيرد. در بخش اورژا نس به دليل حادتر بودن شرايط بيمار، نجات جان او مي بايست در اولويت قرار گيرد و نظر به اين که اولين تجربه اغلب بيمارا ن از بيمارستان، به بخش اورژانس مربوط مي شود، ارزيابي رضايت مندي آن ها بسيار حائز اهميت است. اين پژوهش مقطعی با هدف تعيين رضايت مندي مراجعين از خدمات بهداشتي درماني ارائه شده در بخش اورژانس انجام شده است، که در آن 759 نفر (373 بيمار و 386 همراه بيمار) از مراجعين به بخش اورژانس مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه گيري به روش طبقه اي بود و در هر يک از بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي ارتش، تعداد نمونه مورد نياز به صورت مستمر انتخاب شد. با استفاده از پرسشنامه رضايت بيمار و با استفاده از آزمون آماري کاي دو رضايت مندي مراجعين از خدمات ارائه شده و امکانات و تجهيزات مورد استفاده در بخش اورژانس بر حسب دفعات مراجعه, زمان مراجعه و نوع بيمه سنجيده شد. همچنين ارتباط بين رضايت مندي بيماران و همرا هان آن ها از خدمات بهداشتي درماني ارائه شده نيز مورد بررسی قرار گرفت . نتايج بيانگر آن بود که 7/80 درصد از بيماران و 7/68 درصد از همرا هان بيماران از خدمات ارائه شده راضي بودند. همچنين2/19 از بيماران و 3/31 درصد از همراهان از خدمات ارائه شده نسبتاً رضايت داشتند. 7/51 درصد از بيماران از امکانات و تجهيزات استفاده شده راضي, 48 درصد نسبتاً راضي و 3/0 درصد ناراضي بودند. نتايج نشان داد که 3/38 درصد از همرا هان بيماران از امکانات و تجهيزات استفاده شده راضي, 5/50 درصد نسبتاً راضي و 3/11 درصد ناراضي بودند. همچنين نتايج اين تحقيق نشان داد بيماراني که بيش از 3 مرتبه به بخش اورژانس مراجعه کرده بودند از خدمات و مراقبت هاي پرستاري ارائه شده رضايت بيشتري داشتند (044/0= P ) همچنين بيماراني که در نوبت کاری صبح و شب مراجعه کرده بودند نسبت به مراجعين نوبت کاری عصر از خدمات ارائه شده رضايت بيشتري داشتند (018/0= P ) به علاوه درصد بيشتری از بيماران استفاده کننده از خدمات بيمه تامين اجتماعي، از خدمات ارا ئه شده ابراز رضايت کردند (044/0= P ) اما اين نتيجه در مورد همراهان بيماران صدق نمي کرد. يافته ها گوياي آن بود که ارتباط معني داري بين رضايت مندي بيماران و همراهان آن ها وجود نداشت. طبق يافته هاي پژوهش بين رضايت مندی بيماران و همراهان آن ها از خدمات بهداشتی درمانی ارائه شده اختلاف وجود داشت. همچنين نتايج پژوهش حاکي از نارضايتي بيماران و همراهان آن ها از امکانات و تجهيزات مورد استفاده در نوبت کاری عصر و شب بود. لذا پيشنهاد مي شود بيمارستان هاي ارتش به امکانات و تجهيزات مورد نياز از جمله آمبولانس هاي داراي امکانات کافي مجهز شوند و توسعه فضاي بخش اورژانس و ايجاد سالن انتظار با امکانات رفاهي مناسب جهت همراهان مدنظر قرار گيرد همچنين آموزش حين خدمت کارکنان, تامين نيروي انساني (پزشک و پرستار) مجرب و کارآزموده به تعداد کافی، برقراری ارتباط موثر و پويا با ديگر مراکز درماني و بيمارستان ها نيز مورد توجه واقع شود. In all organization that medical services are offered , the fundamental of activity must be based on meeting the needs of the help seekers , so, these kind of institution should be evaluated continuously from the point of their abilities to provide the clients with proper services So, in order to determine the satisfaction level of the patients and their accompanying ones, we performed a descriptive study in which 800 patients and their visitors (400 patients and 400 visitors), all were selected through continuous sampling method filled up questionnaires. Finding showed that 80.7% of the patients were satisfied from submitted services and 19.3% of them said that they were relatively satisfied. Meanwhile , 68.7% of persons who accompanied the patients were satisfied from services, 31.3% of them showed a relatively satisfaction level. Furthermore , 38.3% of clients mentioned that they were satisfied from the facilities and equipments and 48% of them were relatively satisfied and 0.3% of them said that they were not satisfied at all. The percentages of satisfied , relatively satisfied and not satisfied for those who accompanied the patients from the point of facilities and equipments were relatively 38.3% , 50.5% and 11.3%. The results also showed that those with more than 3 times of referral were more satisfied from services (P= 0.044). The same results were found between those who referred during mornings and nights in comparison with evening shifts (P= 0.018) and it was applicable for social security insurance patients (P= 0.044) but , there were not meaningful relations between patients and their accompanying ones from the point of their satisfaction level of medical services . Regarding the results the researcher suggests appropriate attention to the use of up to date and advanced equipments in emergency wards. Also, providing in service education for all health workers in critical units is of great importance. ,: رضايت مندي,خدمات بهداشتى درماني,بخش اورژانس 49 60 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-13&slc_lang=fa&sid=fa احمد خشجان 108003194753284600642 Yes دكتر رخشنده محمدي 108003194753284600643 No مهرآسا تمدن فر 108003194753284600644 No فاطمه حسيني 108003194753284600645 No

fa بررسى چگونگى پيروى از رژيم دارويى و ارتباط آن با باور هاى بهداشتى در مبتلايان به پرفشارى خون علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research پرفشاري خون يکی از مهم ترين مشکلات سلامتی در کشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه است. خوشبختانه اين مشکل به راحتي قابل تشخيص و درمان است، ولي نگراني عمده در اين بيماري چگونگي پيروي از برنامه هاي درماني است. يکي از عوامل موثر در پيروي از رژيم داروئي، باورهاي بهداشتي فرد در مورد رژيم هاي درماني تجويز شده است. لذا اين پژوهش با هدف تعيين چگونگي پيروي از رژيم دارويي و ارتباط آن با باور هاي بهداشتي در بيماران مبتلا به پرفشاري خون مراجعه کننده به مرکز قلب تهران، در سال 1383 صورت گرفت. مطالعه از نوع همبستگي بوده و جهت توصيف و تحليل داده ها، از آمار توصيفي و استنباطي استفاده شد. 380 بيمار مبتلا به پرفشاري خون با استفاده از روش نمونه گيري دردسترس انتخاب و در پژوهش شرکت داده شدند. نتايج نشان داد پيروي از رژيم داروئي60 درصد مبتلايان در حد "خوب" و 40 درصد در حد "ضعيف" مي باشد. درک فردي از آسيب پذيري نسبت به بيماري، وخامت بيماري، فوائد پيروي از رژيم داروئي به ترتيب در 5/75 درصد، 7/88 درصد، 95 درصد در حد "خوب" و درک فردي از موانع پيروي از رژيم داروئي در 1/51 درصد از نمونه ها در حد "متوسط" بود. به منظور تعيين ارتباط بين چگونگي پيروي و اجزاي الگوي باورهاي بهداشتي از آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن استفاده شد. نتايج آزمون بين چگونگي پيروي از رژيم داروئي با درک فردي از وخامت بيماري و موانع پيروي از رژيم داروئي ارتباط معني دار آماري نشان داد ) (016/0 > P ، 0124/ r= ) و (0001/0 > P ، 23-/ r= )). با توجه به يافته ها پرستاران مي توانند جهت تقويت باورهاي بهداشتي به منظور کمک به پيروي از رژيم داروئي در بيماران مبتلا به پرفشاري خون اقدام نمايند. Meanwhile, treatment of hypertension is so easy; it is still one of the most important problems of health in developing countries. Those suffering from this problem should understand that it is them, whose compliance to treatment and their health beliefs are two key points in controlling their disease. So, identification the compliance level of hypertensive patients to drug regimens and its relations to their health beliefs. We performed a correlational study with 380 hypertension patients admitted in Tehran heart center, and our tool for data guttering was a questionnaire. Findings showed that %60 of the patients had good compliance levels and the rest %40 were poor regarding drug regimens. In some perceptions such as disease vulnerability intensity of the disease and benefits of compliance the results were %75.8, %88.7, and % 95 respectively. But the concept of %51.1 of the patients of barriers of compliance to drug regimens was at intermediate level. We also, found a meaningful relation between Compliance level and patient’s concepts from intensity of the disease and the barriers of compliance. (P<0.0001) and (P<0.16) respectively. According to the results, which show significant relations between health believes and compliance, it is the nurse, whom can provide opportunities to promote health beliefs of the clients. ,پيروى از رژيم داروئي,باورهاى بهداشتي,پرفشارى خون 61 68 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-14&slc_lang=fa&sid=fa محمد عباسي 108003194753284600598 Yes قم- شهرك قائم- كوچه كلانتري- دانشكده پرستاري قم- روبروي اداره پست صديقه سالمي 108003194753284600599 No دكتر نعيه سيدفاطمي 108003194753284600600 No فاطمه حسيني 108003194753284600601 No

fa تغييرات عملکرد جنسى زنان نخست زا و عوامل جنسی مرتبط با آن،سه تا شش ماه پس از زايمان علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research عملکرد جنسي مطلوب عامل مهمي براي تحکيم خانواده است. طی دوره پس از زايمان به علت تغييرات هورموني، فيزيولوژيکی، رواني و بسياري عوامل ديگـر، در عملکرد جنسي تغييراتي ايجاد مي گردد. آگاهی از اين تغييرات و عوامل مرتبط با آن در داشتن عملکرد جنسي مطلوب موثر مي باشد. اين مطالعه با هدف تعيين تغييرات عملکرد جنسي زنان نخست زا، سه تا شش ماه پس از زايمان و تعيين عوامل مرتبط با آن در يک بررسی توصيفی تحليلی انجام و برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استفاده گرديد. 460 مادر نخست زاي شيرده، 6-3 ماه پس از زايمان، که خود و همسرشان داراي سلامت جسم و روان بودند از مراکز تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي و درماني ايران به روش نمونه گيري تدريجي انتخاب شدند. نتايج آزمون آماري كاي دو نشان داد كه بين تغييرات ميل جنسي و عـوامل جنسي (سابقه درد حين مقاربت در دوران قبل از باردار ي، زمان شروع مقاربت در دوره پس از زايمان، وجود درد در اولين مقاربت پس از زايمان، وجود دلهره در اولين مقاربت پس از زايمان، درد حين مقاربت در دوره پس از زايمان) رابطه آماری معنی داری وجود داشت (05/0 ≥ P ). همچنين بين تغييرات رضايت جنسي در دوره 6-3 ماه پس از زايمان و عوامل جنسي (وجود درد در اولين مقاربت پس از زايمان، وجود دلهره در اولين مقاربت پس از زايمان، درد حين مقاربت در دوره پس از زايمان، تعداد مقاربت در هفته) وجود رابطه تائيد شد (05/0 ≥ P ) و بين تغييرات لذت جنسي و عوامل جنسي (سابقه درد حين مقاربت در دوران قبل ازبارداري، وجود درد در اولين مقاربت پس از زايمان، وجود دلهره در اولين مقاربت پس از زايمان، درد حين مقاربت در دوره پس از زايمان) رابطه معنی دار بدست آمد (05/0 ≥ P ) و بين تغييرات ارگاسم و عوامل جنسي ( زمان شروع مقاربت در دوره پس از زايمان، سابقه درد حين مقاربت در دوره قبل از بارداري، وجود درد در اولين مقاربت پس از زايمان، وجود دلهره در اولين مقاربت پس از زايمان، درد حين مقاربت در دوره پس از زايمان) نيز ارتباط معني داري وجود داشت (05/0 ≥ P )، ساير عوامل بدون ارتباط بودند. در پاسخ به سوال پژوهش نتايج آزمون رگرسيون لوجستيك نشان داد كه هيچ يك از عوامل مرتبط فوق بر تغييرات ميل جنسي و رضايت جنسي در دوره پس از زايمان اثرگذار نمي باش ن د و صرفاً در تغييرات لذت جنسي وجود دلهره در اولين مقاربت پس از زايمان، و در تغييرات ارگاسم زمان شروع مقاربت در 30 روز اول پس از زايمان، وجود درد حين مقاربت در دوره پس از زايمان عامل اثرگذار بودند. با توجه به يافته هاي پژوهش توصيه مي گردد که با برگزاری کلاس هاي آموزشي در دوران قبل و پس از زايمان، اطلاعات لازم در زمينه مسائل جنسي و عوامل موثر بر بهبود عملکرد جنسي در اختيار مادران قرار گيرد، به عنوان اقدام پيشگيري از بروز مشکلات جنسي پس از زايمان مشاوره هاي لازم در دوران بارداري صورت پذيرد. Sexual intimacy and function is crucial in family structure and also the culture. In postpartum period some factors such as hormonal, physiological and psychological instability may impose sexual relation of the couples. Assessing the sexual function changes in primipara women and detection of the related factors, we performed a correlational study in which 460 mothers and their health husbands, all were selected by consequence sampling method were the participants. By using chi-square and Fisher exact test, finding showed that there were significant correlation between: 1) sex libido and previous dyspareunia and time of assumption of intercourse, pain and distress in first intercourse after delivery, dispareunia after delivery, 2) sex satisfaction and pain and distress in first intercourse after delivery, dispareunia after delivery, number of intercourse in week during 3-6 months after delivery, 3) sex pleasure and previous dyspareunia and pain and distress in first intercourse after delivery, dispareunia after delivery, 4) orgasm and previous dyspareunia and time of assumption of intercourse, pain and distress in first intercourse after delivery, dispareunia after delivery. (P=0/000-0/004). Over all, The results of the logistic regression test showed that there was no related factors with libido and sexual satisfaction, On the other hand, we found relations between changes in the level of sexual pleasure and the fear of first intercourse after delivery, the changes of the orgasm and the time of assumption of the intercourse, (with 30 days after delivery), the fear of first intercourse after delivery and eventually pain during intercourse. Taking a look on the results of this research, we can conclude that there is a need for teaching sessions for pregnant women before and after delivery, and the researcher also suggest consult clinics to be established for providing information and solving the problems. ,تغييرات عملکرد جنسي,دوران پس از زايمان,عوامل مرتبط جنسي 69 0 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-15&slc_lang=fa&sid=fa بهاره انيسي bahare8722@yahoo.com 108003194753284600602 Yes سيمين تعاوني 108003194753284600603 No زهرا احمدي 108003194753284600604 No فاطمه حسيني 108003194753284600605 No

fa کيفيت زندگی و ارتباط آن با خودکارآمدی در بيماران تحت همودياليز علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research همودياليز به عنوان يكي از متداول ترين روش های کنترل نارسايي مزمن كليوي تغييرات بسياري را در سبك، شيوه و كيفيت زندگي بيماران پديد مي آورد. يكي از عوامل موثر در ارتقاء كيفيت زندگي خودكارآمدي است كه به معني اطمينان فرد در انجام رفتار هاي مراقبت از خود است. از اين رو با توجه به ارتباط بين خودكارآمدي و كيفيت زندگي بيماران، پرستاران مي توانند با ايجاد اطمينان در امر مراقبت از خود در بيماران همودياليزي گامي موثر در ارتقاء سطح كيفيت زندگي آنان بردارند. اين مطالعه از نوع همبستگي بوده و به منظور تعيين ارتباط بين كيفيت زندگي و خودكارآمدي بيماران تحت همودياليز در بيمارستان هاي منتخب دانشگاه علوم پزشكي ايران انجام شده است. نمونه هاي پژوهش 255 بيمار تحت همودياليز بودند كه به روش نمونه گيري در دسترس در نوبت های كاري متفاوت انتخاب شدند و پس از توضيح روش كار و كسب رضايت، پرسشنامه هاي خود ايفا جهت تكميل در اختيار بيماران قرار داده شد. بر اساس نتايج پژوهش، ارتباط مستقيم و معني داري بين دو متغيير كيفيت زندگي و خودكارآمدي وجود داشته است (00/0= P ) ه مچنين 1/73 درصد از بيماران از كيفيت زندگي متوسط و 4/71 درصد از خودكارآمدي متوسطي برخوردار بوده اند. ميانگين امتياز كيفيت زندگي و خودكارآمدي در ميان نمونه هايي كه تحصيلات كمتري داشتند پايين تر از افراد با تحصيلات دانشگاهي بود ( به ترتيب 57/14 در مقابل57/21 و 83/75 در مقابل 63/92). از آنجا که نتايج حاصل از پژوهش ارتباط معني داري را بين كيفيت زندگي و خودكارآمدي نشان داد پرستاران مي توانند با ‌آموزش هاي مناسب خود در بخش هاي همودياليز نقش مهمي را در افزايش ميزان اطمينان بيماران در انجام رفتارهاي مراقبت از خود و به تبع آن بهبود كيفيت زندگي داشته باشند. به استناد يافته هاي اين پژوهش‌، واحدهاي مورد مطالعه از سطح كيفيت زندگي و خودكارآمدي متوسطي برخوردار بودندكه لزوم توجه و تلاش بيشتر جهت ارتقاء سطح كيفيت زندگي و خودكارآمدي را در بيماران همودياليزي ايجاب مي كند. Hemodialysis as one of the most popular treatments of chronic renal failure develops lots of alterations in patients life style and life behavior. The patients’ social and psychological performances is mainly under the control of these alterations. Enhancement of the quality of life can be approached easily by promoting self efficacy, So, to develope self confidance in patients which is the first step in promoting self efficacy, nurses can do a lot, a better life for a patient going under hemodialysis is it consequence. In this correlative Study we defined the correlation between the quality of life and self efficacy of patients under hemodialysis. The research sample included 255 hemodialysis patients, whom were selected by convenience random sampling method. Based on the finding there was a statistically meaningful relation between the quality of life and self efficacy (P=0.00). We also found that 73.1% of the patients possessed a moderate quality of life level and 71.4% had a moderate self efficacy level. mean score of the quality of life and self efficacy among low educated patients were lower in comparison with educated ones. While, results showed a meaningful relation between the quality of life and self efficacy, this is the nurse, whom can have a significant impact on enhancement of patient confidence in self care and quality of life promotion. Considering that the majority of the sample group possesses moderate quality of lives and self efficacy which necessitate more attention and endeavor. ,کيفيت زندگي,خودکارآمدى، ,همودياليز 77 84 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-16&slc_lang=fa&sid=fa مريم اسماعيلي esmaeiliem@yahoo.com 108003194753284600606 Yes مريم عاليخاني 108003194753284600607 No معصومه غلام عراقي 108003194753284600608 No فاطمه حسيني 108003194753284600609 No

fa يوگا عامل تندرستي علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research پرداختن به يوگا، نيازهاي سلامت جسمي و آرامش دروني را مورد توجه قرار مي دهد. يوگا ريشه در کشور هندوستان دارد و در اواخر سال 2000 توسعه يافت. يوگا به بهبود جراحات و بيماري ها كمك كرده و در كل توانمندی را تقويت مي كند. از سوي افرادي كه تمرينات يوگا را در سال هاي مياني و اواخر عمر، و با عيوب جسمي قابل توجه آغاز كرده اند، نتايج الهام بخش متعددي گزارش شده است. آنان توانسته اند قدرت، انعطاف پذيري، انرژي و سطحي از سلامتي را كه گمان مي كردند با سپري شدن دوران جواني از بين رفته است، باز يابند. در يوگا درماني، از حركات يوگا، كنترل تنفس، آرام سازي، مراقبه، و تغذيه، جهت رهايي از فشارهاي هيجاني و عضلاني، افزايش تمركز، بالابردن سطح اكسيژن خون و همياري جسم در بهبودي خود استفاده مي كنند، در نتيجه ورود درمان هاي مكمل به مسير اصلي درمان هاي پزشكي، پرستاران و ديگر شاغلين گروه پزشكي نياز به درك بنيادين كيفيت اين درمان ها دارند تا قادر به ارائه توصيه هاي لازم به بيماران خود باشند. Practice of Yoga addresses the requirements of physical health and inner peace. Yoga, which has its roots in India, has evolved over the last 2000 years. Yoga helps the body recover from injury and illness and promotes robust health generally. There are many inspiring stories of people who commenced Yoga practice in mid and later life with significant physical improvements. They regained strength, flexibility, vigor and a level of health they thought had passed with their youth. Yoga therapy involves the use of Yoga postures; controlled breathing, relaxation, meditation, and nutrition thus, to release emotional and muscular tension, improve concentration, increase oxygen levels in the blood, and assist the body in healing itself. As complementary therapies enter mainstream of medical settings, nurses and other healthcare providers need a fundamental understanding of these modalities to enable them to advise patients effectively. ,پرستاري,يوگا,تندرستي 85 91 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-17&slc_lang=fa&sid=fa نسرين مهدي پورزارع 108003194753284600646 Yes تبريز، خيابان شريعتی جنوبی، دانشکده پرستاری و مامايي تبريز سوري بحري 108003194753284600647 No

fa ارتباطات مراقبت مدار درتجربه بالينى دانشجويان پرستاري علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research پرستاري رشته اي مبتني بر عمل است. نقش عمده اي که کار در بالين در توسعه مهارت هاي پرستاري دارد، دانشجويان اين رشته را ملزم مي سازد که ياد بگيرند چگونه در محيط باليني به عنوان فردي حرفه اي عمل کنند. مطالعات زيادي در زمينه محيط يادگيري باليني دانشجويان پرستاري و مشکلات مربوط به آن انجام شده است، اما تجربه باليني دانشجويان پرستاري کمتر به عنوان يک کل مورد توجه قرار گرفته است. روش مورد استفاده در اين پژوهش پديده شناسی و هدف اصلي آن جستجو، توصيف و تفسير درك دانشجويان پرستاري از كار باليني، و بدين ترتيب، بدست آوردن بينش عميق تر در مورد تجربه كار باليني دانشجويان پرستاري بود. اين پژوهش بر مبناي روش توصيه شده توسط Van Manen انجام شد . در اين مطالعه هفت دانشجوي پرستاري درباره تجربه باليني شان مورد مصاحبه قرار گرفته و داده هاي بدست آمده مکتوب از اين مصاحبه ها با استفاده از روش شناسي پديده شناختي Van Manen مورد تجزيه و تحليل توصيفي تفسيري قرار گرفت. يکي از مهم ترين مضمون هاي ظهور يافته، ″ ارتباطات مراقبت مدار ″ بود که در چهار زير مضمون ″ چگونگي اداره بيمار ″ ، ″ ارتباط نزديک با بيمار ″ ، ″ تقويت بيمار ″ ، و ″ همدلي ″ آن را توصيف مي کردند. هدف پژوهش کيفي و مخصوصاً پديده شناسي، ايجاد دانش در زمينه پديده مورد مطالعه است. دانش ايجاد شده در اين پژوهش مي تواند دستمايه پژوهش هاي ديگر در اين زمينه قرار گيرد تا افق هاي ديگري در مورد اين پديده گشوده شده و راهنماي آموزش باليني رشته پرستاري قرار گيرند. Nursing as a practice-based profession requires that the student nurses learn how to become professional in the clinical environment. Many studies have addressed student nurses’ clinical learning and related problems, but few have explored the whole clinical experience of being a student nurse. This paper is a partial report of the study was planned to understand and gain deeper insight into Iranian student nurses’ lived experience of clinical placement. Seven student nurses were interviewed about their clinical experience during clinical placement. The researchers analyzed the verbatim transcripts using van Manen’s phenomenological methodology, keeping in mind the recommended six research activities. One of the most prominent themes emerged was a caring-orientated relationship and captured by four sub themes: How to manage the patient, connected relationship, patient reinforcement, and empathy. The aim of qualitative research in general and phenomenology in specific is to produce knowledge regarding the phenomenon under study. The knowledge produced in this study would be helpful for other researchers to open other horizons around the phenomenon of student nurses’ clinical experience and also, as a guide for nursing clinical education. ,ارتباطات مراقبت مدار,دانشجويان پرستاري,تجربه زنده,پديده شناسي,روش شناسى Van Manen 93 110 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-18&slc_lang=fa&sid=fa حميد پيروي hpeyravi@hotmail.com 108003194753284600612 Yes خيابان وليعصر- بالاتر از ميدان ونك- خيابان رشيد ياسمي- جنب بيمارستان مطهري دکتر منصوره يادآور نيکروش 108003194753284600613 No دکتر سيده فاطمه حق دوست اسکويي nmsi@iums.ac.ir 108003194753284600614 No کارينا برترو 108003194753284600615 No

fa روش مقابله با سرطان در نوجوانان مبتلا و والدين آن ها علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research تشخيص و درمان بيماری سرطان مستلزم درک صحيح نوجوان مبتلا و والدين او از چگونگی مقابله با جنبه هاي تنش زاي اين بيماري است . نوع مقابله نقش مهمي در سازگاري نوجوانان با بيماری دارد . و از آنجا که والدين مهم ترين افراد در سيستم حمايتي فرزندانشان مي باشند، بر افزايش توانايي مقابله فرزندشان با بيماری نقش بسزائی ايفا می کنند. اين مطالعه از نوع همبستگي و به منظور تعيين ارتباط بين نوع مقابله با سرطان در نوجوانان مبتلا و والدين آن ها در بيمارستان هاي کودکان شهر تهران انجام شده است. جامعه پژوهش کليه نوجوانان 17-11 ساله مراجعه کننده به بيمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ايران، تهران و شهيد بهشتی بودند. نمونه هاي پژوهش شامل 120 نوجوان مبتلا به سرطان و 120 والد حقيقي آن ها بودند كه به همراه نوجوان براي دريافت خدمات درماني بيمارستان های مذکور مراجعه می نمودند. در اين مطالعه پس از توضيح روش كار و كسب رضايت نامه كتبي پرسشنامه هاي خود ايفا جهت تكميل حضوري در اختيار اين افراد قرار داده شد. بر اساس نتايج پژوهش بين مقابله كارآمد (596/0 r = ، 000/0 P= ) و ناكارآمد (491/0 r= ، 000/0 P= ) نوجوانان مبتلا و والدين آن ها ارتباط خطي مثبت و معناداري وجود داشت. يافته ها نشان داد اين ارتباط صرفنظر از سن و جنس نوجوان مبتلا نيز وجود داشت. نوجوانان 14-11 ساله در مقابله كارآمد و نوجوانان 17-15 ساله در مقابله ناكارآمد تأثير پذيري بيشتري از والدين خود داشتند. همچنين دخترها در مقابله كارآمد و پسرها در مقابله ناكارآمد تأثير بيشتري از والدين خود مي گرفتند. با توجه به تأثير پذيري مقابله نوجوانان مبتلا از مقابله والدين خود، پرستاران مي توانند با آموزش مقابله صحيح به خانواده و يا معرفي خدمات مشاوره اي، نوجوانان را در نحوه مقابله ياری کنند. همچنين پيشنهاد مي شود که مسئولين با ارائه خدمات مشاوره اي و تدوين و اجراي برنامه اي مدون در جهت آموزش مقابله صحيح به خانواده ها تسهيلات لازم را به منظور يادگيری روش های مقابله وسازگاري در نوجوانان مبتلا به سرطان فراهم آورند. به علاوه پيشنهاد مي شود به منظور دستيابي به نحوه مقابله خانواده هاي ايراني پژوهشي كيفي با همين عنوان انجام پذيرد. The diagnosis and treatment of cancer in adolescence requires that patients and their parents learn to adjust to many illness specifics stresses. Coping has an important role to adolescent's adjustment. Parents are the most important individuals in child's support system therefore; they are correlated with the child's coping abilities. So, determination of the correlation of parents and adolescents between 11-17 years coping with pediatric cancer, a correlation study was conducted within which the correlation of parents and adolescents between 11-17 years coping with pediatric cancer was assessed. Questionnaires were used to gather the data and 120 patients and their real parents took part in this study. Findings showed that there was a positive liner correlation between adolescents engagement coping, (r=0.596,P=0.000) and disengagement coping (r=0.491,P=0.000) with their parents. This relation, regardless of age and gender was existed. And this was more between adolescent between 11-14. Engagement coping was stronger in those between the age of 11-14, meanwhile, between the age of 15 to 17 disengagement coping seemed to be more. Besides girl in engagement and boys in disengagement coping with their parent’s coping was emerged. According to the findings nurses can correct and promote adolescence’s coping strategies by teaching engagement coping to patient’s families and introducing counseling services. Promoting coping strategies, we also recommend that authorities provide extensive legislated plans and designs for counseling and teaching units. Since coping has Multidimential process, the researchers suggest a qualitative study on the same topic. ,مقابله,مقابله کارآمد,مقابله ناکارآمد,سرطان,نوجوانان ,والدين 111 122 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-19&slc_lang=fa&sid=fa مهناز سنجري sanjarim@yahoo.com 108003194753284600616 Yes مهشيد جعفرپور 108003194753284600617 No طاهره صفرآبادي 108003194753284600618 No فاطمه حسيني 108003194753284600619 No

fa بررسى افسردگى در دانشجويان مراکز آموزش عالى علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research افسردگي يكي از شايع ترين بيماري هاي اعصاب و روان است. افسردگي احساس بيمارگونه غم و اندوه است كه با درجاتي از ركود واكنش ها همراه است. دانشجويان، به علت فشار تحصيل، دلهره امتحان، مشکلات حاد عاطفي و اجتماعي و به طور كلي مسايل رشد و بلوغ در معرض ابتلاء به اين بيماری قرار دارند. در بررسي هاي انجام گرفته، ميزان شيوع اين بيماری را در دانشجويان از 54/ 10 تا 9/62 درصد برآورد كرده اند. شناخت عوامل موثر در ايجاد افسردگي دانشجويان، در پيشگيري و كنترل آن نقش بسزايي دارد. در اين بررسي از بين 1500 دانشجوي ساكن خوابگاه هاي دانشگاه آزاد اسلامي واحد لارستان، دانشگاه پيام نور، دانشكده پرستاري لار و آموزشكده فني و حرفه اي لارستان، 134 نفر به روش نمونه گيري ده درصدي انتخاب شدند (97 پسر و 37 دختر) و به وسيله پرسشنامه «بك» مورد ارزيابي و سنجش افسردگي قرار گرفتند. نمرات دريافتی بيشتر از 17 به عنوان وجود افسردگي منظور گرديد. نتايج حاصله از اين مطالعه بيانگر شيوع 5/42 درصد افسردگي در بين دانشجويان ساكن خوابگاه ها بود. همچنين (2/41 درصد) دختران و (9/45 درصد) پسران به درجاتي از افسردگي دچار بودند. آزمون آماري كاي اسكوئر رابطه معني داري را ميان جنسيت و افسردگي و همچنين وضعيت تاهل و افسردگي نشان نداد (05/0 P ). در اين بررسي علاوه بر وضعيت بهداشت رواني دانشجويان ساكن خوابگاه، وضعيت بهداشت محيط و امكانات رفاهي خوابگاه نيز مورد بررسي گرفت. در خوابگاه هايي كه فاقد ناظمه تمام وقت و يا فاقد ناظمه باتجربه ايي بودند، افسردگي بيشتر ديده شد. اين امر نشان دهنده اهميت وجود مسئول خوابگاه، به خصوص براي گروه دختران است. از عوامل موثر در ايجاد افسردگي دانشجويان، عدم آگاهي در انتخاب رشته تحصيلي و محل تحصيل، دور بودن از خانواده، عدم امنيت شغلي و آينده مبهم و بالاخره كمبود امكانات رفاهي در شهر لار مي باشد. فراهم كردن محيط آرام و عاري از هرگونه فشار رواني و ايجاد برنامه هاي تفريحي سالم و متنوع، از راه هاي كنترل و كاهش افسردگي در دانشجويان است. Depression is the commonest psychiatric problem, in college students can be caused by exam anxiety, educational pressures, emotional problems and puberty. The prevalence of depression among students is estimated to be 10.54% to 64.9%. Controlling the problem is the result of first recognizing it in the students and to do so, we selected 134 college students and asked them to complete Beck questionnaire. The score more than 17 was to be diagnosed as depressed. The prevalence of depression in students whom were living in dormitory was 42.5%, also, 41.2% of girls and 45.9% of boys were in different levels of depression. Besides, we found a significant difference between the level of depression and their major, their health and welfare of their dormitory (P>0.05). Moreover, it was shown that in dormitories without a house mother and/or an expert one, the rate of depression was higher. Overall, factors such as not being familiar with the major they had selected, being far from family, felling unsecured for the future career, not having entertainment and welfare in city of Larestan, (where the research is conducted) were the causes of depression, respectively. The researcher recommends calm, happy and clean environments without stressors and with facilities for sports, and entertainments to be provided for university students. ,بهداشت روان,افسردگي,دانشجويان 123 130 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-20&slc_lang=fa&sid=fa محمدرضا فروتني foroutani237@yahoo.com 108003194753284600620 Yes لارستان- دانشكده پرستاري لار

fa عادات خواب در کودکان 6 تا 11 ساله علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research عادات خواب، کيفيت وکميت خواب دوران کودکی را تحت تاثير قرار می دهد. يادگيری عادات ناصحيح خواب فرايند زندگی بزرگسالی را نيز متاثر ساخته و سلامت فرد و جامعه را به مخاطره می اندازد. با توجه به اين مسئله به منظور تعيين عادات خواب در کودکان 11-6 ساله ساکن منطقه غرب تهران مطالعه ای مقطعی بر روی 900 کودک (450دختر و450پسر) در سطح مدارس ابتدايی (پايه پيش دبستانی تا پنجم) انجام گرفت. نمونه گيری با روش چند مرحله ايی انجام و اطلاعات از طريق پرسشنامه خود گزارش دهی (عادات خواب کودکان) و طی مصاحبه با مادران وکودکان جمع آوری گرديد. کم خوابی با کسب امتياز (77/2 67/13) شايع ترين عادت خواب و تمايل کودکان به بيداری صبحگاهی توسط والدين (86 درصد) شايع ترين رفتار خواب در کودکان مورد مطالعه بود. ميان برخی از عادات خواب کودکان مورد مطالعه با سن و جنس کودک، سطح تحصيلات والدين، روابط ميان والدين و مشکلات خواب والدين ارتباط معنی داری وجود داشت (05/0> P ). با توجه به يافته های پژوهش در رابطه با عادات خواب رايج و شيوع بالای عادات ناصحيح خواب در کودکان 11-6 ساله لازم است عادات و کيفيت خواب کودکان اين گروه سنی مورد توجه قرارگيرد. همچنين پيشنهاد می شود عادات خواب کودکان در گروه های سنی مختلف و در سطح وسيع تری بررسی شود. The quality and quantity of sleep is mainly based on sleep habits. Improper sleep habits are hazardous for health and wellbeing even in adulthood and after that. So, to determine the prevalence of sleep habits and the relations between these habits and factors such as age, gender, parental education, stress and sleep disturbances, a cross sectional study was conducted with the participation of 900 children between the age of 6-11. The CSHQ questionnaire was the tool for data gathering and both mothers and children filled it up. According to the findings daytime sleepiness with the score of (13.67±2.77) was the most prevalent habit and the need to be awakened by the parents was the most prevalent behavior (86%). There were significant relations between some habits and age, gender, parental educational level, parentral interrelationship and their sleep disturbances (P<0.05). To sum up, it is recommended that the authorities deeply look at the sleep habits of children and the disturbances related to their sleep. And also, the researchers suggest similar studies on children of other ages. ,عادات خواب,کم خوابي,کودکان 131 138 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-21&slc_lang=fa&sid=fa مهناز شوقي azitashoghy@yahoo.com 108003194753284600621 Yes صديقه خنجري 108003194753284600622 No فرشته فرماني 108003194753284600623 No

fa بررسى ميزان آگاهى و عملکرد زنان ازدواج کرده در مورد پاپ اسمير علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research سرطان دهانه رحم شايع ترين سرطان دستگاه تناسلي زنان و دومين سرطان شايع زنان در دنياست. در كشورهاي در حال توسعه، مرگ در اثر سرطان دهانه رحم رايج ترين مرگ ناشي از سرطان محسوب مي شود. به نظر مي رسد كه اين پديده با فقدان برنامه هاي غربالگري ارتباط مستقيم داشته باشد. يافته هاي پژوهش هاي مختلف نشان مي دهد كه ميزان مشاركت زنان در برنامه هاي غربالگري و آگاهي و عملكرد آنان در مورد اين برنامه ها در جوامع مختلف متفاوت است. هدف از انجام اين مطالعه تعيين سطح آگاهي و عملكرد زنان شهر اراك در مورد پاپ اسمير مي باشد. لذا طی يك مطالعه مقطعي و با تكميل پرسشنامه به روش مصاحبه در 788 نفر از زنان مراجعه كننده به درمانگاه هاي شهر اراك اطلاعات مورد نياز جمع آوری و با استفاده از روش هاي آمار توصيفي و آزمون هاي تي و كاي دو اطلاعات مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد كه كمتر از نيمي از شركت كنندگان در مورد پاپ اسمير آگاهي داشته و پاپ اسمير انجام داده بودند و تنها 5/17 درصد از نمونه ها پاپ اسمير را به طور مرتب با فواصل كمتر از 36 ماه انجام مي دادند. آگاهي از پاپ اسمير با انجام آن ارتباط معني دار آماري داشت (001/0 P< ). براساس يافته های اين مطالعه و مقايسه آن با نتايج ساير تحقيقات انجام شده در سطح دنيا و ساير نقاط كشور، ضرورت آموزش و توجه بيشتر به امر ارتقاء سطح آگاهی زنان از اهميت غربالگري سرطان دهانه رحم پيشنهاد می شود. Cervical Cancer is the most common cancer site of female reproduction system and the second common cancer in women in the world. It is the leading cause of cancer death in women in developing countries. High rate of mortality of women with this fatal disease is thought to be the consequence of the lack of screening programs. This study focused on the knowledge of women about Pap smear and also their performance level. So, with a descriptive cross-sectional way, 788 women were interviewed and questionnaires were completed. Finding showed that meanwhile, less than half of the respondents were aware of the procedure, only 17.5% of them had done it regularly or with at least less that 36 months intervals. Also, a meaningful significant relation was found between the knowledge level and the performance of the participants (P<0.001). To sum up, we strongly recommend strict screening programs for cervical cancer and frequent pap smear for women in all ages. We also, suggest the authorities to provide women with proper educational sessions about reproductive system cancer screening activities. ,سرطان دهانه رحم,پاپ اسمير,عملکرد,آگاهي 139 144 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-22&slc_lang=fa&sid=fa مهناز جلالوندي mahvandi44@yahoo.com 108003194753284600624 Yes اراك- دانشگاه آزاد اسلامي اراك ميترا خدادوستان 108003194753284600625 No

fa بررسی مشکلات سلامتی مادران طی 45 روز بعد از زايمان علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research اگرچه متخصصان معتقدند طي 6 هفته بعد از زايمان تغييرات ايجاد شده در طي حاملگي به حالت اول بر مي گردد، ولي بسياري از مشكلات سلامتي مادران همچنان باقي مانده و تاثير زيادي بر عملكرد روزانه مادر (مراقبت از كودك و ...) مي گذارد. اغلب اين مشكلات از سوي مادر اظهار نشده و كاركنان بهداشتي نيز به اين مشكلات توجه نمي كنند و به همين علت مشكلات بعد از زايمان مادران مشكلات مخفي شده ناميده مي شوند. اين مطالعه به بررسي وجود مشكلات سلامتي مادر و ارتباط اين مشکلات با نوع و تعداد زايمان (در طي6 هفته بعد از زايمان) پرداخته است. تعداد 1330 مادر كه براي واكسيناسيون 45 روزگي كودك خود به مراكز بهداشتي درماني شهرستان تبريز مراجعه كرده بودند، تحت مصاحبه قرار گرفتند. تجزيه و تحليل داده ها با نرم افزار SPSS/WIN10 با استفاده از آمار توصيفي (مطلق و درصدي و ميانگين و انحراف معيار) و آمار استنباطي (آزمون مجذور كاي و پيرسون) صورت گرفت. 89 درصد از مادران در طي6 هفته بعد از زايمان حداقل يك مشكل را تجربه كرده بودند بيشترين مشكل گزارش شده توسط مادران به ترتيب كمردرد (7/52 درصد) و کمترين مشکل بي اختياري ادراري (1/2 درصد) بود. ترشحات غيرطبيعي واژينال و عفونت محل بخيه ها و بي اختياري ادراري، در مادران با زايمان واژينال بيشتر و يبوست و مشكلات پستان در زنان با زايمان غير واژينال بيشتر بود. از نظر تعداد زايمان كمردرد و خستگي مادران چندزا شايع تر بود. با توجه به فراوانی مشکلات سلامتی مادران تازه زايمان کرده و عدم توجه کافی جهت رفع اين مشكلات جای آن دارد که نسبت به تغيير سيستم فعلی مراقبتی بعد از زايمان و توجه بيشتر به مشکلات مادران در طی 6 هفته بعد از زايمان اقدامات اساسی انجام گيرد. It is estimated that about 6 week, after delivery mothers would recover from many change of pregnancy. But, some difficulties will remain and effect daily avidities, child care, household responsibilities and working outdoor are examples of these hardships, mostly, both mothers and health care providers do not pay attention to them. So, health problem after delivery have been called “hidden morbidity”. Therefore, in a descriptive study the researcher assessed post partum morbidities, and the prevalence of depression and fatigue in this group, and to do so, 1330 mothers were interviewed 45 days after delivery while they referred for the immunization of their babies. Finding showed that 89% of the sample group pointed on one or more problems within 6 weeks post partum. The problems reported by mothers included: backache (52.7%), headache (49.9%), fatigue (44.4%), constipation (26.6%), postpartum blue (24.1%), breast problem (14.4%), sleep disorder (13.6%), abnormal vaginal discharge (11.1%), hemorrhoids (10.1%), stitches infection (9.6%), urinary tract infection (9.0%), side effect of anesthesia (7.4%), abnormal vaginal bleeding (5.5%), sexual problems (5.4%), urinary incontinence (2.1%), difficulty voiding (2.8%) and other problems (3.4%). So, with such a large variety of postpartum health problems quality and quantity of care is to be considered. At antenatal care, mother and her family should be educated about post partum health problems, and health care providers should assess mothers thoroughly. ,مشکلات سلامتى مادران,بعد از زايمان,دوران بارداري 145 152 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-25&slc_lang=fa&sid=fa مريم روحي m1_roohi@yahoo.com 108003194753284600626 Yes سكينه محمدعليزاده 108003194753284600627 No

fa بررسی پاراسومنيا در کودکان 6 تا 11 ساله، ساکن منطقه غرب شهر تهران سال1383 علمي پژوهشي Iran Journal of Nursing پژوهشي Research تکرار پاراسومنيا طی شب های متوالی ممکن است تداوم خواب را بر هم زده و کودکان سنين مدرسه را در معرض کم خوابی و خستگی روزانه قرار دهد. مطالعه حاضر يک مطالعه مقطعی می باشد که به منظور تعيين پاراسومنيا در کودکان 6 تا 11 ساله ساکن در منطقه غرب تهران بر روی 900 کودک (450دختر و450پسر) در سطح مدارس ابتدايی (پايه پيش دبستانی- پنجم) انجام گرفت. نمونه گيری با روش چند مرحله ايی انجام شد و ابزار مطالعه پرسشنامه خود گزارش دهی بود و از طريق مصاحبه با مادران نمونه ها جمع آوری گرديد و نتايج نشان داد، بی قراری (7/36%)، صحبت در خواب (9/27%) و دندان سايی (9/26%) به عنوان رايج ترين رفتارهای پاراسومنيايی در کودکان مورد مطالعه، وجود داشتند. ضمناً ارتباط معنی داری ميان برخی رفتارهای پاراسومنيايی و سن و جنس کودکان وجود داشت همچنين ارتباط معنی داری ميان برخی رفتارهای پاراسومنيايی و سطح تحصيلات والدين و روابط ميان آن ها ديده شد (005/0= a ). با توجه به اينکه تعداد قابل ملاحظه ايی از کودکان (4/59%) در طول هفته حداقل يک رفتار پاراسومنيايی را تجربه می کنند لازم است کودکان در اين زمينه بررسی شده، طول مدت خواب و خستگی روزانه در آن ها مورد توجه قرار گيرد. همچنين پيشنهاد مي شود مطالعه ايی در زمينه ارتباط پاراسومنيا با کم خوابی و بروز مسائل رفتاری در کودکان انجام شود. Daytime fatigue and somnolence may be the results of parasomnias, and when they occur frequently the problem gets worse, therefore, to examine the prevalence of parasomnias and it’s relationship with, age, gender, parental educational level and parental stress, we performed a cross sectional study with the participation of 900 children for whom, their mothers completed questionnaires. The most frequent types of parasomnias were restlessness (36.7%), somniloquy (27.9%), and bruxim (26.9%), and some types were related to age, gender, parental education and stress (P=0.005). Overall, as a great majority of children experience parasomnias at least once a weak, the researchers recommend a study in which, the duration of sleep and daytime fatigue to be assessed, and also, behavioral disorders of children with parasomnias to be evaluated . ,اختلالات خواب,پاراسومنيا,کم خوابي 153 159 http://www.iums.ac.ir/ijs/ijn/browse.php?a_code=A-10-1-24&slc_lang=fa&sid=fa مهناز شوقي azitashoghy@yahoo.com 108003194753284600628 Yes صديقه خنجري 108003194753284600629 No فرشته فرماني 108003194753284600630 No فاطمه حسيني 108003194753284600631 No